• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Obsessiviteit bij Jongeren

Iedereen heeft momenten in hun leven dat indringende gedachten de voorste plek innemen, maar voor obsessieve jongeren kunnen deze vresen debiliterend zijn, school, werk en sociaal leven beïnvloedend. De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders klassificeert deze obsessies als een angststoornis aangeduid als obsessief-compulsieve stoornis. Omdat leven met obsessiviteit zo uitdagend kan zijn, ontvangen jongeren en andere geïdentificeerden met OCD bescherming op de werkplek, in het publiek domein, vervoer, telecommunicatie en staat- en lokale overheid operaties, onder de Americans with Disabilities Act.

OCD

Obsessie is een kenmerk van OCD. Angstaanjagende gedachten kenmerken de stoornis bij jongeren, vaak talloze keren per dag voorkomend. Irrationele compulsies gaan meestal gepaard met de obsessies, wat resulteert in nagende rituelen die grote stukken tijd in een tienerleven kunnen consumeren. Volgens HealthyChildren.org richten veel van deze tienerobsessies zich op bacteriën en reinigingsrituelen, terwijl andere obsessies de tienergeest consumeren met overweldigende gevoelens van vergeetachtigheid, wat ertoe leidt dat de tiener controleert, hercontroleert en nogmaals controleert of een taak voltooid is.

Oorzaken

Terwijl de oorzaak van obsessieve gedachten onbekend is, vermoeden experts dat serotonine de schuldige kan zijn. Wanneer serotonine -- een hersenchemisch stof -- stroom geblokkeerd is, is de hersenen onmachtig om onrealistische gedachten te filteren, en focust hij in plaats daarvan op hen. Volgens TeensHealth tonen beeldvormingsstudies aan dat diegenen met OCD andere hersenpatronen hebben dan diegenen zonder. Opbouwend bewijs toont ook aan dat OCD in families kan voorkomen, wat suggereert dat serotoninebalansen een genetische link kunnen hebben.

Diagnose

Hoever sneller obsessief gedrag gediagnosticeerd en behandeld wordt, hoe minder waarschijnlijk een tiener is om symptomen te ontwikkelen die problematischer zijn in de toekomst. Ouders die vermoeden dat hun tiener obsessief gedrag kan hebben, zouden een evaluatie door een psychiater of gekwalificeerde gezondheidszorgverlener moeten zoeken. Om te kwalificeren als OCD, moeten de obsessies zo ernstig zijn dat ze interfereren met het alledaagse leven van een tiener. Volgens de website van het Children's Hospital of Pittsburgh consumeren symptomen geassocieerd met OCD ten minste een uur of meer per dag van een tiener, verminderen mentale functies en produceren psychologische distress.

Behandeling

Na een OCD-diagnose is therapie meestal de volgende stap. Therapeuten gebruiken cognitief-gedragstherapie die jongeren instrueert over hoe ze hun obsessieve gedachten kunnen veranderen. Volgens TeenHealth helpt CBT om de delen van de hersenen die de OCD-symptomen triggeren, te resetten. Naast CBT, vinden sommige jongeren ook dat het deelnemen aan een OCD-steungroep waar ze met anderen met dezelfde uitdagingen kunnen praten, het therapieproces versterkt. In combinatie met therapie, kunnen sommige therapeuten ook voorschriftmedicatie voorschrijven om symptomen te verlichten. Zelfs met therapie en medicatie, is het belangrijk voor een tiener te begrijpen dat het maanden tot jaren kan duren voordat hij zich volledig vrij voelt van zijn obsessies.