• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Kinderen helpen bij het verwerken van geweld in het nieuws en op sociale media

Niet lang geleden, toen mijn kinderen en ik aankwamen bij de basketbaltraining van mijn zoon, vloog er een vliegtuig over ons heen. Deze was een stuk luider en sneller dan je gemiddelde over-the-city vliegtuig, dus mijn dochter keek op om te zien waar al het lawaai over ging. Ik wist niet dat dit zou uitmonden in een gesprek over het helpen van haar om geweld te verwerken.

'Kommen ze ons bombarderen, papa?' vroeg ze terwijl ze dichter naar me toe kwam.

Ik zei nee, maar haar vraag verraste me, dus ik vroeg haar waarom ze dat dacht. Mijn dochter vertelde me dat ze iets op school had gehoord - een nieuwsbericht over een luchthaven en bommen en mensen die werden gedood. We spraken wat over het verhaal dat ze had gehoord, over hoe vreselijke dingen soms gebeuren, en toen verzekerde ik haar dat het vliegtuig dat boven ons bulderde ons geen kwaad zou doen.

In de huidige met media doordrenkte cultuur worden families omringd door verhalen over schietpartijen, bomaanslagen en andere massamoorden. Onze kinderen zullen deze verhalen niet helemaal begrijpen, maar ze zullen toch bang zijn. Als ouders moeten we hen helpen de nodige feiten te hebben om deze tragische gebeurtenissen te verwerken en een groter begrip om hun angsten te verlichten. Hier zijn een paar principes om u te helpen met uw kinderen te praten over door de mens veroorzaakte tragedies:

Hoe kinderen te helpen bij het verwerken van geweld

1. Voed hun vertrouwen in jou

Als ouders willen we dat onze kinderen hun angsten en zorgen aan ons kenbaar maken. Mijn zoon is 13 en ik waardeer die momenten dat hij naar me toe komt en me laat weten dat hij zich ergens zorgen over maakt of ergens bang voor is. Ik weet dat de dag van zijn onafhankelijkheid eraan komt - waarop we niet zoveel van deze gesprekken zullen hebben. Door deze uitwisselingen bereid ik hem voor op die toekomst. Ik moedig zijn vertrouwen aan door actief te luisteren en zijn angsten niet te bagatelliseren. Ik vermijd kritiek op gebrekkige logica, ook al werk ik eraan om het te corrigeren. Kinderen kunnen misschien niet verwoorden waar ze bang voor zijn, maar die emoties zijn echt.

Probeer de dingen vanuit het perspectief van uw kind te zien. Aan welke media ze ook worden blootgesteld, vraag jezelf af hoe ze kunnen interpreteren wat ze hebben gezien en gehoord. Toen mijn dochter 5 of 6 was, werd ze per ongeluk blootgesteld aan enkele momenten van een verontrustend nieuwsbericht. Die avond voor het slapengaan werd ze aan die foto's herinnerd.

"Mag ik vanavond een lichtje aan?" vroeg ze terwijl ze zenuwachtig de kamer rondkeek. Ik deed een nachtlampje aan, maar toen knielde ik neer en keek de kamer rond vanuit haar hoek. We verkenden samen deze vertrouwde omgeving en hielpen haar opnieuw te zien dat haar kamer en kast veilig waren. Sommige knuffeldieren wierpen vreemde schaduwen, dus we hebben ze verplaatst. Ik wist dat er niets in de kamer was dat haar zou kunnen schaden, maar het was belangrijk voor mijn dochter om een ​​beetje controle over die omgeving te hebben en te weten dat ze haar angsten aan haar vader kon uiten.

2. Vertel de waarheid - op een leeftijdsgebonden manier

Als ouders zouden de meesten van ons waarschijnlijk liever onze kinderen beschermen tegen het idee van massaal geweld. Dit soort bescherming is meer mogelijk voor jongere kinderen tot 3 jaar. Kleuters kunnen dit soort gebeurtenissen niet verwerken. Ook kunnen we meestal de stroom van media beperken waaraan deze jongeren worden blootgesteld.

Maar als kinderen de schooljaren beginnen - omdat ze de grote woorden in een topnieuwsbericht of kop op het computerscherm kunnen begrijpen - gaan ze vragen stellen. Beantwoord hun vragen met de waarheid. Hoe triest het ook mag zijn, om uw kinderen te helpen bij het verwerken van geweld, moet u uw kinderen de basisfeiten geven over wat er is gebeurd.

De meeste kinderen van 4 tot 8 jaar zullen niet op zoek zijn naar een lang gesprek. Je moet niet te veel in details treden. Een simpele, duidelijke uitleg is meestal het beste:“Een man die erg boos was, heeft veel mensen pijn gedaan op een luchthaven. Sommige van die mensen stierven.”

5. Model voor gezonde emoties

Wees je bewust van de emoties die je modelleert voor je kinderen. Veel kinderen, vooral jongere kinderen, pikken onze acties en uiterlijke uitingen van emoties op. Dit heeft een sterke invloed op hoe ze over iets zullen denken en voelen.

Maak je opmerkingen - misschien over het huis niet verlaten of proberen menigten te vermijden - die hun denken en hun angsten zullen vormen? Volwassenen mogen natuurlijk bang zijn, maar het is vaak beter om met een partner achter gesloten deuren over deze dingen te praten.

Thuis bespreken mijn vrouw en ik tragische nieuwsgebeurtenissen met onze kinderen, maar we bewaren de rauwe emoties en details over deze verhalen vaak voor als de kinderen 's nachts in bed liggen.

6. Laat ze het grotere verhaal zien

Herinner uw kinderen eraan hoe zelden deze tragedies voorkomen. Ik heb onlangs mijn dochter gevraagd om na te denken over hoe een nieuwsverslag op televisie eruit zou zien als het alle keren zou omvatten dat een vliegtuig zonder incidenten landde en alle keren dat mensen veilig naar films, concerten en kermissen zouden gaan.

"Het zou heel lang duren", antwoordde ze.

'En niemand zou denken dat het erg spannend was,' zei ik. "Dus in plaats daarvan richten ze zich op zeldzame, vreselijke gebeurtenissen. Die tragedies krijgen zoveel aandacht dat het gemakkelijk is om te denken dat verschrikkelijk nieuws het enige soort nieuws is dat er is.”

Het is belangrijk dat we onze kinderen helpen niet stil te blijven staan ​​bij het negatieve. Gods goedheid en waarheid leven zelfs in de donkerste tijden.

Terwijl u deze gebeurtenissen samen verwerkt, herinnert u uw kinderen eraan dat het waargebeurde verhaal groter is dan het bloedvergieten. Help uw kinderen om geweld te verwerken door ze te wijzen op al het goede dat gebeurt. Zoek naar de mannen en vrouwen die hun leven riskeren om anderen te redden. Zoek naar degenen die ambulances besturen of het verkeer naar veiligheid leiden. Zij die verband en dekens meebrengen, zij die bloed doneren, zij die boterhammen en waterflessen uitdelen. Zoek naar degenen die betrokken zijn bij het leven van slachtoffers, troost hen en help hen te genezen.

Laatste gedachten over het helpen van kinderen bij het verwerken van geweld

En natuurlijk weten we als christenen dat het verhaal nog groter is. Jezus is de ultieme helper. Zijn reactie op de zonde en het kwaad van onze wereld is om naar ons niveau te komen en de straf voor alles te dragen. Zonde creëert chaos en pijn. God redt ons gevallen ras uit die ellende. Jesaja 26:3-4 zegt dat God vrede zal geven aan een persoon die met heel zijn hart op Hem vertrouwt en zijn geest op Hem gericht houdt. Ten slotte laat Hij ons niet als wezen achter. Hij komt versterken, troosten en helpen.