• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Cliques En Inpassen: Hoe Je Kind Helpt De Waarheid Te Ontdekken

Help Je Kind De Waarheid Ontdekken Over Cliques En Behoren

Cliques En Inpassen

(Gepresenteerd door National PTA)

Een moeder uit Chicago bekent dat haar prachtige dochter in de zesde klas nachtelijks in haar kamer huilt, bang dat ze morgen niet goed genoeg uitziet en haar positie in haar groep op school verliest.

Een lerares in Lake Placid, New York, rapporteert dat haar slimme 13-jarige zoon aankondigde: "Ma, ik ga die toets biologie morgen mislukken. Ik moet gewoon, anders heb ik geen vrienden."

Een behoefte om te horen ontwaakt met wraak tijdens de vroege adolescentie. Op een gegeven moment tussen de 10 en 15 jaar ontdekt je kind dat er een hele wereld bestaat buiten jullie gezin: leeftijdsgenoten. Als een overweldigende wens om in te passen centrale plaats inneemt, draaien de gedachten en reacties van een kind om de belangen met vrienden en leeftijdsgenoten.

Deze verschuiving weg van ouders en gezin is natuurlijk – de taak van een vroege adolescent is om uit te zoeken wie hij of zij is. De leeftijdsgroep fungeert als een panel, dat zijn leden helpt zichzelf te definiëren.

Cliques gaan over sociale macht. Naarmate leeftijdsgenoten uiteenlopen, vormen kinderen cliques rond een leider of twee en laat de bende weten dat niet iedereen welkom is. Bepaalde kinderen worden "waardig" genoemd, anderen "niet goed genoeg."

Cliques en leeftijdsgroepen hebben strenge regels: met wie praten, met wie zitten, hoe aankleden. Uit de pas lopen betekent kritiek tegemoet treden – en aangezien alle vroege adolescenten supersensitief zijn voor kritiek, hebben veel moeite voor zichzelf of wat recht is op te komen. Dus cliques heersen.

Toch, ondanks dat een plek vinden in de leeftijdsgroep vol gevaren zit, hebben de meeste brugklassers die gevoel van behoren nodig. Ouders kunnen echt van hulp zijn bij het vinden van die gevoel van behoren op gezonde en positieve manieren.

Als begin: empathiseer met de wens van je kinderen om te horen en toon dat je hun sociale wensen accepteert. Nodig hun vrienden uit in je huis, en sta open om te praten of te luisteren naar de pogingen van je kinderen om in te passen.

Help Je Brugklasser De Sociale Hiërarchie Identificeren

Hoewel ouders de begeerde topplaatsen van de brugklas-hiërarchie niet voor hun kinderen kunnen regelen, kunnen ze hen helpen een plek voor zichzelf te vinden. Verder kunnen we de manier veranderen waarop onze kinderen zichzelf en hun plaats op de sociale ladder zien.

Het startpunt ligt in het begeleiden van je kind op een informatieverzamelmissie. Vraag hem na te denken over de schoolkantine en de groepen die zich daar verzamelen. Je kunt in elke kantine in elk deel van het land een sociale orde zien. Brugklassers weten precies bij welke tafel in welk deel van de ruimte ze hun lunchbak neerzetten.

Volgens Colorado-sociologen en onderzoekers Patricia en Peter Adler, definiëren vier basisgroepen de middelbare schoolcultuur:

• De populaire clique of coole groep, wiens leden de meeste vrienden hebben, eerder socialiseren binnen en buiten school, en lijken alle plezier te beleven.
• De randgroep of wannabes van de populaire clique, die de regels van de topkaste napen.
• De vriendschapskringen – kleine groepen van verschillende vrienden die kiezen voor een eigen look en cultuur. Sommige gedefinieerd door een gelijke hobby of interesse, zoals skaters of computerfreaks; andere door een look en stijl, zoals de Abercrombies (naar de kledingwinkel) of Goths (die in het zwart gekleed zijn).
• De eenzame wolven, die lijken geen vrienden te hebben en misschien jaloers zijn op al die kinderen die zo natuurlijk lijken te horen.

Terwijl je met je kind praat, bepaal hoe nauw haar analyse van het sociale rooster van haar school de observaties van de Adlers volgt. (Best wel nauw, stellen we ons voor.) Moedig je kind aan met je te praten door te vragen: "Wat is er eigenlijk met... gebeurd?", een van haar oude klasgenoten noemend. Of vraag haar de toelatingscriteria voor de clique uitleggen. Onvermijdelijk, terwijl je kind het kastensysteem uitlegt, zal ze je vertellen waar ze past.

Terwijl je kind zijn observaties vertelt, zorg ervoor dat je hem vertelt hoe geïndruk je bent door zijn vermogen het sociale landschap te lezen. Empathiseer als hij klagt over de onrechtvaardigheden van de machthebbers. Boven alles, breng over dat je kind alles is behalve een sociale "weet-niet" – ongeacht waar hij op de sociale ladder staat.

Laat je kind weten dat ongeacht waar ze in de kantine-hiërarchie zit, er voor- en nadelen zijn. De stereotypische winnaars (uit de populaire clique) voelen of gedragen zich niet altijd als winnaars, net zo min als de vermeende verliezers (de eenzame wolven) winnende kenmerken hebben.

Vroege adolescenten begrijpen dit niet altijd. Terwijl je kind je leidt op deze gids door "populariteitsstad", let op wat hij gelooft. Met grote waarschijnlijkheid benijdt je kind de populaire meisjes en jongens omdat ze schijnen alles wat leuk is te krijgen – van liefdesbrieven tot topbilling in jaurboeken tot herkenning van leraren. Kinderen in de twee- of driedels (vriendschapskringen), draaiend om alternatieve muziek of de marching band, missen de voordelen van hogere en coolere grond. Het feit is dat elke categorie zowel plus- als minpunten kent.

Dit begrip versterkt, vernederd, en rek elk kind zijn zelfbeeld. Benadruk dat zelfs populaire jongens en meisjes vatbaar zijn voor angst en ongeluk. En die kinderen die lijken weinig te bieden hebben, hebben potentieel dat misschien niet gerealiseerd wordt tijdens de brugklas of zelfs middenschool. Geruststel je kind dat elke klasgenoot worstelt en lijdt, ook als het niet duidelijk is.

Als jullie dieper in elke van deze groepen duiken, kun je wijzen op hoe die brugklassers in vriendschapskringen (die over het algemeen 45 procent van de schoolbevolking uitmaken, volgens de Adlers) de meest tevreden zijn en het beste zelfbeeld hebben. "Individuen in de middelste groep (de vriendschapskringen) voelen zich doorgaans goed," concludeerden de Adlers. Waarom? In staat zijn om op loyaliteit van hun vrienden te rekenen en niet leven met zoveel angst om hun positie in de hiërarchie te verliezen, leidt tot een gezonder zelfbeeld en hoger zelfvertrouwen. De populaire typen dragen angst samen met de nieuwste mode. Die in de randgroep leven in een toestand van tweede-beste.

De Ultieme Acceptatie

Er is een verschil tussen sociale acceptatie en persoonlijke acceptatie. Eigen identiteit ontdekken is anders dan leven met een sociale identiteit. Om het verschil tijdens de vroege adolescentie te maken, hebben kinderen begeleiding van ouders nodig.

De "Wie ben ik?"-zoektocht is een persoonlijke opdracht. Wat de leeftijdsgroep decreteert is niet het eindvonnis. "Wie ben jij?" is een proces van zelfontdekking.

Alleen zijn – geen deel van een clique – is een realiteit waar onze zonen en dochters waarschijnlijk niet comfortabel mee zijn tijdens de vroege adolescentie. Het is aan ons om ze comfortabeler te maken. Praat over persoonlijke doelen en prestaties. Inspireer zelfontdekking. Definieer integriteit als persoonlijk karakter en leven volgens een waardenkode. Integriteit en persoonlijk gezag zijn goederen die niemand kan wegnemen, zelfs de meest populaire of machtige leeftijdsgenoot niet.

Sociale acceptatie is een ander belangrijk kwestie voor vroege adolescenten. In jullie gesprekken moet je kind het bericht krijgen dat "inpassen" eigenlijk berust op conformiteit.

Voor je kind zijn leeftijdsgenoten de jury. Maar hoewel hij zich vaak als de aanklager voelt, is hij eigenlijk de rechter. Terwijl je kind worstelt met deze behoefte om te horen en worstelt met het balanceren van zijn persoonlijke en sociale zelf, kun je een onschatbaar kader bieden. Je gezin, je huishouden, de slaapkamer van je kind – dit zijn domeinen die ook dat gevoel van behoren leveren dat hij zoekt. Behoren telt, maar persoonlijke acceptatie ook. Een kind heeft beide nodig.