Verpleegkundige afkeer begrijpen en hoe u deze kunt overwinnen

Je had je misschien kunnen voorstellen dat het geven van borstvoeding aan je baby een geweldige ervaring voor jullie beiden zou zijn. Je verloskundige of doula heeft je misschien zelfs verteld dat het aanleggen van je baby een golf van oxytocine zou veroorzaken, het feelgood-hormoon dat - naast een belangrijke rol bij bevalling, borstvoeding en ouder-kindbinding - helpt om stress te verminderen terwijl verpleging.

Maar voor sommigen kan het voeden van je baby je boos of opgewonden maken - of zelfs je huid doen kruipen. Dit wordt borstvoeding of afkeer en agitatie bij borstvoeding genoemd (soms aangeduid als BAA of NA), een aandoening die negatieve emoties oproept bij de zogende ouder gedurende de duur van de voeding.

Wat is afkeer van verpleegkunde?

Nursing Aversion is een fysiologische reactie van de zogende ouder op de sensatie of ervaring van het voeden van hun baby. Het kan leiden tot gevoelens van angst, woede, woede, een huid-kruipend gevoel of een sterke drang om de baby weg te trekken van de borst, legt Anna Brauch, IBCLC, een door de raad gecertificeerde lactatiekundige en borstvoedings- en borstvoedingsvoorlichter uit Minnesota uit. . "Het is anders dan pijn voelen van een slecht gepositioneerde baby of van borstbeschadiging, hoewel die twee soms kunnen samenvallen", zegt ze.

Het verschilt ook van Dysphoric Milk Ejection Reflex (D-MER), een aandoening die de korte maar intense negatieve emoties beschrijft die worden veroorzaakt door de melkejection-reflex op het punt van teleurstelling. De negatieve emoties van Nursing Aversion duren voor de duur van de voeding en nemen pas af als de zuigeling niet langer aan de borst wordt vastgemaakt.

Hoe voelt afkeer van verpleegkunde?

Degenen die aan Nursing Aversion lijden, melden dat ze een scala aan emoties voelen, van woede, opwinding, irritatie, huid-kruipende sensaties en een overweldigende drang om hun zuigeling te ontgrendelen. Sommigen hebben hun afkeer zelfs beschreven als een overtreding. In de meeste gevallen begint de afkeer aan het begin van elke voeding of zelfs bij het idee van borstvoeding, zegt Brauch.

En hoewel de ervaring kan variëren in begin, ernst en duur, blijft de beschrijving ervan over de hele wereld zeer vergelijkbaar, zegt Zainab Yate, een in het VK gevestigde borstvoedingsvoorlichter, campagnevoerder en onderzoeker. Yate is een toonaangevende bron geweest in het onderzoek naar afkeer van verpleegkunde, voerde de eerste studie in zijn soort naar de aandoening uit en schreef een boek over het onderwerp:"When Breastfeeding Sucks."

"Ouders hebben het beschreven als alles van een 'griezelig' kruipend gevoel of milde angst tot een plotselinge uitbarsting van intense woede", zegt Brauch.

Wat veroorzaakt aversie tegen verpleegkundigen?

Er zijn maar weinig onderzoeken gedaan naar Nursing Aversion en als zodanig zijn we nog steeds aan het ontdekken wat we erover weten. Er zijn echter aanwijzingen dat ouders die borstvoeding geven tijdens de zwangerschap of tandemvoeding geven, mogelijk vatbaarder zijn voor Nursing Aversion. Bovendien lijkt het minder vaak voor te komen dat ouders aversie ervaren bij het verzorgen van jongere kinderen.

Yate heeft ook het verband onderzocht tussen bepaalde voedingstekorten en aversie tegen borstvoeding, met name vitamine B12 en magnesium. Er is ook een suggestie van een verband tussen huidig ​​of eerder trauma in het leven van de zogende ouder en aversie tegen borstvoeding. Beide theorieën hebben echter nader onderzoek nodig voordat we concrete conclusies kunnen trekken.

Hoe ouders kunnen omgaan met afkeer van verpleegkunde

De coping-mechanismen die verband houden met Nursing Aversion zijn verzameld uit peer-to-peer-ondersteuningsgroepen en worden niet ondersteund door klinische onderzoeken. Patiënten hebben echter gemeld dat het nemen van magnesium- en vitamine B12-supplementen de symptomen heeft helpen verlichten, terwijl uitdroging, gebrek aan slaap en stress hun afkeer kunnen verergeren.

"Een combinatie van verbeterd dieet, slaap en stressbeheer met gesprekstherapie of peer-ondersteuning en goede gezinsondersteuning kan wonderen doen om een ​​zogende ouder te helpen door te gaan met afkeer", zegt Brauch. Ze raadt ook aan om borstvoeding te geven met een tepelschild. Het creëert een dunne barrière tussen de huid van de ouder en de mond van het kind, wat kan helpen de negatieve gevoelens die gepaard gaan met borstvoeding te verminderen.

Andere voeropties verkennen

Uit anekdotisch bewijs blijkt dat eerder spenen dan bedoeld om afkeer te overwinnen niet altijd een wenselijke optie is. Voor deze ouders zou het blijven voeden van hun baby terwijl ze afkeer ervaren een oefening zijn in zelfzorg en het beheren van grenzen. "Het stellen van limieten voor de duur en frequentie van borstvoedingssessies op een niveau dat voor de ouder houdbaar is, is passend en kan enorm helpen als het kind ouder is dan één jaar en naast borstvoeding veel vast voedsel gebruikt om hun dieet af te ronden, ’, zegt Brauch.

Bij jongere kinderen kunt u besluiten de mogelijkheid te onderzoeken om borstvoeding aan te vullen met afgekolfde melk, donormelk of zuigelingenvoeding. Dit is echter iets dat u eerst met uw lactatiekundige of kinderarts moet bespreken.

Als de afkeer te ernstig wordt om een ​​gezonde borstvoedingsrelatie in stand te houden, kunnen sommige mensen ervoor kiezen hun borstvoedingsdoelen aan te passen en eerder te spenen dan gepland. Dit is een persoonlijke beslissing die met mededogen moet worden behandeld.

De American Academy of Pediatrics (AAP) raadt aan uitsluitend borstvoeding te geven gedurende de eerste zes maanden van het leven van uw baby, gevolgd door borstvoeding te blijven geven samen met aanvullende voeding gedurende een levensjaar of langer.

"In dit geval is het belangrijk om je te concentreren op succes in plaats van falen", dringt Brauch aan. Onthoud dat eten het beste is, dus werk in deze periode aan je mentale gezondheid. Dit zal u helpen een gezonde band met uw baby te behouden en kan helpen om de psychologische effecten van het spenen voor zowel u als uw kind te verzachten. "En maak een plan om [uw] kind over te zetten naar andere voedingsbronnen die geschikt zijn voor hun leeftijd", raadt Brauch aan.

Zoals met alles, kunt u online meerdere bronnen van ondersteuning vinden. Yate heeft zelfs een gratis gestructureerde ondersteuningscursus samengesteld, evenals een zeer gastvrije en actieve peer-to-peer-ondersteuningsgroep op Facebook genaamd 'Aversion sucks'.

Verder advies en ondersteuning kan worden geboden door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg, een borstvoedingsconsulent, een lactatiekundige of een kinderarts. "Goede ondersteuning kan een enorm verschil maken om ouders te helpen hun voedingsdoelen te bereiken of succes voor zichzelf te herdefiniëren", zegt Brauch.

Een woord van Verywell

Schuld, schaamte en verdriet zijn allemaal emoties die verband houden met Nursing Aversion. Het is echter belangrijk om te erkennen dat afkeer van borstvoeding een psychologische reflex is die bij sommige zogende ouders voorkomt en niet bij andere - het is niet het resultaat van iets dat je verkeerd hebt gedaan en het maakt je geen slechte ouder.

Zoals met alle complicaties die zich voordoen bij het geven van borstvoeding, is de aanbevolen eerste stap om het probleem op te lossen, te praten over wat u ervaart. Nursing Aversion kan isolerend aanvoelen en de kracht van je emoties kan eng zijn; dat is niet iets dat je alleen zou moeten doorstaan.

Zoek steun van anderen en, als u denkt dat het geschikt is voor u en uw gezin, geef uzelf toestemming om uw voedingsopties te verkennen onder begeleiding van een lactatiekundige of kinderarts.


Previous:

Next: