• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je een wilde kind opvoedt & de 6 redenen waarom je dat wilt

Er zit een zekere magie in een kinderavontuur: het komt voort uit de rush die beweging geeft, het wonder dat in de natuur woont, en de oneindige mogelijkheden in creatief spel. Maar tussen de inkruipende roep van schermtijd en de druk om meer te doen, meer te plannen, en meer te bereiken — zit het risico om deze jonge vrijheid te verliezen. Veel experts vrezen ook dat het verlies ervan een prijs zal hebben.

"Dit is niet alleen praten over de 'goede ouwe tijd', maar er is echt onderzoek dat aantoont dat het opvoeden van je kind met deze prioriteiten voordelig is", zegt gediplomeerd psycholoog Nicole Beurkens, Ph.D., CNS. "Kinderen hebben natuur nodig, ze hebben ongestructureerde tijd nodig, en ze hebben spel nodig. Het lijkt misschien alsof dit gewoon 'plezier' is, maar we weten uit onderzoek dat dit is hoe ze groeien."

1. Natuur heeft echte, fysiologische voordelen voor mensen van alle leeftijden

"Ik denk dat het gewoon belangrijk is voor mensen om in het algemeen buiten te zijn", zegt Aliza Pressman, Ph.D., medeoprichter en directeur van klinische programmering voor het Mount Sinai Parenting Center. "Niet alleen voor een gevoel van avontuur maar voor aanwezig zijn, mentaal afremmen, en de wereld om je heen begrijpen."

Auteur en opvoedcoach Caroline Maguire, PCC, M.Ed., is het eens: "We weten dat onderzoek aantoont dat buiten zijn ons humeur verbetert, stress vermindert, zelfvertrouwen verhoogt, en nog veel meer. Kinderen moeten deze voordelen vroeg leren kennen."

2. Lichamelijke activiteit is cruciaal voor hersenontwikkeling

"Er is significaat onderzoek dat aantoont hoe belangrijk lichamelijke activiteit is voor hersenontwikkeling en mentale gezondheid", zegt Beurkens. "En vooral met jongere kinderen, groeien en ontwikkelen hun hersenen door beweging. En zelfs oudere kinderen, als ze op school komen, toont onderzoek dat actieve kinderen beter presteren academisch."

Eigenlijk ontwikkelen de zintuigverwerkingssystemen van de hersenen naarmate je de wereld om je heen ontmoet, en dat kan niet gebeuren als je niet genoeg beweging hebt. Ontroerend, zegt Beurkens, zien we zelfs kinderen die school binnenkomen en een groot deel van de groei-motorische fundamentele en hersenverbindingen missen die nodig zijn voor dingen als schrijven of lang stilzitten. "Dat is geworteld in het niet hebben van die vroege jaren van beweging — kunnen uitklimmen, zwaaien, omgekeerd hangen", zegt ze. "Deze dingen leveren cruciale input voor de hersenen die het toestaan een fundament te ontwikkelen voor hoger-niveau leren."

3. Kinderen moeten leren rust prioriteit te geven

We allemaal — volwassenen en kinderen — hebben ongestructureerde tijd nodig om te ontspannen en op te laden. Het is wat ons helpt beter te presteren als we terugkeren naar school of werk. En als kinderdagen te geregeld en volgepakt zijn met afspraken en extracurriculaire activiteiten, internaliseren ze het feit dat rust niet belangrijk is en je er geen ruimte voor hoeft te maken.

En bij volwassenen weten we dat uitputting (burnout) echt is en ontstaat als we niet genoeg pauzes nemen om te hergroeperen. Nou, kinderen moeten deze les ook leren. En jij, als mindvolle ouder, probeert misschien je kinden te laten weten dat werk-levenbalans belangrijk is voor je algehele gezondheid, maar tenzij je ze vroeg laat zien hoe je regelmatig ongestructureerde tijd hebt, stuur je misschien gemengde signalen. "Je kunt je kinderen vertellen dat het heel belangrijk is om tijd voor zichzelf te nemen", zegt Pressman. "Maar als jij jezelf en je kind niet de kans geeft om rustig te zijn en ongestructureerde tijd te hebben, toon je eigenlijk dat het eigenlijk geen prioriteit hoeft te zijn en je het na alles anders zet."

En zoals Beurkens opmerkt, ziet ze dit probleem opduiken bij de kinderen waarmee ze regelmatig werkt. "Ik heb tieners die zeggen: 'Ik wil niet volwassen worden want vanaf wat ik zie, is het gewoon werken, werken, werken, en geen balans'", zegt ze. "We leren ze dit door constant meer activiteiten, meer druk, meer dingen om te doen op te halen."

4. Avonturen leren ze creatief denken en problemen oplossen

"Dit helpt kinderen hogere denkvaardigheden ontwikkelen en de wereld om hen heen begrijpen", zegt Beurkens. "Dit is hoe kinderen veerkrachtig worden: probeer iets en als het niet werkt, probeer het op een andere manier tot je het uit hebt."

Ouders hebben misschien de beste bedoelingen wanneer ze instappen om kinderen te helpen, maar je kinderen laten worstelen is wat ze tot probleemoplossers maakt. Het is vooral belangrijk om dit te doen terwijl je kinderen jong zijn, terwijl de inzet laag is. Bijvoorbeeld, uitzoeken hoe ze met hun vrienden een hut in de achtertuin bouwen heeft weinig gevolgen, maar het laat ze oefenen in samenwerken, wat later in het leven waardevol zal zijn.

Een van de beste manieren om probleemoplossende vaardigheden te ontwikkelen, is fouten maken. De manier waarop we leren hoe we iets goed doen, is het een paar keer fout doen. "Omgaan met uitdagingen is een vitaal ding om te leren als je opgroeit, en het is moeilijk om te leren als je ouder bent", zegt Beurkens. "Kinderen die niet de kans krijgen om fouten te maken en daarmee om te gaan, weten later niet hoe ze ze moeten aanpakken. Ze beginnen te internaliseren dat worstelingen tragische, persoonlijke tekortkomingen zijn, niet als iets wat je gewoon moet repareren en waar je van leert."

5. Spel leert ze grenzen en zelfregulatie

Grenzen en vrijheid lijken misschien tegengestelde lessen, maar ze zijn eigenlijk twee kanten van dezelfde medaille. Als je constant parameters stelt van wat voor spel oké is, laat je ze niet hun eigen grenzen leren.

Kinderen horen te springen op en af dingen, rond te rennen, en ruig te spelen. Zeker, misschien betekent dit dat ze struikelen of een paar schrammen opgelopen, maar dan begrijpen ze later hoe ze hun lichaam controleren zodat ze niet overal tegenaan botsen. "Natuurlijk is dit allemaal binnen grenzen; ik stel niet voor dat je je kind laat deelnemen aan dom, onveilig gedrag", zegt Pressman. Maar, merkt ze op, als het om iets gaat als harmlos ruigspelen, moet je je kind hun fysieke grenzen laten verkennen.

Ze zullen er veel beter af zijn als ze leren wat veilig is door weloverwogen risico's. "Kinderen waar alles voor gedicteerd wordt, kunnen geen keuze maken over wat voor hen veilig zou kunnen zijn; ze leren die lessen nooit, dus ze weten niet wanneer ze moeten stoppen", zegt ze. "De kinderen die weten hoe ze zich zelf reguleren, weten wanneer ze moeten stoppen voordat ze iemand kwetsen."

6. Onafhankelijkheid maakt ze zelfverzekerd

"Een kind dat uitgaat en iets doet op zich, voor zichzelf, is een kind dat opgroeit met de kennis: Hey, ik kan dingen aan en voor mezelf zorgen", zegt Beurkens.

En dit vertrouwen, lerares en auteur Esther Wojcicki, vertelde ons ooit, komt van het verdienen en hebben van jouw vertrouwen. Denk aan je eigen gedrag als iemand hetzelfde voor je doet: "Heb je ooit iemand in je gehad die je opkeek, liefhad, respecteerde, en vertrouwde?" zegt ze. "En dan plotseling tonen ze jou vertrouwen terug? Het verandert het zelfbeeld — plotseling kun je in jezelf geloven."

Het komt ook, zegt Pressman, van het spel zelf. "Je kunt zelfvertrouwen niet bevorderen zonder kinderen risico's te laten nemen", zegt Pressman. "Ze leren zoveel meer over het zijn van een competent volwassene door de obstakelbaan van buiten zijn en wild spel te doorlopen."