Hoe is het om in het ziekenhuis te verblijven? Wat je kunt verwachten

Nadenken over een komend ziekenhuisverblijf kan je een beetje ongerust maken. Maar als je naar het ziekenhuis moet, kan weten wat je kunt verwachten voordat je er bent, dingen een stuk makkelijker maken.

Waarom gaan mensen naar het ziekenhuis?

Mensen moeten naar het ziekenhuis om verschillende redenen. Sommige worden via de spoedeisende hulp opgenomen voor problemen die directe medische behandeling vereisen. Anderen zijn gepland voor opname om operaties, specifieke medicijnen of andere behandelingen te ondergaan die door hun huisarts voorgeschreven zijn.

Wat gebeurt er wanneer ik aankom?

Als je in het ziekenhuis moet blijven, ga je eerst door het opnameproces. Het opnamepersoneel neemt gegevens van je op en vult formulieren in. Daarna word je naar je kamer in de verpleegafdeling gebracht.

Veel ziekenhuizen hebben verdiepingen of afdelingen speciaal voor gehospitaliseerde kinderen en jongeren, met personeel dat jongere mensen beter begrijpt en speciaal getraind is om met hen te werken. Andere ziekenhuizen, genaamd kinderziekenhuizen, zijn gespecialiseerd in de zorg voor kinderen en jongeren.

Hoe zien ziekenhuiskamers eruit?

Op veel manieren lijkt een ziekenhuiskamer op elke slaapkamer. Je hebt de typische meubels, zoals een bed, een nachtkastje en een stoel. Je kamer heeft waarschijnlijk ook een raam, en meestal een telefoon en TV. Meeste ziekenhuiskamers hebben een eigen badkamer.

Je moet misschien je kamer delen met een andere patiënt, maar eenpersoonskamers zijn soms beschikbaar. Als je een kamer deelt, zal je waarschijnlijk met iemand van ongeveer je eigen leeftijd zitten.

Sommige ziekenhuizen laten ook een ouder in de kamer van hun kind slapen. Als je graag 's nachts je ouder in de buurt wilt hebben, check van tevoren met het ziekenhuispersoneel of ze dat kunnen regelen.

Wie zul je in het ziekenhuis tegenkomen?

In de meeste gevallen is het niet slechts één arts, of alleen de arts waaraan je gewend bent, die voor je zorgt in het ziekenhuis.

In veel grotere ziekenhuizen – vooral kinderziekenhuizen – zullen verpleegkundigen, verpleegkundigen, en therapeuten ook deel uitmaken van je zorg. In sommige ziekenhuizen werken dokters ook met medische studenten die in opleiding zijn tot arts, en assistent-artsen die extra training krijgen in een specialisatie, zoals kindergeneeskunde. Je zult waarschijnlijk ook ziekenhuisvrijwilligers tegenkomen.

Verpleegkundigen

Verpleegkundigen zijn vaak de eerste mensen die je ontmoet wanneer je in het ziekenhuis komt. Bij aankomst zal een verpleegkundige je vragen over je ziektegeschiedenis en eventuele symptomen. Hij of zij zal je in je ziekenhuiskamer vestigen en je vitale functies meten, zoals temperatuur, bloeddruk en hartslag.

Verpleegkundigen helpen je ook tijdens je verblijf, en ze kunnen je geweldige tips geven over hoe je je kunt verzorgen tijdens en na je verblijf – ze kunnen bijvoorbeeld aanbevelen om een plastic zakje over je gips te trekken tijdens het douchen om hem te beschermen. Wanneer je voor het eerst in je kamer komt, zoek uit waar de oproepknop zit, zodat je een verpleegkundige kunt bellen als je hulp nodig hebt.

Dokters

Een arts bewaakt de zorg die je ontvangt terwijl je in het ziekenhuis bent, in nauwe samenwerking met andere verzorgers. Je arts kan een algemene kinderarts of huisarts zijn, die veel soorten medische problemen bij kinderen en jongeren behandelt. Of je arts kan een specialist zijn met extra training in specifieke problemen, zoals hart- of nierproblemen. De soort arts die je hebt, hangt af van de reden waarom je in het ziekenhuis bent.

Hier zijn enkele van het medische personeel of specialisten die je kunt tegenkomen:

  • Anesthesioloog: Een anesthesioloog of gediplomeerde verpleegkundige anesthesist (CRNA) geeft medicijnen net vóór de operatie om je in slaap te brengen tijdens de ingreep. De anesthesioloog is tijdens de operatie aanwezig om over je te waken en ervoor te zorgen dat je geen pijn hebt.
  • Chirurg: Een chirurg is de persoon die je opereert als je een operatie hebt.
  • Specialisten: Sommige dokters zijn experts in specifieke vakgebieden, zoals cardiologie (het hart en bloedsomloopstelsel), pulmonologie (de longen), of oncologie (kankerzorg).
  • Kindleven-specialist: Een kindleven-specialist is getraind om met kinderen en jongeren te praten over medische procedures en andere delen van het ziekenhuisverblijf. Ze troosten patiënten als ze verdrietig zijn over iets of extra steun nodig hebben, en organiseren "speeltijd" voor gehospitaliseerde kinderen en jongeren om samen te hangen.
  • Medische student, intern, of assistent-arts: Dit zijn artsen in opleiding of dokters die een specialisatie leren, zoals kindergeneeskunde of chirurgie.
  • IV-team en bloedafnameassistenten: Veel ziekenhuizen hebben een IV-team dat IV's plaatst (een IV is een klein rietje-achtige buis die in een adder onder de huid geplaatst wordt om iemand direct vocht of medicijnen te geven) of bloedafnameassistenten die bloed afnemen voor tests.

Sommige specialisten zijn geen dokters, maar hebben training in specifieke gezondheidszorggebieden. Een longfysio-therapeut, bijvoorbeeld, helpt jongeren die moeite hebben met ademen door ademhalingsbehandelingen te geven of zuurstof te voorzien.

Als je een speciaal dieet moet volgen terwijl je in het ziekenhuis bent, zal een diëtist gebalanceerde maaltijden plannen om aan je voedingsbehoeftes te voldoen. Een fysiotherapeut kan je helpen je gewrichten en spieren te bewegen en kracht op te bouwen na een operatie of ongeluk.

Welke medische tests kan ik krijgen?

Veel van de medische tests die je in het ziekenhuis krijgt, zijn minder pijnlijk dan een 10-vragen toets.

Als een verpleegkundige je vraagt in een bekertje te plassen, wees niet verrast – je urine kan worden gecontroleerd op bacteriën, eiwit, suiker, en andere dingen waar je waarschijnlijk nooit eerder over nagedacht hebt. Je kunt bloed afgenomen krijgen zodat laboratoriumtechnici het kunnen testen om te evalueren of er problemen zijn. Andere monsters kunnen worden genomen en getest, afhankelijk van de reden waarom je in het ziekenhuis bent.

Verschillende tests worden gebruikt om beelden van het lichaam te maken. Een veelvoorkomend type beeldvormend onderzoek is een röntgenfoto. Röntgenstralen gebruiken kleine hoeveelheden straling om het lichaam te penetreren en een beeld van je botten en organen op film te vormen.

Andere veelvoorkomende beeldvormende tests zijn:

  • Computertomografie (CT of CAT-scan): Dit gebruikt speciale röntgenstralen en computerversterking om een gedetailleerder 3D-achtig beeld van lichaamsdelen te maken, vooral inwendige organen.
  • Ultrasound: Een ultrasound-onderzoek gebruikt geluidsgolven om beelden te produceren van inwendige organen zoals de nieren of lever. Ultrasounds kunnen vocht in de buik opsporen en worden veel gebruikt om de groei van een ongeboren baby tijdens de zwangerschap te monitoren.
  • Echocardiogram: Deze speciale ultrasound-test gebruikt geluidsgolven om het hart in detail te onderzoeken.
  • Magnetische resonantie imaging (MRI): MRI gebruikt magneetvelden en radiogolven om uiterst heldere, gedetailleerde beelden van lichaamsorganen te produceren, inclusief de hersenen. MRI's worden vaak gebruikt om sporterwonden te diagnosticeren, vooral die betrekking hebben op spieren en ligamenten (het zachte weefsel dat botten verbindt).

Vooruitkijken

Sommige jongeren met ernstige ziekten of blessures moeten weken, maanden of zelfs langer in het ziekenhuis blijven. Dit betekent dat iemands schoolleven, relaties met vrienden, en buitenschoolse activiteiten kunnen worden onderbroken om uitgebreide medische behandeling te ontvangen. Maar deze onderbrekingen hoeven niet te betekenen dat je leven op een pauze staat.

Veel ziekenhuizen, vooral die alleen kinderen en jongeren behandelen, hebben lessen beschikbaar voor patiënten. Door deze ziekenhuisscholen kun je studievoortgang ontvangen voor je aanwezigheid en prestaties. Je zult nog steeds huiswerk hebben, maar de school zal vaak leraren, tutors, computertoegang, en andere hulpmiddelen bieden die je nodig hebt om je opleiding te voltooien. Bovendien zal het schoolprogramma van het ziekenhuis je vaak helpen bij de overgang terug naar je eigen school wanneer je huisarts zegt dat je mag terugkeren.

Ondanks de steun van je gezin en dokters, voel je je soms nog verdrietig en eenzaam. Jongeren die lang in het ziekenhuis doorbrengen, hebben veel te verwerken, dus gefrustreerd, ongelukkig, en zelfs boos zijn is volkomen begrijpelijk.

Eén van de moeilijkste dingen aan een lang ziekenhuisverblijf is dat je sociale activiteiten met vrienden mist. Hoewel mensen met lange verblijven vaak contact kunnen houden met vrienden via telefoon, sociale media en e-mail, is het soms gewoon niet hetzelfde.

Hier zijn een paar coping-strategieën:

  • Organiseer een feestje op jouw plek. Je vrienden begrijpen misschien niet dat je wilt dat ze je in het ziekenhuis bezoeken. Na overleg met je verpleegkundige, nodig ze uit om te komen en kaarten te spelen, filmpjes te kijken, of gewoon te hangen. Misschien brengen ze zelfs een pizza mee (als je huisarts of verpleegkundige zegt dat het OK is om te eten!).
  • Maak nieuwe vrienden. Vraag je kindleven-specialist om namen van veilige online fora, chatkamers, en netwerksites voor jongeren met jouw medische aandoening.
  • Probeer de Jongerenruimte. Veel kinderziekenhuizen hebben speciale kamers of lounges speciaal voor jongeren. Jongerenkamers zijn vaak voorzien van tijdschriften, videogames, kunstmaterialen, en muziek.
  • Vind je uitlaatklep. Of het nu tekenen is, een dagboek bijhouden, muziek maken, of praten, iedereen heeft een manier om stress kwijt te raken. Vind je eigen manier om te de-stressen en doe het dagelijks.

Previous:

Next: