Buikspierscheiding (Diastasis Recti)

“Diastasis recti” betekent dat uw buik uitsteekt omdat de ruimte tussen uw linker en rechter buikspieren is verbreed. U noemt het misschien een “buikje”.

Het is heel veelvoorkomend bij zwangere vrouwen. Ongeveer twee derde van de zwangere vrouwen heeft er last van.

Pasgeboren baby's kunnen deze buikspreiding ook hebben, en het zou vanzelf moeten verdwijnen. Mannen kunnen er ook door komen, mogelijk door jo-jo-dieet, door buikoefeningen of gewichtheffen op de verkeerde manier, of door andere oorzaken.

Meer dan één kind krijgen vergroot de kans op deze aandoening, vooral als ze dicht bij elkaar in leeftijd zitten. U bent ook meer geneigd ertoe als u ouder bent dan 35 tijdens de zwangerschap, of als u een zwaar kind of tweelingen, drielingen of meer verwacht.

Zwangerschap ziet zoveel druk op de buik uit dat de spieren aan de voorkant soms hun vorm niet kunnen behouden. "Diastasis" betekent scheiding. "Recti" verwijst naar uw buikspieren die de "rectus abdominis" heten.

Wanneer de buikspieren zo uiteengaan, hebben de baarmoeder, darmen en andere organen alleen een dun bandje bindweefsel aan de voorzijde om ze op hun plaats te houden. Zonder de benodigde spierondersteuning kan een vaginale bevalling moeilijker zijn.

Wat u wel en niet moet doen

Spanning vermijden. Het kan de situatie verergeren. Obstipatie en het tillen van zware dingen, inclusief uw kinderen, belasten dat bindweefsel. Staan en zitten tellen in dit geval ook als zware fysieke inspanning, omdat u uw eigen lichaamsgewicht tillt.

Tijdens de bevalling duwt u naar beneden, maar als dit verkeerd gebeurt, oefent deze actie grote druk uit op het zwakke buikweefsel.

Wees voorzichtig met sporten. Sommige standaard fitnessoefeningen, waaronder crunches, buikoefeningen, push-ups, en front planks, maken de buikspierscheiding erger. Zwemmen, sommige yogahoudingen (zoals de downward dog), en alles op handen en knieen doen kan ook schadelijk zijn. Sommige trainers kunnen deze oefeningen aanbevelen aan vrouwen met buikspierscheiding, zonder te weten wat de gevolgen kunnen zijn.

Laat uw buik genezen. Fysiotheapeuten hebben geen enkele standaardrichtlijn over welke bewegingen de buikspieren weer op een lijn brengen. Sommige studies vonden succes met de Tupler-techniek. Hierbij worden bepaalde oefeningen gedaan terwijl er een buikbandje wordt gedragen, dat de buikspieren beschermt en bij elkaar houdt.

Wanneer het bindweefsel is genezen, kunnen sommige Pilates-oefeningen of andere oefeningen helpen om uw transversale (diepe kern) buikspieren te versterken en er meer op te vertrouwen in plaats van de oppervlakkige. Niet alle Pilates- of versterkende oefeningen zijn goed tijdens de zwangerschap, dus zorg ervoor dat u werkt met een trainer die weet wat "diastasis recti" betekent.

De beste tijd om kerfkracht te versterken is voordat u zwanger wordt, als u nog geen buikspierscheiding heeft.

Voordat u begint met oefeningen tijdens of na de zwangerschap, raadpleeg uw huisarts of gynaecoloog wat voor u wel en niet mag.

Behandeling

Als uw buikspierscheiding niet te groot is, kunt u ervoor kiezen om ermee te leven. Maar u moet de spieren weer bij elkaar krijgen voordat u een volgende zwangerschap aangaat.

Uw huisarts kan meten hoe ver uw spieren uit elkaar liggen met vingers, een meetlint of instrument, of echografie. Zo kan worden gevolgd of het beter of erger wordt.

Vele vrouwen kunnen hun buikopening sluiten door zachte bewegingen te leren terwijl de buikspieren worden ondersteund. Vraag uw huisarts om advies. Hij of zij kan u doorverwijzen naar een fysiotheapeut.

Als die revalidatie niet werkt, is misschien operatie een optie. Een operatie om diastasis te corrigeren wordt "abdominoplastie" of "buikwandcorrectie" genoemd. De chirurg vouwt en heft het zwakke centrale deel samen.

Soms is laparoscopie mogelijk, wat operatie is met alleen kleine sneden in plaats van één grote. Littekens, infecties en andere bijwerkingen zijn bij elke operatie mogelijk.