Hoe je reageert als je kind zelfmoord dreigt

Het lijkt volwassenen, die zo ver verwijderd zijn van de kindertijd, vaak dat jongeren weinig zorgen hebben omdat ze de complexiteit van de volwassenheid nog niet hebben ontmoet. Vanwege de grotendeels vals gedachte dat kinderlevens gevuld zijn met niets anders dan vrije tijd en ontspanning, kan het voor volwassenen moeilijk zijn te begrijpen hoe kinderen zich zwaar gestrest kunnen voelen – zelfs tot het punt van zelfmoord te overwegen. In werkelijkheid kunnen en voelen kinderen stress die hen dwingt tot severe en onomkeerbare acties. Als een kind je vertelt dat ze zelfmoord overweegt, kan je reactie een rol spelen in hoe ze verdergaat.

Instructies

  1. Stap 1: Reageer snel. Laat geen tijd verstrijken tussen de dreiging van het kind en je reactie. Als je niet snel reageert, kan het kind zich voelen alsof je de dreiging niet serieus neemt of per ongeluk de boodschap sturen dat je je niet scherp bezorgd maakt om haar welzijn. Als je tijd nodig hebt om jezelf te verzamelen na het horen van deze ontstellende uitspraak, neem dan enkele minuten om je gedachten te ordenen, maar niet langer.

  2. Stap 2: Praat met het kind over de bron van haar onrust. In veel gevallen, als een kind je direct vertelt dat ze aan zelfmoord denkt, smeekt ze om liefde en steun. Bied deze steun door te vragen waarom ze zo ontgoocheld is. Luister naar wat ze zegt, neem precies op wat ze zegt. Zelfs als je vindt dat de redenen voor haar onrust niet voldoende zijn om de mate van mentale stress te veroorzaken die ze beschrijft, houd dit gevoel voor jezelf, want haar zeggen dat ze overreageert, laat haar voelen dat je niet ondersteunend bent.

  3. Stap 3: Neem een ondersteunende, geen oordeelende houding aan. Het is veelvoorkomend dat volwassenen in woede reageren als kinderen voor wie ze zorgen zeggen dat ze aan zelfmoord denken; het kan lijken alsof het kind zegt dat de volwassene geen steun heeft geboden. Laat je niet meeslepen in schuldgevoelens of het gevoel dat de toegeving van het kind gelijkstaat aan een veroordeling van je opvoedvaardigheden. Focus in plaats daarvan op het kernpunt – de geestelijke gezondheid van het kind – en bied de volwassen begeleiding die ze waarschijnlijk nodig heeft. Geruststel haar dat haar gevoelens voor het beter zullen veranderen.

  4. Stap 4: Houd de jeugdige nauw in de gaten. Nadat een kind heeft toegestaan dat ze aan zelfmoord denkt, moet je haar niet onbewaakt laten, ongeacht of je gelooft dat ze de dreiging uitvoert. Een nauwlettend oog op het kind is de enige manier om te voorkomen dat ze handelt naar welke gevoelens ze ook heeft. Dit kan betekenen dat je je werkrooster aanpast of hulp roept van familieleden, maar de ernst van de gevolgen van het niet doen hiervan maakt deze stappen noodzakelijk.

  5. Stap 5: Neem contact op met een geestelijke gezondheidsprofessioneel, ofwel op school of in de gemeenschap. Ongeacht hoe goed je bedoelingen zijn, zelfmoordgedachten zijn te ernstig om zelf aan te pakken. Zoek een getrainde professional om het kind te helpen door haar kwesties heen te werken. Deze persoon kan bewijsgebaseerde en effectieve ondersteuning bieden terwijl ze fungeert als een externe bron van inzicht in de kwesties. Omdat geestelijke gezondheidsprofessionals gespecialiseerde training ontvangen in geestelijke gezondheidskwesties, inclusief zelfmoordgedachten, zal de professional met wie je spreekt beter in staat zijn de juiste volgende stappen te selecteren.

Previous:

Next: