• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat te zeggen als je kind niet zeker is of hij in God gelooft

Spirituele verkenning is een normaal deel van het leven van een kind, met spirituele activiteit het hoogst in de tienerjaren, volgens een rapport uit juli 2010 van de Barna Group, een onderzoeksorganisatie die het geloof en spirituele praktijken in de Verenigde Staten bestudeert. Van jonge leeftijd af kunnen kinderen proberen dingen spiritueel een plaats te geven, volgens dr. Nancy Carlsson-Paige, Ph.D., een onderwijsprofessor aan de Lesley University, maar houd er rekening mee dat het perspectief van je kind op spiritualiteit anders kan zijn dan het jouwe.

Spiritueel, maar niet religieus

Het onderwijssysteem ontmoedigt spirituele uiting en verkenning, legt Carlsson-Paige uit. De terughoudendheid van een educateur om spirituele uiting te horen en toe te staan, kan je kind laten worstelen met of God bestaat of niet. Als godsdienstige praktijk en jouw geloof belangrijk voor je zijn, kan horen dat je kind niet zeker is of ze in God gelooft, je enige distress veroorzaken. Het kan je zelfs drijven tot een campagne om je kind te dwingen toe te geven dat God bestaat. Wanneer je accepteert dat kinderen verschillende spirituele perspectieven onderzoeken, kun je hiervan vanuit een positief standpunt werken en een diepere verbinding met je kind opbouwen.

Het gesprek beginnen

Luisteren naar je kind en vragen stellen kan de deur openen om over spirituele overtuigingen te praten. Je kunt vragen: 'Wat geloof je? Heb je een idee over hoe we allemaal hier zijn gekomen?' Onderbreek je kind niet en probeer hem niet van jouw overtuigingen te overtuigen. Ontmoet de gedachten van je kind met acceptatie en nieuwsgierigheid. Als je kind vraagt wat jij gelooft of hoe je jouw geloof beoefent, beantwoord die vragen eerlijk, schrijft psychotherapeut en Boeddhist Dharmachari Nagaraja in een artikel over kinder-spiritualiteit voor The Mother Company. Als er discrepanties zijn tussen wat je zegt te geloven en hoe je handelt, overweeg en adresser die eerlijk zonder defensief te worden. Bijvoorbeeld: als je niet regelmatig diensten bijwoont, moet je uitleggen aan je kind dat je laks bent in je aanwezigheid, maar nog vaak bidt en van plan bent actiever in je kerk te worden in de toekomst.

Ondersteuning van verkenning

Als je kind wil weten wat andere geloofstradities geloven, steun dan het onderzoek door samen te onderzoeken. Je kunt evenementen op andere godsdienstvormen bezoeken, vragen stellen aan mensen die verschillende geloofstradities beoefenen en bespreken wat je samen ervaart. Lees uit de spirituele geschriften van verschillende tradities om te zien wat ze zeggen en hoe ze verschillen of overeenkomen met jouw geloofsperspectief. Je kunt verschillende geloofsperspectieven vergelijken om hun gemeenschappelijke elementen en verschillen te zien.

Tieners en de kerk

Als je gezin kerkbezoek omvat als onderdeel van jouw geloofspraktijk, kun je de redenen aanpakken waarom veel tieners de kerk verlaten, onthuld in Barna-rapporten uit 2011. In deze rapporten zeiden tieners dat veel christenen te exclusief, oppervlakkig, antagonistisch tegenover wetenschap, oordelend en onvriendelijk zijn tegenover wie twijfel uiting. Help je kind te verkennen hoe ze deze kritieken kan verzoenen met haar spirituele overtuigingen. Help je kerk een relevantere geloofservaring voor kinderen te creëren. Accepteer dat je kind misschien terugkomt naar een dieper geloof in God door de verkenning, of hij kan een geloofsperspectief kiezen dat afwijkt van het jouwe.