• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Schaaldierallergie

Wat Is Een Schaaldierallergie?

Een schaaldierallergie is niet precies hetzelfde als een zeevruchtenallergie. Zeevruchten omvatten vis (zoals tonijn of kabeljauw) en schaaldieren (zoals kreeft of mosselen). Hoewel ze allebei in de categorie "zeevruchten" vallen, zijn vis en schaaldieren biologisch verschillend. Dus vis zal geen allergische reactie veroorzaken bij iemand met een schaaldierallergie, tenzij die persoon ook een visallergie heeft.

Schaaldieren vallen in twee verschillende groepen:

• schaaldieren, zoals garnalen, krab, of kreeft
• weekdieren, zoals mosselen, mosselen, oesters, schelpdieren, octopus, of inktvis

Sommige mensen met schaaldierallergieën zijn allergisch voor beide groepen, maar sommigen zijn alleen allergisch voor één.

Meeste allergische reacties op schaaldieren gebeuren wanneer iemand schaaldieren eet. Maar soms kan een persoon reageren op aanraken van schaaldieren of inademen van dampen van koken schaaldieren.

Schaaldierallergie kan op elke leeftijd ontwikkelen. Zelfs mensen die in het verleden schaaldieren hebben gegeten, kunnen een allergie ontwikkelen. Sommige mensen groeien bepaalde voedselallergieën uit na verloop van tijd, maar diegenen met schaaldierallergieën hebben de allergie meestal het restant van hun leven.

Wat Zijn De Tekens & Symptomen Van Een Schaaldierallergie?

Als iemand allergisch is voor schaaldieren, reageert het immuunsysteem van het lichaam, dat normaal infecties bestrijdt, over op eiwitten in de schaaldieren. Elke keer dat de persoon eet (of in sommige gevallen aanraakt of inademt) schaaldieren, denkt het lichaam dat deze eiwitten schadelijke indringers zijn en scheidt chemicaliën uit zoals histamine. Dit kan symptomen veroorzaken zoals:

• piepende ademhaling
• ademhalingsmoeilijkheden
• hoesten
• heesheid
• keelstrengte
• buikpijn
• overgeven
• diarree
• jeukende, tranende of gezwollen ogen
• uitslag
• rode vlekken
• zwelling
• een daling van de bloeddruk, waardoor duizeligheid of bewusteloosheid (wegklappen) ontstaat

Allergische reacties op schaaldieren kunnen verschillen. Soms kan dezelfde persoon op verschillende tijden anders reageren. Sommige reacties kunnen heel mild zijn en maar één systeem van het lichaam betreffen, zoals uitslag op de huid. Andere reacties kunnen ernstiger zijn en meer dan één deel van het lichaam betreffen.

Schaaldierallergie kan een ernstige reactie veroorzaken genaamd anafilaxie, zelfs als een eerdere reactie mild was. Anafilaxie kan beginnen met sommige van dezelfde symptomen als een minder ernstige reactie, maar snel erger worden. De persoon kan moeilijk ademen of wegklappen. Meer dan één deel van het lichaam kan betrokken zijn. Als het niet behandeld wordt, kan anafilaxie levensbedreigend zijn.

Hoe Wordt Een Allergische Reactie Op Schaaldieren Behandeld?

Als je een schaaldierallergie hebt (of een willekeurige ernstige voedselallergie), wil de huisarts dat je een epinephrine auto-injector bij je draagt in geval van een noodgeval.

Een epinephrine auto-injector is een voorgeschreven medicijn dat in een klein, makkelijk te dragen houder zit. Het is makkelijk te gebruiken. Je huisarts laat je zien hoe. Houd het in de buurt, niet in je kleedkast of bij de schoolverpleegkundige.

De arts kan je ook een allergie-actieplan geven, wat je helpt om je voor te bereiden op, herkennen en behandelen van een allergische reactie. Deel het plan met iedereen die het moet weten, zoals familie, schoolfunctionarissen en coaches. Overweeg ook een medisch alarmarmbandje te dragen.

Elke seconde telt bij een allergische reactie. Als je begint met ernstige allergische symptomen, zoals zwelling van de mond of keel of ademhalingsmoeilijkheden, gebruik de epinephrine auto-injector direct. Gebruik hem ook direct als je symptomen twee verschillende lichaamsdelen betreffen, zoals uitslag met overgeven. Bel dan 112 en laat iemand je naar de spoedeisende hulp brengen. Je moet onder medisch toezicht blijven omdat zelfs als het ergste voorbij lijkt te zijn, een tweede golf van ernstige symptomen kan gebeuren.

Het is ook een goed idee om een antihistaminicum zonder recept (OTC) bij je te dragen, want dit kan helpen milde allergiesymptomen te behandelen. Gebruik antihistaminica na — niet als vervanging voor — de epinephrinespuit bij levensbedreigende reacties.

Wat Moet Ik Nog Weten?

Als allergietesten aantonen dat je een schaaldierallergie hebt, moet je geen schaaldieren eten. Je moet ook geen voedingsmiddelen eten die schaaldieren als ingrediënt kunnen bevatten. Iedereen die gevoelig is voor de geur van koken schaaldieren, moet restaurants en andere plekken vermijden waar schaaldieren gekookt worden.

Voor informatie over te vermijden voedsel, check sites zoals het Food Allergy Research and Education netwerk (FARE).

Lees altijd voedseletiketten om te zien of een voedsel schaaldieren bevat. Fabrikanten van voedingsmiddelen verkocht in de Verenigde Staten moeten aangeven of voedingsmiddelen een van de acht meest voorkomende allergenen bevatten, inclusief schaaldieren. Het etiket moet "schaaldieren" in de ingrediëntenlijst vermelden of "Bevat schaaldieren" na de lijst zeggen.

Sommige voedingsmiddelen lijken OK op de ingrediëntenlijst, maar tijdens de bereiding kunnen ze in contact komen met vis. Dit heet kruiscontaminatie. Zoek naar adviesverklaringen zoals "Kan vis bevatten," "Verwerkt in een faciliteit die ook vis verwerkt," of "Geproduceerd op apparatuur ook gebruikt voor vis." Niet alle bedrijven labelen voor kruiscontaminatie, dus als je twijfelt, bel of e-mail het bedrijf om zeker te zijn.

Fabrikanten hoeven ook geen weekdier-schaaldier ingrediënten te vermelden omdat weekdieren (mosselen, oesters, schelpdieren) niet als groot voedselallergeen beschouwd worden. Wanneer etiketten zeggen dat een voedsel schaaldieren bevat, verwijzen ze naar schaaldieren. Neem contact op met het bedrijf om te zien wat het kruiscontaminatierisico is met weekdieren.

Kruiscontaminatie gebeurt vaak in restaurants. In keukens kunnen schaaldieren in een voedingsmiddel komen omdat het personeel dezelfde oppervlakken, gereedschappen (zoals messen, snijplanken of pannen), of olie gebruikt om zowel schaaldieren als andere voedingsmiddelen te bereiden.

Dit is met name veelvoorkomend in zeevruchtenrestaurants, dus sommige mensen vinden het veiliger om deze restaurants te vermijden. Schaaldieren worden ook veel in Aziatische keuken gebruikt, dus er is een risico op kruiscontaminatie in Chinese, Vietnameze, Thai of Japanse restaurants. Bij uiteten is het misschien het beste om gefrituurd voedsel te vermijden omdat veel plekken kip, friet en schaaldieren in dezelfde olie bakken.

Wanneer je weg van huis eet, zorg dat je een epinephrine auto-injector bij je hebt en dat hij niet verlopen is. Vertel ook degenen die je voedsel bereiden of serveren over de schaaldierallergie. Soms wil je misschien eigen voedsel meenemen dat je weet dat veilig is. Eet niet in het restaurant als de kok, manager of eigenaar ongemakkelijk lijkt met je verzoek voor een veilige maaltijd.

Praat ook met het personeel op school over kruiscontaminatierisico's voor voedsel in de kantine. Het is misschien het beste om lunches thuis te maken zodat je kunt controleren wat erin zit.

Andere dingen om in gedachten te houden:

• Zorg dat de epinephrine auto-injector altijd bij de hand is en niet verlopen is.
• Eet geen gekookte voedingsmiddelen die je niet zelf maakte of met onbekende ingrediënten.
• Vertel iedereen die je voedsel afhandelt — van familie tot restaurantpersoneel — dat je een schaaldierallergie hebt.
• Blijf weg van stoomtafels of kookplaten wanneer schaaldieren gekookt worden (vooral plekken waar voedsel op een gemeenschappelijke grill wordt gekookt, zoals hibachi-restaurants).
• Draag een gepersonaliseerde "chef-kaart," die aan de keukenpersoneel gegeven kan worden. De kaart geeft je allergieën aan voor voedselbereiders. Voedselallergie-websites bieden printbare chef-kaart formulieren in veel verschillende talen.
• Schaaldieringrediënten kunnen ook in sommige niet-voedselproducten gebruikt worden, zoals voedingssupplementen, lipgloss, dierenvoeder, en plantenbemesting. Praat met je huisarts als je vragen hebt over wat veilig is.