• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Zelfverwonding door snijden

Wat is snijden?

Emmas moeder merkte de sneden voor het eerst op toen Emma 's avonds de afwas deed. Emma vertelde haar moeder dat de kat haar had gekrabbeld. Haar moeder leek verrast dat de kat zo ruw was, maar ze dacht niet veel verder erover na.

Emmas vrienden hadden ook iets geks gemerkt. Zelfs als het warm was, droeg Emma shirts met lange mouwen. Ze was ook geheimerzinnig geworden, alsof er iets was. Maar Emma kon de woorden niet vinden om haar moeder of vrienden te vertellen dat de strepen op haar armen van iets kwamen dat ze zelf had gedaan. Ze sneed zichzelf met een scheermesje als ze zich verdrietig of onrustig voelde.

Zelf opzettelijk verwonden door krabben of sneden op je lichaam met een scherp voorwerp — genoeg om de door te breken en te laten bloeden — heet snijden. Snijden is een type zelfverwonding, of ZV. Mensen die snijden beginnen vaak in hun vroege tienerjaren. Sommigen gaan er in volwassenheid door.

Mensen kunnen zich op hun polsen, armen, benen of buik snijden. Sommige mensen verwonden zichzelf door hun branden met het uiteinde van een sigaret of een aanstekende lucifer.

Als sneden of branden genezen, hinterlaten ze vaak littekens of merken. Mensen die zichzelf verwonden verbergen de sneden en merken meestal en soms weet niemand anders ervan.

Waarom snijden mensen zichzelf?

Het kan moeilijk zijn om te begrijpen waarom mensen zich opzettelijk snijden. Snijden is een manier waarop sommige mensen proberen om te gaan met de pijn van sterke emoties, intense druk, of vervelende relatieproblemen. Ze kunnen te maken hebben met gevoelens die onaanvaardbaar lijken of slechte situaties die ze denken niet te kunnen veranderen.

Sommige mensen snijden omdat ze desperaat zijn naar verlichting van slechte gevoelens. Mensen die snijden kennen misschien geen betere manieren om verlichting te krijgen van emotionele pijn of druk. Sommige snijden om sterke gevoelens van woede, verdriet, afwijzing, wanhoop, verlangen of leegte uit te drukken.

Er zijn andere manieren om met moeilijkheden om te gaan, zelfs grote problemen en vreselijke emotionele pijn. De hulp van een psychisch professional kan nodig zijn voor grote levensproblemen of overweldigende emoties. Voor andere zware situaties of sterke emoties kan het helpen om dingen in perspectief te plaatsen door problemen te bespreken met ouders, andere volwassenen of vrienden. Voldoende bewegen kan ook helpen om problemen in perspectief te plaatsen en emoties te balanceren.

Maar mensen die snijden hebben misschien geen copingvaardigheden ontwikkeld. Of hun copingvaardigheden kunnen overmacht worden door emoties die te intense zijn. Als emoties niet op een gezonde manier worden uitgedrukt, kan spanning opbouwen — soms tot een punt waarop het bijna onaanvaardbaar lijkt. Snijden kan een poging zijn om die extreme spanning te verlichten. Voor sommigen lijkt het een manier om controle te voelen.

De drang om te snijden kan getriggerd worden door sterke gevoelens die de persoon niet kan uiten — zoals woede, pijn, schaamte, frustratie of afvallen. Mensen die snijden zeggen soms dat ze zich niet thuis voelen of dat niemand ze begrijpt. Iemand kan snijden door iemand dichtbij te verliezen of om te ontsnappen aan een gevoel van leegte. Snijden kan lijken alsof het de enige manier is om verlichting te vinden of persoonlijke pijn over relaties of afwijzing uit te drukken.

Mensen die snijden of zich zelf verwonden hebben soms andere psychische problemen die bijdragen aan hun emotionele spanning. Snijden is soms (maar niet altijd) geassocieerd met depressie, bipolaire stoornis, eetstoornissen, dwangdenken of dwangedrag. Het kan ook een teken zijn van psychische problemen die ervoor zorgen dat mensen moeite hebben hun impuls te controleren of onnodige risico's nemen. Sommige mensen die zich snijden hebben problemen met drugs- of alcoholmisbruik.

Sommige mensen die snijden hebben een traumatische ervaring meegemaakt, zoals leven door misbruik, geweld of een ramp. Zelfverwonding kan voelen als een manier om "wakker te worden" van een gevoel van verstikking na een traumatische ervaring. Of het kan een manier zijn om de pijn die ze doormaakten te herleven, boosheid erover uit te drukken, of te proberen controle te krijgen erover.

Wat kan er gebeuren met mensen die snijden?

Hoewel snijden tijdelijke verlichting kan bieden van een vreselijk gevoel, zijn zelfs mensen die snijden het ermee eens dat het geen goede manier is om die verlichting te krijgen. Ten eerste duurt de verlichting niet lang. De problemen die het snijden getriggerd hebben blijven bestaan — ze zijn gewoon bemanteld.

Mensen bedoelen meestal niet zich permanent te kwetsen wanneer ze snijden. En ze bedoelen meestal niet door te gaan met snijden als ze eenmaal begonnen zijn. Maar beide kunnen gebeuren. Het is mogelijk de diepte van een snede verkeerd in te schatten, waardoor het zo diep wordt dat het genaaid moet worden (of in extreme gevallen hospitalisatie vereist). Sneden geïnfecteerd raken als iemand niet-steriele of vuile snijinstrumenten gebruikt — scheermessen, scharen, spelders, of zelfs de scherpe rand van de plakblikje op een blikje frisdrank.

De meeste mensen die snijden proberen niet zelfmoord te plegen. Snijden is meestal een poging van iemand om zich beter te voelen, niet om alles te beëindigen. Hoewel sommige mensen die snijden wel een zelfmoordpoging doen, is dat meestal door de emotionele problemen en pijn die achter hun verlangen om zichzelf te kweten liggen, niet door het snijden zelf.

Snijden kan verslavend zijn. Het kan een dwangedrag worden — wat betekent dat hoe vaker iemand het doet, hoe sterker hij of zij de drang voelt om het te doen. De hersenen beginnen de valse verlichting van slechte gevoelens te koppelen aan de daad van snijden, en verlangen die verlichting de volgende keer dat spanning opbouwt. Als snijden een dwangedrag wordt, kan het onmogelijk lijken om te stoppen. Dus snijden kan lijken op een verslaving, waar de drang om te snijden te moeilijk te weerstaan kan zijn. Een gedrag dat begint als poging om meer controle te voelen, kan eindigen in het jou controleren.

Hoe begint snijden?

Snijden begint vaak op een impuls. Het is niet iets waar de persoon van tevoren over nadenkt. Shauna zegt: "Het begint wanneer iets echt vervelend is en je niet weet hoe je erover moet praten of wat je moet doen. Maar je kunt je niet afstoten van het vervelende gevoel, en je lichaam heeft deze knoop van emotionele pijn. Voordat je het weet, snijd je jezelf. En dan bent je ergens anders. En de volgende keer dat je je vreselijk voelt over iets, probeer je het opnieuw — en langzaam wordt het een gewoonte."

Natalie, een scholier in het vierde jaar die in de middelschool begon met snijden, legt uit dat het een manier was om zich af te leiden van gevoelens van afwijzing en machteloosheid die ze dacht niet aan te kunnen. "Ik keek er nooit naar als iets erg slijts — gewoon mijn manier om mijn gedachten af te leiden van iets waar ik me echt vreselijk over voelde. Ik denk dat een deel van me wel wist dat het een slecht ding was, want ik verbergde het altijd. Een keer vroeg een vriendin of ik me zelf sneed en ik log zelfs en zei 'nee.' Ik was beschaamd."

Soms beïnvloedt zelfverwonding het lichaamsbeeld van een persoon. Jen zegt: "Ik vond eigenlijk hoe de sneden eruitzaagen. Ik voelde me een beetje slecht als ze begingen te genezen — en dus zou ik ze 'opfrissen' door weer te snijden. Nu kan ik zien hoe gek dat klinkt, maar toen leek het volkomen redelijk. Ik was totally gefocust op die sneden — alsof ze iets van me waren dat alleen ik wist. Ze waren als mijn eigen manier om dingen te controleren. Ik snij mezelf niet meer, maar nu moet ik omgaan met de littekens."

Je kunt iemand die zich zelf verwond niet dwingen om te stoppen. Het helpt niet om boos te worden op een vriend die snijdt, die persoon te verwerpen, te lezen, of te smeken om te stoppen. Laat je vriend in plaats daarvan weten dat je om hem/haar geeft, dat hij/zij verdient gezond en gelukkig te zijn, en dat niemand hun problemen alleen hoeft te dragen.

Onder druk gezet om te snijden?

Meisjes en jongens die zich zelf verwonden hebben vaak te maken met zware problemen. Velen werken hard om moeilijke problemen te overwinnen. Ze vinden het dus moeilijk te geloven dat sommige kinderen snijden gewoon omdat ze denken dat het een manier is om tough en rebelliös over te komen.

Tia probeerde snijden omdat een paar meisjes op school het deden. "Het leek alsof ze dachten dat ik bang was als ik het niet deed. Dus deed ik het een keer. Maar toen dacht ik over hoe laks het was om zo iets met mezelf te doen zonder goede reden. Volgende keer zeiden ze het weer, zei ik gewoon 'nee dankje, het is niks voor mij.'"

Als je een vriend hebt die je voorstelt om te snijden, zeg wat je denkt. Waarom je je in iets laten trekken dat je weet dat niet goed voor je is? Er zijn genoeg andere manieren om uit te drukken wie je bent.

Lindsey snijdde zichzelf 3 jaar lang vanwege misbruik dat ze als kind had geleden. Ze is 16 nu en heeft zichzelf meer dan een jaar niet gesneed. "Ik ben trots daarop," zegt Lindsey. "Dus als ik meisjes hoor erover praten alsof het het coolste is, raakt dat me echt."

Hulp zoeken

Er zijn betere manieren om met problemen om te gaan dan snijden — gezonder, duurzamere manieren die een persoon niet met emotionele en fysieke littekens achterlaten. De eerste stap is hulp zoeken bij de problemen die tot het snijden hebben geleid. Hier zijn enkele ideeën om dat te doen:

1. Vertel het iemand. Mensen die hebben opgehouden met snijden zeggen vaak dat de eerste stap de moeilijkste is — toegeven of praten over snijden. Maar ze zeggen ook dat ze zich na het openen erover vaak een groot gevoel van verlichting voelen. Kies iemand die je vertrouwt om eerst met te praten (een ouder, schooldecaan, leerkracht, coach, huisarts of verpleegkundige). Als het te moeilijk is om het onderwerp in persoon aan te kaarten, schrijf een briefje.
2. Identificeer het probleem dat het snijden triggert. Snijden is een manier van reageren op emotionele spanning of pijn. Probeer uit te zoeken welke gevoelens of situaties je ertoe brengen om te snijden. Is het woede? Druk om perfect te zijn? Relatieproblemen? Een pijnlijke verlies of trauma? Gemeen kritiek of mishandeling? Identificeer het probleem waar je mee te maken hebt, en vertel iemand erover. Veel mensen hebben moeite dit zelf uit te zoeken. Hier kan een psychisch professional helpen.
3. Vraag om hulp. Vertel iemand dat je hulp wilt bij je problemen en het snijden. Als de persoon om wie je vraagt je niet helpt de hulp te krijgen die je nodig hebt, vraag dan iemand anders. Soms proberen volwassenen de problemen van tieners te verharmlosen of denken ze dat het maar een fase is. Als je het gevoel hebt dat dit met je gebeurt, zoek een andere volwassene (zoals een schooldecaan of verpleegkundige) die je voorwerp kan maken.
4. Werk eraan. Meeste mensen met diepe emotionele pijn of nood moeten werken met een counselor of psychisch professional om sterke gevoelens te verwerken, verleden pijn te genezen, en betere manieren te leren om met levensstress om te gaan. Een manier om een therapeut of counselor te vinden is om te vragen op je huisartspraktijk, op school, of in een psychische gezondheidskliniek in je buurt.

Hoewel snijden een moeilijk patroon kan zijn om te doorbreken, is het mogelijk. Professionele hulp zoeken om het probleem te overwinnen betekent niet dat een persoon zwak of gek is. Therapeuten en counselors zijn getraind om mensen te helpen innerlijke krachten te ontdekken die hen helpen genezen. Deze innerlijke krachten kunnen dan gebruikt worden om met andere levensproblemen op een gezonde manier om te gaan.