De stadia van de partus

Hoewel 'barst' en 'bevalling' de typische termen zijn voor een baby krijgen, heeft partus dezelfde betekenis. Partus is een algemene term voor het bevallingsproces. De bevalling wordt in drie stadia verdeeld, beginnend met contracties en eindigend met de afkomst van de moederkoek.

Het eerste stadium

  • Echte barst begint wanneer een vrouw regelmatige contracties heeft. Dit stadium heeft twee fasen. Vroege en actieve barst zijn de termen voor de beginfasen van de bevalling, volgens de website Baby Center. Tijdens vroege barst dunnet en opent de baarmoederhals. Naarmate de baarmoederhals opent en de contracties sterker worden, gaat de vrouw over in actieve barst. Deze fase is doorgaans het langste deel van de barst en kan duren tussen de 12 en 19 uur, aldus het U.S. Department of Health and Human Service's Office on Women's Health. Hoewel het raadzaam is de arts te bellen wanneer de barst begint, doorbrengen sommige vrouwen vroege barst thuis. Wanneer een vrouw naar een ziekenhuis of bevallingscentrum gaat, zullen medische professionals regelmatig haar baarmoederhals controleren op opening en de positie van de baby monitoren. Medicijnen, een verdovende epiduraal of ontspanningstechnieken kunnen helpen om een deel van de pijn tijdens deze fase te verlichten.

De overgangsfase

  • Hoewel geen stadium, is de overgangsfase een belangrijke mijlpaal tijdens het barstproces. Ook wel deceleratie genoemd, is overgang het vertragen van de baarmoederhalsopening. Overgang is het laatste deel van het eerste stadium van de bevalling. Tijdens deze fase beweegt de baby verder naar beneden in de geboortekanaal, volgens het University of Maryland Medical Center. De contracties van de moeder worden nu sterker, langer en vaker. Het is veelvoorkomend dat een vrouw misselijkheid voelt, moet overgeven of beeft tijdens de laatste delen van de overgang. Hoewel ze onprettig zijn, zijn deze symptomen geen teken van een probleem en zullen ze voorbijgaan naarmate de vrouw door het bevallingsproces beweegt. Overgang is voorbij wanneer de baarmoederhals van de vrouw 10 centimeter geopend is.

Het tweede stadium

  • Het tweede stadium is algemeen bekend als de bevalling. Het duurt doorgaans van 20 minuten tot twee uur, volgens Womenshealth.gov, de website van het Office on Women's Health. Tijdens dit stadium duwt de vrouw de baby actief naar buiten. Naarmate de baby lager in de geboortekanaal beweegt, kan de vrouw de drang voelen om naar beneden te drukken en te pressen. Een epiduraal kan deze sensatie verdoezelen en pressen lastiger maken. De huid tussen de vagina en perineum kan tijdens dit stadium scheuren. Sommige medische professionals proberen scheuren te controleren door de vrouw te instrueren om langzamer of te stoppen met pressen. De arts kan deze huid insnijden om scheuren te voorkomen of de bevalling te versnellen. Deze procedure, bekend als episiotomie, wordt ook gebruikt als de baby te groot is om door de opening te passen. Dit stadium eindigt met de geboorte van de baby.

Het derde stadium

  • Na de grote intrede van de baby zal de arts – of een van de ouders – de navelstreng doorknippen. Het derde stadium betreft niet de baby. Tijdens dit deel van het bevallingsproces moet de moeder de moederkoek bevallen. De moeder zal weer contracties voelen tussen de 5 en 30 minuten na de geboorte van haar baby. Nu de baby het niet meer nodig heeft, lost de moederkoek zich van de baarmoedermuur en begint haar weg naar buiten te werken. De moederkoek uitpersen is doorgaans minder pijnlijk dan de baby uitpersen. Dit stadium is doorgaans in minder dan een half uur voorbij. Na het voorschijnen van de moederkoek kunnen hechten nodig zijn als de vrouw scheuren heeft ervaren of als een episiotomie is uitgevoerd.