Hoe je grenzen stelt met kinderen

Kinderen, kinderlijk zijnde, hebben natuurlijke redenen voor onpasselijk gedrag. Maar ouders, verantwoordelijk voor het voorbereiden van kinderen op het betreden van de samenleving, moeten soms ingrijpen. Door frequente gedragingen te identificeren en de achterliggende redenen te verklaren, zet je de basis voor grenzen stellen. De sleutel tot grenzen stellen is je verwachtingen en de gevolgen voor het overtreden ervan duidelijk te maken. Zorg ervoor dat je een samenvatting van je kind krijgt om begrip te verzekeren.

Instructies

Stap 1: Grenzen zorgvuldig kiezen

Kies grenzen zorgvuldig. Overweeg je einddoelen voordat je begint met je voet neer te zetten op elke beweging van je kind. Ideaal vind je een gelukkig middenweg die je kind toestaat zijn of haar kinderlijkheid te uiten, terwijl je die negatieve gedragingen controleert die kunnen uitgroeien tot slechte gewoontes. Je grenzen moeten je kind helpen zich in de samenleving te integreren zonder hem of haar te veel te beperken. Focus op het stellen van doelen voor consistent slecht gedrag of gedrag dat je denkt kan uitgroeien tot een slechte gewoonte. Als je bijvoorbeeld hebt gemerkt dat de leugentjes van je kind meer zijn geworden dan onschuldige witte leugens, overweeg dan om grenzen te bespreken en te stellen rondom liegen.

Stap 2: Oorzaak van het gedrag verkennen

Help je kind de diepgang van het gedrag te verklaren dat je hebt besloten te beperken. Wijs de emoties of motieven achter een actie aan. Maak duidelijk dat het gedrag een reactie is op een emotie of motief en dat je kind zijn of haar keuze van gedrag kan controleren. Leg bijvoorbeeld uit aan je kind dat slaan een reactie is op boosheid. Zeg: "Soms voelen we ons boos. Boosheid laat ons willen slaan. Maar we hoeven niet op dat gevoel te luisteren. We kunnen kiezen om iets anders te doen."

Stap 3: Verwachtingen voor toekomstige situaties

Stel verwachtingen over hoe je kind op die emoties en motieven in toekomstige situaties moet reageren. Bespreek alternatieve reacties op gevoelens zoals boosheid en jaloezie. De bekende ontwikkelingspsycholoog John Gottman, auteur van "Raising an Emotionally Intelligent Child", zegt dat het betrekken van kinderen in dit besluitvormingsproces hen helpt de oplossing te 'bezitten', wat ze waarschijnlijker maakt om de nieuwe reactietype door te voeren. Bijvoorbeeld, na aan te geven dat 's nachts wegsluipen voortkomt uit een gevoel van opwinding maar onveilig is, vraag je kind wat hij of zij de volgende keer moet doen als hij of zij de drang voelt om weg te sluipen. Geef feedback om hem of haar te leiden tot een goed besluit en kom overeen over dat besluit.

Stap 4: Gevolgen koppelen

Koppel gevolgen aan het breken van de nieuwe regels. Toon dat je je verwachtingen serieus neemt en dat terugvallen in eerdere misgedragingen zal worden ontmoet met geweldloze disciplinering. Gottman uit roep ouders om consistent te zijn in het disciplineren van een kind als het regels breekt, omdat niet doen zo gemengde signalen zou sturen over de grenzen en verwachtingen, namelijk: "Soms is het oké om de regels te breken." Wanneer mogelijk, kies gevolgen die overeenkomen met de acties, zoals niet toestaan dat vrienden een paar dagen lang komen spelen na een incident met beledigingen of slaan.

Stap 5: Kind het gesprek laten samenvatten

Laat je kind het gesprek samenvatten. Noem de grenzen, de redenen voor de grenzen en wat er gebeurt als de grenzen worden overtreden. Op deze manier zorg je ervoor dat je kind begrijpt wat de nieuwe regels zijn, waarom ze er zijn en wat er gebeurt als ze gebroken worden.

Previous:

Next: