• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Tekens van opstandigheid

Ouders kunnen zich afvragen of wat ze in hun 2-jarige of tiener zien normale opstandigheid is of iets schadelijks. Alle kinderen, niet alleen die op onafhankelijkheidsmijlpal en staan, zijn op een gegeven moment opstandig. Hoe het kind omgaat met de gemengde emoties van van nature meer onafhankelijkheid willen maar ook vrees voor een stap in die richting, en hoe ouders daarmee omgaan, definieert het verschil tussen een soepele doorloop van de gedragsfase of een uitdagendere leerervaring. Het herkennen van enkele basale tekens van opstandigheid helpt ouders zich voor te bereiden op kinderlijke veranderingen en helpt hen herkennen wanneer de opstandigheid normaal of gevaarlijk is.

Leeftijdsverschillen

• Kinderen die nog niet de vocabulaire hebben om zich uit te drukken tijdens een onafhankelijkheidzoekende fase, zoals 2-jarigen, maken de continue bommen van 'Nee' moeilijker voor ouders te begrijpen. Terwijl tieners wel de taalvaardigheden hebben, hebben ze niet altijd de inzicht in hun emoties die hen door deze fase helpen. Fysieke en emotionele tekens helpen ouders wel om opstandig gedrag te identificeren. Opstandigheidstekens voor jonge kinderen kunnen huilen, schreeuwen en gooien met speelgoed omvatten. Basisschoolkinderen kunnen opstandigheid signaleren door de normale huishoudroutine te weigeren. Pubers en adolescenten kunnen ouders op veel manieren trotseren, van kleding dragen die ze weten dat ouders niet leuk vinden tot huishoudregels negeren tot gedrag dat ze in gevaar brengt zoals drugs gebruiken of tatoeages/piercings zonder medische toezicht.

Misgedrag en opstandigheid

• Het verschil tussen misgedrag en volstrekte opstandigheid is soms een kwestie van interpretatie, maar soms handelen kinderen op gevaarlijke manieren. Ouders zien soms geleidelijke veranderingen in kindergedrag niet wanneer gezinnen weinig tijd samen doorbrengen. Kinderen groeien en volgen moden en hypes, en volwassenen buiten de culturele mainstream zien dit gedrag als een opstandige daad. Grote opstandigheid betreft echter ernstigere acties, zoals drugsgebruik. Tekens van grote opstandigheid, volgens Teen Challenge USA, kunnen omvatten: familiegeld stelen, liegen en school laten vallen. In deze gevallen kunnen tieners blindelings rebelleren tegen hun gezin of de samenleving.

Miscommunicatie of rebel

• Open communicatiekanalen helpen grote kinderlijke opstandigheid te voorkomen, aldus de American Psychological Association. Tekens van grenzen testen omvatten huishoudregels uitdagen, zoals klussen niet doen of na curfew buiten blijven, en schoolregels trotseren zoals te laat op school komen of helemaal niet gaan. Ouders erkennen problemen vaak niet of reageren over op kleine tekens van opstandigheid. De APA adviseert elke dag tijd vrij te maken om respectvol met je kind te praten en te luisteren over de redenen voor het opstandige gedrag.

Levenstriggers

• Terwijl sommige opstandigheid getriggerd wordt door de natuurlijke zoektocht naar onafhankelijkheid, gebeurt het andere keren wanneer gezinnen door levensveranderingen gaan zoals scheiding of zware ziekten. De opstandigheidstekens variëren met leeftijd. Noodsignalen voor peuters bij een scheiding zijn aanhankelijk gedrag, slaapproblemen en lange periodes van boosheid. Pubers en tieners wenden zich soms tot drugs of seks als manier om frustratie en boosheid over de nieuwe woonregeling te tonen. Kinderen op alle leeftijden voelen verlatenheid, angst en afwijzing en hebben persoonlijke manieren om met de verlies van een ouder om te gaan, waaronder nieuwe vriendschappen met kinderen die ouders niet vertrouwen. Als je vermoedt dat de opstandigheid van je kind meer is dan een fase of hem schaadt, spreek met je huisarts of zoek counseling.

Onafhankelijkheidstekens

• Kinderen gebruiken opstandigheid om te signaleren dat het tijd is voor nieuwe uitdagingen. Typische tekens van deze normale adolescente ontwikkelingsfase, volgens psycholoog Carl Pickhardt, zijn non-conformiteit en non-compliance. Non-conformisten trotseren samenlevingsnormen, inclusief kleding en haarstijles. Kinderen daagen ook thuis en samenleving uit door zich niet aan regels te binden. Hoewel deze normale gedragingen kinderen helpen een zelfstandigheidsgevoel op te bouwen, waarschuwt Pickhardt dat het ook gevaar kan creëren wanneer kinderen de gevolgen van acties niet begrijpen.