• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Postpartale bloeding

Postpartale bloeding (ook PPH genoemd) is wanneer een vrouw zware bloeding heeft na de bevalling. Het is een ernste maar zeldzame aandoening. Het gebeurt meestal binnen 1 dag na de bevalling, maar kan tot 12 weken na de geboorte van een baby optreden. Ongeveer 1 tot 5 op de 100 vrouwen die een baby krijgen (1 tot 5 procent) hebben PPH.

Het is normaal om na de bevalling bloed te verliezen. Vrouwen verliezen meestal ongeveer een half liter (500 milliliter) tijdens een vaginale bevalling of ongeveer 1 liter (1.000 milliliter) na een keizersnede (ook c-sectie genoemd). Een c-sectie is een operatie waarbij je baby door een snede in je buik en baarmoeder (baarmoeder) wordt geboren. Bij PPH kun je veel meer bloed verliezen, wat het een gevaarlijke aandoening maakt. PPH kan een ernste daling van de bloeddruk veroorzaken. Als het niet snel behandeld wordt, kan dit leiden tot shock en de dood. Shock is wanneer je lichaamsorganen niet genoeg bloedstroom krijgen.

Wanneer gebeurt PPH?

Na de geboorte van je baby, kontracteert de baarmoeder normaal om de placenta uit te duwen. De contracties helpen daarna druk uit te oefenen op bloedvaten waar de placenta in je baarmoeder was gehecht. De placenta groeit in je baarmoeder en voedt de baby met voeding en zuurstof door de navelstreng. Als de contracties niet sterk genoeg zijn, bloeden de vaten meer. Het kan ook gebeuren als kleine stukjes van de placenta blijven gehecht.

Hoe weet je of je PPH hebt?

Je kunt PPH hebben als je een van deze tekenen of symptomen hebt. Als je die hebt, bel direct je gezondheidszorgprofessional of 112 meteen:

• Zware bloeding uit de vagina die niet langzamer wordt of stopt
• Daling van de bloeddruk of tekenen van shock. Tekenen van lage bloeddruk en shock zijn: wazig zien; rillingen, klamme huid of een heel snelle hartslag; verwarrd, duizelig, slaperig of zwak voelen; of het gevoel dat je flauw gaat vallen.
• Misselijkheid (je voelt je misselijk) of braken
• Bleeke huid
• Zwelling en pijn rond de vagina of perineum. Het perineum is het gebied tussen de vagina en de anus.

Zijn sommige vrouwen meer geneigd tot PPH dan anderen?

Ja. Dingen die je meer geneigd maken tot PPH heten risicofactoren. Een risicofactor hebben betekent niet dat je zeker PPH krijgt, maar het kan je kansen vergroten. PPH gebeurt meestal zonder waarschuwing. Maar praat met je gezondheidszorgprofessional over wat je kunt doen om je risico op PPH te verlagen.

Je hebt meer kans op PPH dan andere vrouwen als je het eerder hebt gehad. Dit heet een aanamnese van PPH. Aziatische en Hispanicse vrouwen hebben ook vaker PPH.

Verschillende medische aandoeningen zijn risicofactoren voor PPH. Je hebt meer kans op PPH dan andere vrouwen als je een van deze aandoeningen hebt:

Aandoeningen die de baarmoeder beïnvloeden

• Uteriene atonie. Dit is de meest voorkomende oorzaak van PPH. Het gebeurt wanneer de spieren in je baarmoeder na de bevalling niet goed samen trekken (kontracteren). Baarmoedercontracties na de bevalling helpen bloeding stoppen van de plek in de baarmoeder waar de placenta loslaat. Je kunt uteriene atonie hebben als je baarmoeder gerekt of vergroot is (ook gedilateerd genoemd) door tweelingen of een groot kind (meer dan 4 kg) te baren. Het kan ook gebeuren als je al meerdere kinderen hebt, je lang in de baring bent of te veel vruchtwater hebt. Vruchtwater is de vocht die je baby in de baarmoeder omringt.
• Uteriene inversie. Dit is een zeldzame aandoening waarbij de baarmoeder na de bevalling naar buiten keert.
• Uteriene ruptuur. Dit is wanneer de baarmoeder tijdens de baring scheurt. Het gebeurt zeldzaam. Het kan gebeuren als je een litteken in de baarmoeder hebt van een eerdere c-sectie of als je andere operaties op de baarmoeder hebt gehad.

Aandoeningen die de placenta beïnvloeden

• Placenta abruptio. Dit is wanneer de placenta vroegtijdig loslaat van de wand van de baarmoeder voor de bevalling. Het kan deels of volledig loslaten.
• Placenta accreta, placenta increta of placenta percreta. Deze aandoeningen ontstaan wanneer de placenta te diep in de wand van de baarmoeder ingaat en niet kan loslaten.
• Placenta praevia. Dit is wanneer de placenta erg laag in de baarmoeder ligt en de baarmoederhals geheel of deels bedekt. De baarmoederhals is de opening naar de baarmoeder die bovenaan de vagina zit.
• Retentie placenta. Dit gebeurt als je de placenta niet binnen 30 tot 60 minuten na de bevalling afdeelt. Zelfs als je de placenta snel na de bevalling afdeelt, controleert je professional de placenta om te zien of er geen weefsel ontbreekt. Als weefsel ontbreekt en niet direct uit de baarmoeder verwijderd wordt, kan het bloeden veroorzaken.

Aandoeningen tijdens de baring en bevalling

• Een c-sectie hebben
• Algemene narcose krijgen. Dit is medicijn dat je in slaap brengt zodat je geen pijn voelt tijdens de operatie. Als je een spoedc-sectie hebt, heb je misschien algemene narcose nodig.
• Medicijnen nemen om de baring in te zetten. Professionals gebruiken vaak een medicijn genaamd Pitocin om de baring in te zetten. Pitocin is de kunstmatige vorm van oxytocine, een hormoon dat je lichaam maakt om contracties te starten.
• Medicijnen nemen om contracties tijdens vooruitgeboorte te stoppen. Als je vooruitgeboorte hebt, kan je professional je medicijnen geven genaamd tocolytica om contracties te vertragen of stoppen.
• Scheuren (ook laceraties genoemd). Dit kan gebeuren als de weefsels in je vagina of baarmoederhals tijdens de bevalling gesneden of gescheurd raken. De baarmoederhals is de opening naar de baarmoeder die bovenaan de vagina zit. Je kunt scheuren als je een groot kind baart, je baby te snel door de geboortekanaal komt of je een episiotomie hebt die scheurt. Een episiotomie is een snede in de opening van de vagina om de baby te helpen naar buiten komen. Scheuren kan ook gebeuren als je professional instrumenten gebruikt, zoals tang of vacuüm, om je baby door de geboortekanaal te helpen tijdens de bevalling. Tang zien eruit als grote tangen. Een vacuüm is een zacht plastic kopje dat op het hoofdje van je baby zit. Het gebruikt zuiging om je baby zacht te trekken terwijl je drukt tijdens de bevalling.
• Snelle baring of langdurige baring. Baring is anders voor elke vrouw. Als je voor het eerst baart, duurt de baring meestal ongeveer 14 uur. Als je al eens hebt gebaard, duurt het meestal ongeveer 6 uur. Geaugmenteerde baring kan ook het risico op PPH verhogen. Augmentatie van de baring betekent dat medicijnen of andere middelen gebruikt worden om meer contracties van de baarmoeder tijdens de baring te veroorzaken.

Overige aandoeningen

• Bloedziektes, zoals de ziekte van von Willebrand of gedissemineerde intravasculaire coagulatie (ook DIC genoemd). Deze aandoeningen kunnen je risico verhogen op een hematoom. Een hematoom ontstaat wanneer een bloedvat breekt en een bloedstolsel in weefsel, een orgaan of een ander deel van het lichaam vormt. Na de bevalling ontwikkelen sommige vrouwen een hematoom in het vaginaal gebied of de vulva (de externe vrouwelijke geslachtsorganen). De ziekte van Von Willebrand is een bloedstollingsstoornis die het moeilijk maakt voor een persoon om te stoppen met bloeden. DIC zorgt ervoor dat bloedstolsels in kleine bloedvaten ontstaan en kan leiden tot ernstige bloedingen. Bepaalde zwangerschaps- en bevallingscomplicaties (zoals placenta accreta), operaties, sepsis (bloedinfectie) en kanker kunnen DIC veroorzaken.
• Infectie, zoals chorioamnionitis. Dit is een infectie van de placenta en het vruchtwater.
• Intrahepatische cholestase van de zwangerschap (ook ICP genoemd). Dit is de meest voorkomende leveraandoening die tijdens de zwangerschap optreedt.
• Obesitas. Obesitas betekent dat je een overmaat aan lichaamsvet hebt. Als je obesitas hebt, is je Body Mass Index (BMI) 30 of hoger. BMI is een maat voor lichaamsvet gebaseerd op je lengte en gewicht. Om je BMI te weten, ga naar www.cdc.gov/bmi.
• Pre-eclampsie of zwangerschapshypertensie. Dit zijn typen hoge bloeddruk die alleen zwangere vrouwen kunnen krijgen. Pre-eclampsie is een aandoening die na de 20e week van de zwangerschap of direct na de zwangerschap kan optreden. Het is wanneer een zwangere vrouw hoge bloeddruk heeft en tekenen dat sommige van haar organen, zoals nieren en lever, misschien niet goed werken. Tekenen van pre-eclampsie zijn: eiwit in de urine, gezichtsveranderingen en ernstige hoofdpijn. Zwangerschapshypertensie is hoge bloeddruk die na 20 weken zwangerschap begint en weggeht na de bevalling. Sommige vrouwen met zwangerschapshypertensie krijgen later in de zwangerschap pre-eclampsie.

Hoe wordt PPH getest en behandeld?

Je professional kan deze tests gebruiken om te zien of je PPH hebt of om de oorzaak van PPH te vinden:

• Bloedtests genaamd stollingsfactortests of factorassays
• Hematocriet. Dit is een bloedtest die controleert welk percentage van je bloed (volledig bloed) bestaat uit rode bloedcellen. Bloeding kan een lage hematocriet veroorzaken.
• Bloedverliesmeting. Om te zien hoeveel bloed je hebt verloren, kan je professional de gebruikte kompressen en gazen wegen of tellen.
• Bekkenonderzoek. Je professional controleert je vagina, baarmoeder en baarmoederhals.
• Lichamelijk onderzoek. Je professional controleert je pols en bloeddruk.
• Echo. Je professional kan echo gebruiken om problemen met de placenta of baarmoeder te controleren. Echo is een test die geluidsgolven en een computerscherm gebruikt om een afbeelding te maken van je baby in de baarmoeder of je bekkenorganen.

Behandeling hangt af van wat je bloeding veroorzaakt. Het kan omvatten:

• Vloeistoffen, medicijnen (zoals Pitocin) krijgen of een bloedtransfusie (nieuw bloed in je lichaam laten lopen). Je krijgt deze behandelingen door een naald in je ader (ook intraveneus of IV genoemd), of je kunt er enkele direct in de baarmoeder krijgen.
• Operatie ondergaan, zoals een hysterectomie of laparotomie. Een hysterectomie is wanneer je professional je baarmoeder verwijdert. Je hebt meestal alleen een hysterectomie nodig als andere behandelingen niet werken. Een laparotomie is wanneer je professional je buik opent om de bron van de bloeding te vinden en de bloeding te stoppen.
• De baarmoeder met de hand masseren. Je professional kan de baarmoeder masseren om hem te laten samen trekken, bloeding te verminderen en het lichaam te helpen bloedstolsels af te voeren. Je professional kan je ook medicijnen geven zoals oxytocine om de baarmoeder te laten samen trekken en bloeding te verminderen.
• Zuurstof krijgen door een zuurstofmasker te dragen
• Eventuele overgebleven stukjes van de placenta uit de baarmoeder verwijderen, de baarmoeder stoppen met gazen, een speciaal ballonnetje of kompressen, of medische instrumenten of hechten gebruiken om bloeding van bloedvaten te stoppen.
• Embolisatie van de bloedvaten die de baarmoeder voorzien. In deze procedure gebruikt een professional speciale tests om het bloedende bloedvat te vinden en injecteert materiaal in het vat om de bloeding te stoppen. Het wordt in speciale gevallen gebruikt en kan voorkomen dat je een hysterectomie nodig hebt.
• Extra ijzer supplementen nemen samen met een prenataal vitamine kan ook helpen. Je professional kan dit aanbevelen afhankelijk van hoeveel bloed verloren is gegaan.

Zie ook: Moedersterfte

Laatst beoordeeld maart 2020