Opvoedstijles en sociaal-economische status

De sociaal-economische status van een individu is een combinatie van opleiding, werk en inkomen, en het is een krachtige bepaler van de levenskwaliteit van een persoon. Het heeft een sterke invloed op welk type opvoedstijl een persoon zal praktiseren. Mensen in lagere sociaal-economische groepen neigen ertoe een strengere opvoedstijl te hanteren die gehoorzaamheid benadrukt, terwijl die in hogere groepen een meer democratische stijl gebruiken die nadruk legt op besluitvorming en keuze. Opvoedstijl beïnvloedt gezinsstabiliteit en economische, sociale en psychologische uitkomsten voor kinderen.

Sociaal-economie en effecten op fysieke en emotionele gezondheid

Lage sociaal-economische status is verbonden met armoede, lagere opleidingsniveaus en slechte gezondheid, zoals hogere percentages hart- en vaatziekten, volgens de American Psychological Association. Psychologische stressoren omvatten depressie, angst, aandachtsstoornis met hyperactiviteit (ADHD), gedragsstoornissen en slechte schoolprestaties. Hogere sociaal-economische status neigt ertoe een gevoel van voorrecht, macht en controle bij volwassenen te wekken, wat resulteert in hoger zelfvertrouwen en optimisme bij kinderen.

Sociaal-economie en sociaal kapitaal

Ouders in huishoudens met een hoge sociaal-economische status neigen ertoe de academische ontwikkeling van hun kinderen te bevorderen door educatieve spellen en buitenschoolse activiteiten. Ouders in huishoudens met een lage status moedigen vaak niet aan tot zelfuiting en zijn geneigd om "opdrachten te geven zonder uitleg, minder geneigd om het kind te raadplegen over zijn wensen, en minder geneigd om het kind verbaal te belonen voor gewenst gedrag," volgens onderzoek van de faculteit van de Universiteit van Wisconsin in Milwaukee.

Sociaal-economie en het effect op schoolprestaties

Omdat kinderen uit huishoudens met een hoge status waarschijnlijker positieve aandacht krijgen en blootgesteld zijn aan een scala aan verrijkende activiteiten, ontwikkelen ze het zelfvertrouwen en de zelfmotivatie om sociale settings en instellingen met relatieve gemak te navigeren, volgens een rapport van het Center on Education Policy, een afdeling van de George Washington University in Washington, D.C. Kinderen in huishoudens met een lage status zijn minder geneigd om in gesprek te gaan, wat resulteert in lagere taal- en cognitieve vaardigheden wanneer ze de kleuterklas binnenkomen, wat vaak persisteert doorheen de schoolloopbaan. Ouders in deze huishoudens hebben vaak niet-traditionele werktijden en kunnen niet bij schoolactiviteiten zijn. Sommige gezinnen kunnen zich ook geïntimideerd voelen door culturele of taalkundige verschillen. Omdat ze minder verbonden zijn met de school van hun kind, kunnen ze misschien niet gemakkelijk de informatie verkrijgen om hun kinderen te helpen slagen, volgens een paper uit 2006 in het "American Educational Research Journal".

Effect op onderwijsbeleid

Gezinsparticipatie in onderwijs was twee keer zo voorspellend voor het academische succes van een student als de sociaal-economische status van het gezin, volgens het Michigan Department of Education. "De sterkste en meest consistente voorspellers van ouderbeteiligung op school en thuis zijn de specifieke schoolprogramma's en leerkrachtpraktijken die ouderbeteiligung op school stimuleren en ouders begeleiden in hoe ze hun kinderen thuis kunnen helpen," volgens het feitenblad "What Research Says About Parent Involvement In Children's Education." Decennia lang onderzoek over de link tussen betere studieresultaten en ouderbeteiligung is niet onopgemerkt gebleven bij beleidsmakers. Onderwijs- en kinderwelzijnsbeleid van federaal tot lokaal niveau benadrukt het implementeren van ouderschoolpartnerschappen en het educeren van ouders over effectieve opvoedstijles.

Previous:

Next: