Emotioneel eten
Wat is emotioneel eten?
Emotioneel eten is wanneer mensen eten gebruiken als een manier om met gevoelens om te gaan in plaats van om honger te stillen. We zijn allemaal wel eens daar geweest: een hele zak chips opeten uit verveeldheid of koekje na koekje inhalen terwijl je cramt voor een grote toets. Maar als het vaak gebeurt — vooral zonder erachter te komen — kan emotioneel eten gewicht, gezondheid en algemeen welzijn beïnvloeden.
Weinigen van ons maken de link tussen eten en onze gevoelens. Maar begrijpen wat emotioneel eten drijft, kan helpen om stappen te ondernemen om het te veranderen.
Een van de grootste misverstanden over emotioneel eten is dat het geprompt wordt door negatieve gevoelens. Ja, mensen grijpen vaak naar voedsel als ze gestrest, eenzaam, verdrietig, angstig, of verveeld zijn. Maar emotioneel eten kan ook gekoppeld zijn aan positieve gevoelens, zoals de romantiek van dessert delen op Valentijnsdag of het vieren van een feestmaaltijd.
Soms is emotioneel eten verbonden met grote levensgebeurtenissen, zoals een overlijden of scheiding. Vaker nog zijn het de talloze kleine dagelijkse stressors die iemand doen zoeken naar troost of afleiding in voedsel.
Mensen leren emotionele eetpatronen: een kind dat snoep krijgt na een grote prestatie, kan opgroeien met snoep als beloning voor goed werk. Een kind dat koekjes krijgt om te stoppen met huilen, kan leren koekjes te associëren met troost.
Het is niet makkelijk om patronen van emotioneel eten te "verleren". Maar het is mogelijk. En het begint met bewustwording van wat er speelt.
"Troost" voedsel
We hebben allemaal ons eigen troostvoedsel. Interessant genoeg kunnen ze variëren naar stemming en geslacht. Een studie vond dat gelukkige mensen lijken te willen eten als pizza, terwijl verdrietige mensen ijs en koekjes prefereren. Verveelde mensen hunkeren naar zoute, knapperige dingen, zoals chips. Onderzoekers vonden ook dat mannen lijken te prefereren warme, zelfgemaakte comfortmaaltijden, zoals biefstukken en ovenbakjes. Vrouwen kiezen voor chocolade en ijs.
Dit kan je laten wonderen: waarom vind niemand troost in wortelstokjes en selderij? Vetrijke voedingsmiddelen, zoals ijs, kunnen chemicaliën in het lichaam activeren die een gevoel van tevredenheid en voldoening creëren. Deze bijna verslavende kwaliteit kan je ertoe brengen weer naar deze voedingsmiddelen te grijpen als je je ongerust voelt.
Fysieke honger vs. emotionele honger
We zijn allemaal tot een mate emotionele eters (wie heeft niet ooit plotseling ruimte gevonden voor dessert na een vullende maaltijd?). Maar voor sommige mensen kan emotioneel eten een echt probleem zijn, wat leidt tot serieus gewichtsverlies of cycli van binge-eeten.
Het probleem met emotioneel eten is dat zodra het genot van eten voorbij is, de gevoelens die het veroorzaken, blijven. En je voelt je vaak erger over de hoeveelheid of het type voedsel dat je at. Daarom helpt het om de verschillen tussen fysieke honger en emotionele honger te kennen.
Volgende keer als je naar een snack grijpt, check even welk type honger het drijft.
Fysieke honger:
- komt geleidelijk en kan uitgesteld worden
- kan bevredigd worden met een willekeurig aantal voedingsmiddelen
- betekent dat je waarschijnlijk stopt met eten als je vol bent
- veroorzaakt geen schuldgevoelens
Emotionele honger:
- voelt plotseling en dringend
- veroorzaakt heel specifieke trek (bijv. pizza of ijs)
- je eet meer dan je normaal zou
- kan schuldgevoelens daarna veroorzaken
Vragen om jezelf te stellen
Je kunt jezelf ook deze vragen stellen over je eetgedrag:
- Heb ik grotere porties gegeten dan normaal?
- Eet ik op ongewone tijden?
- Voel ik een verlies van controle rondom voedsel?
- Ben ik ongerust over iets, zoals school, een sociale situatie, of een evenement waar mijn vaardigheden getoetst worden?
- Is er een grote gebeurtenis in mijn leven geweest die ik moeite heb aan te pakken?
- Ben ik overgewicht, of is er recent een grote sprong in mijn gewicht geweest?
- Gebruiken andere mensen in mijn gezin ook voedsel om hun gevoelens te verzachten?
Als je op veel van deze vragen "ja" antwoordde, is het mogelijk dat eten een copingmechanisme is geworden in plaats van een manier om je lichaam te voorzien van brandstof.
De cyclus doorbreken
Emotioneel eten managen betekent andere manieren vinden om om te gaan met de situaties en gevoelens die iemand naar voedsel doen grijpen.
Bijvoorbeeld: kom je elke dag na school thuis en ga je automatisch naar de keuken? Stop even en vraag jezelf: "Heb ik echt honger?" Knort je maag? Heb je moeite met concentreren of voel je je prikkelbaar? Als deze tekens op honger wijzen, kies dan iets lichts en gezonds om de rand van de honger af te nemen tot het avondeten.
Echt geen honger? Als naar voedsel zoeken na school gewoon onderdeel van je routine is geworden, nadenk over waarom. Probeer dan de routine te veranderen. In plaats van te eten wanneer je binnenkomt, neem een paar minuten om over te gaan van het ene deel van je dag naar het andere. Ga de dingen die die dag gebeurden na. Erkennen hoe ze je maakten voelen: Blij? Dankbaar? Opgewonden? Boos? Bezorgd? Jaloers? Uitgesloten?
Tips om te proberen
Probeer deze drie tips om emotioneel eten onder controle te krijgen:
1. Ontdek waarom je eet en vind een vervangende activiteit.
Bijvoorbeeld:
- Als je je verveelt of eenzaam voelt, bel of app een vriend of familielid.
- Als je gestrest bent, probeer een yoga-routine. Of luister naar feel-good muziek en laat stoom af door op de plaats te joggen, jumping jacks te doen, of in je kamer te dansen tot de drang om te eten voorbijgaat.
- Als je moe bent, heroverweeg je slaaproutine. Moeheid kan veel op honger lijken, en voedsel helpt niet als slaperige nachten dagmoeheid veroorzaken.
- Als je eet om uit te stellen, open die boeken en krijg die huiswerk achter de rug. Je voelt je er na beter voor (echter waar!)
2. Schrijf de emoties op die je eetgedrag triggeren. Een van de beste manieren om bij te houden is met een stemming-en-voedsel dagboek. Schrijf op wat je at, hoeveel, en hoe je je voelde tijdens het eten (bijv. verveeld, blij, bezorgd, verdrietig, boos) en of je echt honger had of gewoon at voor troost.
Door dagboekbijhouden zul je patronen gaan zien tussen wat je voelt en wat je eet. Je kunt deze informatie gebruiken om betere keuzes te maken (zoals kiezen voor een wandeling om je hoofd leeg te maken in plaats van een zak chips).
3. Pauzeer en "neem 5" voordat je naar voedsel grijpt. Te vaak rushen we door de dag zonder echt in te checken met onszelf. We zijn zo gestrest, overvol, en online dat we reflectietijd verliezen.
Hulp krijgen
Zelfs als we begrijpen wat er speelt, hebben velen van ons nog hulp nodig om de cyclus van emotioneel eten te doorbreken. Het is niet makkelijk — zeker niet als emotioneel eten al heeft geleid tot gewichts- en zelfvertrouwensproblemen. Dus ga het niet alleen aan als je dat niet hoeft.
Maak gebruik van expert hulp. Counselors en therapeuten kunnen helpen met je gevoelens. Voedingsdeskundigen kunnen helpen je eetpatronen te identificeren en je op weg te helpen met een betere dieet. Fitness experts kunnen je lichaams-eigen feel-good chemicaliën activeren door sport in plaats van voedsel.
Als je je zorgen maakt over je eetgewoontes, praat met je huisarts. Hij of zij kan je helpen je afvaldoelen te bereiken en je in contact brengen met professionals die je op een pad naar een nieuwe, gezonder relatie met voedsel kunnen helpen.
Previous:Dood en rouw
-
Als lente of herfst aankomt, komt allergische rhinitis — of seizoensallergies (hooikoorts) zoals het vaak aangeduid wordt — er ook. Terwijl de meeste symptomen van seizoensallergies onmiskenbaar zijn — niezen, verstopping, jeukende neus en ogen — vr
-
Met alle stress van het plannen van de feestje van je kind, is het makkelijk om de party favors en goody bags te vergeten — maar dat betekent niet dat je moet terugvallen op laatste-minuut-prullen. Om te beslissen wat je in goody bags doet, doet Cher
-
Als u ouder bent van een kind met autisme, vraagt u zich misschien af hoe u om moet gaan met een scala aan gedragsuitdagingen. Dit kan uiten in schreeuwen als het kind zijn favoriete schoenen niet mag dragen, of angst voor de toilet, de supermarkt of





