Moeder deelt waarom ze aanwezigheidsbeloningen ‘afschuwelijk’ vindt en krijgt applaus

Aanwezigheidsbeloningen zijn een veelvoorkomend deel van de basisschoolervaring, maar een virale tweet doet veel mensen nadenken over de langjarige traditie. Een moeder die op Twitter de naam Chronicparent30 voert, wees recentelijk uit hoe het prioritair stellen van perfecte aanwezigheid op school eigenlijk kinderen schaadt zoals haar dochter die uitgesloten wordt van de beloningen en vieringen omdat ze een chronische ziekte heeft.

̶0;Alle kinderen met 100% aanwezigheid op de school van mijn dochter krijgen deze week een paasei, schrijft de moeder. ̶0;De rest niet. Ik vind aanwezigheidsbeloningen afschuwelijk. Toch ga ik vandaag een enorm paasei kopen voor mijn dochter, die nooit 100% aanwezigheid zal halen door chronische ziekte.̶1;

De tweet van de moeder belicht de inherentekwaad van het belonen van perfecte aanwezigheid: Het is simpelweg geen haalbaar doel voor elk kind.

Hoewel het zeker belangrijk is dat kinderen in de les zitten, zijn er een aantal omstandigheden die dat voor sommige kinderen moeilijk kunnen maken, en geen van die omstandigheden is de schuld van het kind. Kinderen kunnen een chronische ziekte of handicap hebben die hun vermogen beïnvloedt om altijd in de les aanwezig te zijn. Daarnaast kunnen ze een ouder of verzorger met een chronische ziekte of handicap hebben. Andere kunnen te maken hebben met onbetrouwbare vervoersmogelijkheden of moeilijke gezinsomstandigheden die de aanwezigheid beïnvloeden.

In reactie op de oorspronkelijke tweet gaven honderden mensen hun eigen perspectief op aanwezigheidsbeloningen en waarom ze oneerlijk zijn.

̶0;Aanwezigheidsprijzen straffen kinderen met chronische ziekte,̶1; schrijft iemand. ̶0;[Ze] straffen kinderen die school missen door huishoudelijke armoede/een ouder met psychische problemen/verslaving; moedigen kinderen aan om naar school te komen als ze licht onwel zijn, wat de vroege stadia van een ernstige besmettelijke ziekte kan zijn.̶1;

̶0;Ik herinner me dat ik uren huilde toen ik de prijs van een gerecycled potlood op 4-jarige leeftijd niet kreeg omdat ik vier dagen vrij had voor hartsurgery,̶1; voegt een ander toe. ̶0;Vier dagen en ik was de volgende maandag terug, maar toch gestraft. Ik zal deze praktijk nooit begrijpen. Jouw dochter verdient het grootste paasei.̶1;

Anderen wijzen op de absurditeit van het uitdelen van aanwezigheidsbeloningen in een jaar waarin leerlingen een wereldwijde pandemie hebben doorstaan, te maken hebben gehad met potentiële ziekte of verlies van geliefden en de totale verwoesting van hun normale routines op zich hebben genomen.

̶0;Ik denk dat elk kind een crème-ei en een dankjewel zou moeten krijgen,̶1; schrijft iemand. ̶0;Een heel groot dankjewel. Voor gewoon er zijn, voor het aanpakken van wat ze in hun jonge levens vorig jaar hebben moeten aanpakken. Of ze nu één dag of elke dag op school zijn geweest.̶1;

Niet alleen hebben deze beloningen het potentieel om kinderen slecht te laten voelen als ze geen perfecte aanwezigheid kunnen halen, maar onderzoek toont aan dat ze ook negatief kunnen invloed op de leerlingen die wel aan de eisen voldoen. Een studie uit 2019 onderzocht de impact van aanwezigheidsbeloningen op 15.239 leerlingen van groep 8 tot 6 VWO in Californië. Interessant genoeg vonden onderzoekers dat aanwezigheidsbeloningen vaak een ̶0;demotiverend effect̶1; hebben op leerlingen.

In de studie misten kinderen die werd verteld dat ze een beloning zouden krijgen voor hun aanwezigheid in eerdere maanden meer school in de volgende maanden. In een opvolganalyse leerden onderzoekers dat veel kinderen die aanwezigheidsbeloningen kregen, de indruk kregen dat ze vaker op school waren dan hun leeftijdsgenoten of dat regelmatige aanwezigheid uitzonderlijk was, in plaats van de verwachting. Als gevolg daarvan leek school missen meer acceptabel.

Schoolaanwezigheid is belangrijk, maar aanwezigheidsbeloningen lijken meer schade dan goed te doen voor veel leerlingen. Aanwezigheid is niet belangrijker dan de fysieke, mentale of emotionele gezondheid van een leerling, en het is zeker niet de moeite waard om kinderen slecht te laten voelen over het missen van les omstandigheden waarover ze geen controle hebben.

Het is gebruikelijk voor werkende volwassenen ziekte- en persoonlijke verlofdagen te nodig hebben. Kinderen mogen niet gestraft worden voor het nodig hebben van vrije dagen. In plaats van kinderen te schamen die les missen of het risico te lopen de motivatie van kinderen om naar school te gaan te schaden, zou de focus misschien wel op het ondersteunen van de unieke behoeften van kinderen en het vieren van prestaties die niets te maken hebben met 100% van de tijd achter hun bankje zitten.

Previous:

Next: