Hoe je een goede stiefvader bent voor tieners
Stiefouder worden van elk kind kan een moeilijke overgang zijn, maar stiefvader worden van een tiener kan als een onoverkomelijke uitdaging lijken. De tienerjaren worden gekenmerkt door een strijd naar onafhankelijkheid, wat tieners vatbaarder kan maken voor vijandige en competitieve gedragingen wanneer een nieuwe gezagspersoon in het beeld treedt. Je kunt deze overgang voor jullie beiden makkelijker maken door er vanuit het perspectief van je nieuwe tiener naar te kijken en te herkennen hoe je de relatie kunt helpen of hinderen. Welkom in de stiefouderrol – het wordt een onvergetelijke rit.
Instructies
Vermijd favoritisme. Als je je eigen kinderen in de relatie brengt, kan het voor je stiefkind makkelijk zijn om de minste nuance te interpreteren als favoritisme voor je biologische kind. Als je nieuwe tiener gelooft dat je je eigen kind favoriseert en oneerlijk tegen hem of haar handelt – of dit nu echt is of eingebild – kan vijandigheid ontkiemen in jullie relatie en in de relatie tussen je biologische kind en stiefkind. Tieners delen hun gevoelens minder snel openlijk, wat betekent dat de vijandigheid kan opbouwen zonder dat je het doorhebt. Als je je actief bezighoudt met de huiswerk van je eigen kind, doe hetzelfde met je stiefkind. Bezoek evenveel de extracurriculaire activiteiten en schoolactiviteiten van beide. Wees enthousiast over het leven van je stiefkind.
Geruststel je stiefkind dat je niet probeert de plaats van zijn of haar biologische ouder in te nemen. Zeg bijvoorbeeld: 'Ik wil graag deel uitmaken van je leven, maar ik weet dat je je vader heel erg liefhebt en ik zou nooit proberen zijn plaats bij je in te nemen.' Als ze voelt dat je je grenzen overschrijdt, duurt het niet lang voordat je nieuwe tiener elk gezag dat je probeert uit te oefenen, ontkent en haar handelingen rechtvaardigt met spotterige opmerkingen als: 'Jij bent niet mijn echte vader!'
Laat je partner de disciplinaire kwesties aanpakken. Het is oke om met je partner over regels, verwachtingen en consequenties te discussiëren, maar laat haar de strafwerk, het ontnemen van privileges of andere disciplinaire acties uitvoeren. Je werkt nog steeds samen met je partner om jullie gezin samen op te voeden, maar er is geen reden voor je nieuwe tiener om te voelen alsof je een grens overschrijdt.
Regel regelmatige gezinsvergaderingen om persoonlijke en gezinskwesties te bespreken. Deze bijeenkomsten moeten je nieuwe tiener de kans geven om eventuele problemen of zorgen te uiten over jou of je partner, broers/zussen, school of elk ander onderwerp dat hij of zij belangrijk vindt. Omdat je stiefkind zich misschien niet comfortabel voelt om één-op-één met je over persoonlijke kwesties te praten, laten gezinsvergaderingen hem of haar met het gezin als geheel praten en communicatie opbouwen. Deze vergaderingen sturen ook een boodschap naar je stief-tiener: je bent beschikbaar om te luisteren, je wilt helpen en je hoort bij het gezin. Al gauw zou hij of zij zich comfortabeler moeten voelen om ook buiten de aangewezen gesprekstijden bij je te komen.
Betrek je in het leven van je stiefkind. Je hoeft niet mee te gaan op haar winkeltochtjes met vriendinnen – ze zou dat waarschijnlijk niet waarderen – maar laat haar weten dat je haar wilt leren kennen en de dingen die voor haar belangrijk zijn. Vraag haar over haar vriendinnen en wat ze leuk vindt om te doen; vraag over haar peeves en haar doelen. Zorg dat je niet oordeelt, en zeker niet leert; luister, welkom wat ze wil delen en leer haar kennen.
Bied afectie aan. Hij of zij waardeert misschien geen overvloed aan knuffels, maar een klop op de schouder wanneer het studeren vruchten afwerpt of een high five wanneer het basketbalteam wint, is niet te sappig voor je onafhankelijke tiener. Het brengt de boodschap over dat je omgeeft en dat je gelukkig bent om deel te hebben aan zijn of haar ups en downs.
-
Af en toe afvragen hoe pijnlijk bevallen is, is heel normaal. Het beantwoorden van de vraag hoe pijnlijk het precies is, is iets minder eenvoudig.Onlangs stelden we deze vraag aan onze Facebook-volgers en werden we overstroomd met ongelooflijke antwo
-
Nou, we deden het. We gingen naar Disney World.De jongens zijn zeven en tien, dus dachten we dat ze in een heel goede leeftijd waren om ze mee te nemen. Dus ondanks mijn haat voor menigten, lawaai, hitte en maskottchen, beet ik in het zure appeltje e
-
Schreeuwen en van de muren afstuiteren met energie is normaal kindgedrag, zelfs in de beste tijden. Maar diverse maanden in een pandemie hebben kinderen minder uitlaatklepjes, dus hun gevechtjes en door het huis rennen zijn op een allerhoogste piek.





