Disciplinfouten die gescheiden ouders vaak maken
In een perfecte wereld zouden gescheiden ouders naadloos kunnen co-ouderen. Regels zouden consistent blijven. Gevolgen zouden van het ene huis naar het andere meegaan. En beide ouders zouden samenwerken om gedragsproblemen te voorkomen voordat ze beginnen.
Maar natuurlijk scheiden de meeste mensen omdat ze niet oog in oog zien. En verschillen in opvoedstijlen zijn een veelvoorkomende bron van onenigheid. Maar zelfs als je niet akkoord gaat met alle opvoedingskwesties met je vroegere partner, kun je nog steeds stappen ondernemen om je kind de vaardigheden te leren die hij nodig heeft om zijn gedrag te beheersen.
Helaas verliezen veel ouders het zicht op hoe ze hun kinderen het beste kunnen disciplineren wanneer ze door een scheiding gaan. En al te vaak maken goedbedoelde ouders deze veelvoorkomende fouten:
1. Wijden om de favoriet te zijn
Na een scheiding of echtscheiding kan het heel verleidelijk zijn om de goedte te willen zijn. Dus als je kind zegt: "Maar mama laat me elke avond dessert eten," of "Papa laat me geen spellingswoorden oefenen!" overweeg je misschien je regels op te buigen.
Maar dat doet je alleen maar voor de val zetten. Je kind kan overdreven hoe goed hij het bij het andere huis heeft of hij kan proberen je tegen de andere ouder op te zetten. Het laatste wat je wilt is in een wedstrijd treden over wie het beste huis heeft. Je kind zal stemmen op wie de minste regels heeft of wie hem het meest verwent. En die dingen zijn niet in het belang van je kind.
2. Misleidend zijn over gedrag
Soms zal een ouder insisteren: "Hij gedraagt zich altijd perfect bij mij. Ik weet niet waarom hij bij jou uithaalt." Maar insisteren dat je kind een perfect engeltje is als hij in je zorgen is, helpt niemand.
Samenwerken met je kind om hem in een gunstiger licht te schilderen, doe je ook niet. Soms zeggen ouders: "We vertellen mama niet dat je op school in de problemen bent gekomen, okay?" Akkoord gaan met geheimen houden over zijn gedrag stuurt een ongezond signaal.
Praat open met je ex over het gedrag dat je ziet en de stappen die je onderneemt om het aan te pakken. Hoewel de regels en gevolgen in beide huizen niet exact hoeven te zijn, kan open communicatie de eerste stap zijn naar het aanpakken van het probleem.
Je moet weten hoe vaak een gedrag voorkomt en in welke omgeving het optreedt, zodat je het meest effectief kunt aanpakken.
Spreek op en wees eerlijk over wat er aan de hand is, zodat je kunt bepalen of een gedrag een geïsoleerd incident is of een lopend probleem.
3. Negatief praten over de ander
Wanneer je kind dingen zegt als: "Mama liet me gisteren twee R-geclassificeerde films kijken," voel je je misschien genoodzaakt hem in te lichten over alle andere slechte keuzes die zijn moeder maakt. Maar negatief praten over de keuzes van de andere ouder zal je relatie met je kind op de lange termijn schaden.
Allemaal omdat je de andere ouder niet liefheeft, betekent niet dat je kind dat niet zou moeten. Dus zelfs als je het niet eens bent met de manier waarop je vroegere partner opvoedt, is het uiten van je ongenoegen aan je kind onpasselijk.
Herinner je kind simpelweg: "Nou, in mijn huis kijken kinderen geen R-films," of "Mijn huishoudelijke regels verschillen van die van je moeder."
Als je kind een redelijk aantal uitbundige claims doet over wat hij in het andere huis mag, kun je zeggen: "Ik moet met je vader daarover praten." Dat is misschien de beste reactie als je kind probeert een reactie uit je te lokken.
4. Je kind medelijden
Soms beginnen ouders een kind als slachtoffer van scheiding te zien. Gevolgens worden ze zachter in hun disciplinering.
Dingen zeggen als: "Nou, hij heeft al zoveel meegemaakt. Ik wil zijn videospelletjes niet wegnemen," of "Hij gedraagt zich slecht omdat hij van de scheiding boos is. Ik wil hem niet nog meer straffen," is geen goed idee.
Je kind leren dat hij een 'product van scheiding' is, geeft hem een slachtoffermentaliteit. Erken dat hij met veel gemengde emoties te maken kan hebben en valideer zijn gevoelens. Praat over de moeilijkheden die hij meemaakt, maar leer hem dat moeilijke tijden geen excuus zijn voor slecht gedrag.
Corrigeer het gedrag van je kind, niet de emoties. Laat hem weten dat het oké is om boos, bang of verdrietig te zijn. Geef hem tijd om te rouwen en help hem leren om met zijn ongemakkelijke emoties op een positieve manier om te gaan.
Als je kind er echt mee worstelt om zich aan te passen, kan hij professionele hulp nodig hebben. Als je ernstige gedragsveranderingen of stemmingsschommelingen ziet die langer dan een paar weken duren, praat met de kinderarts van je kind.
Maar onthoud dat scheiding kinderen niet noodzakelijk schaadt. Als je een hoog-conflict relatie had, kan scheiding zelfs een verlichting zijn. Soms verbetert het gedrag van een kind na een scheiding.
5. Inconsistente regels hebben
Kinderen moeten weten dat je de regels en gevolgen nog steeds handhaaft. Feitelijk, consistente disciplinering helpt je kind zich veilig en veilig voelen terwijl hij zich aanpast aan stressvolle situaties.
Maar, consistentie houden wordt gecompliceerd na een scheiding. Je moet je herinneren: heb je zijn videospelprivileges vijf minuten voordat hij naar het huis van de andere ouder ging, ontnomen? Zo ja, moet je dat gevolg afdwingen wanneer hij terugkomt?
En duidelijk, de stress van een scheiding zal ook op je wegen. Als alleenstaande ouder heb je misschien meer verantwoordelijkheden die het handhaven van een consistent schema en duidelijke gevolgen bemoeilijken.
6. Klagen over disciplinering
Soms onderschatten ouders hun invloed op een kind. De niet-zorgdrager ouder kan dingen zeggen als: "Nou, er is geen zin om haar schoon te trainen als ze bij mij is omdat haar vader er niet aan werkt in zijn huis," of "Ik kan niets doen over het feit dat hij nu vloekt omdat zijn moeder het bij haar huis toestaat."
Hoewel je niet kunt controleren wat er in het andere huis gebeurt, kun je kiezen om je te focussen op hoe je je kind disciplineert wanneer ze in jouw huis zijn. Steek je energie in een goed ro model zijn en je kind je waarden leren tijdens de tijd die je hebt.
Zelfs als je niet elke dag met je kind bent, heb je nog steeds een enorme invloed op haar. Je hebt de kans om haar nieuwe vaardigheden te leren en haar nieuwe dingen te helpen leren elke keer dat jullie samen zijn.
Dus in plaats van tijd te verspillen met klagen dat de andere ouder niet genoeg doet of de andere ouder te beschuldigen al je vooruitgang te ondermijnen, steek je je energie in het opvoeden van het beste kind dat je kunt met de tijd die je hebt.
7. Overcompenseren
Als je denkt dat de andere ouder te streng is, kun je geneigd zijn om wat meer toegevend te worden. Maar je kunt het niet 'uitgelijnen' door over te compenseren voor de andere ouder. Het werkt niet zo.
Of je ex nu strenger of meer ontspannen is, zou weinig invloed moeten hebben op je opvoeding. Het is belangrijk om je kind het beste te kunnen opvoeden als hij in jouw huis is.
Proberen te overcompenseren voor de andere ouder maakt dingen alleen maar verwarrender voor je kind. Tussen huizen waar twee extremen zijn, maakt dingen moeilijker.
8. Je kind als boodschapper gebruiken
Zeggen: "Vertel papa dat je kleine broer niet met je tablet mag spelen," of "Vertel mama dat je niet zoveel zoet mag eten want het is slecht voor je tanden," zet je kind in het midden. En dat is een vreselijke plek voor een kind.
Als je iets wilt communiceren aan de andere ouder, doe het zelf. En doe het direct. Vraag je kind nooit om boodschappen heen en weer te brengen.
En maak je kind niet verantwoordelijk voor het vertellen aan de andere ouder hoe hij zijn werk moet doen. Je kind moet weten dat zijn taak is om een kind te zijn en de volwassenen in de lead zijn.
9. Weigeren als team te werken
Soms worden ouders stijfhoofdig als het aankomt op samenwerken als team om problemen aan te pakken. Maar weigeren met een therapeut te praten omdat jij die persoon niet uitkoos, of niet naar een schoolbijeenkomst gaan omdat je denkt dat je ex je de schuld zal geven, helpt niet.
Wees open voor samenwerken met je vroegere partner en eventuele andere betrokken professionals om gedragsproblemen aan te pakken. Op zijn minst, wees bereid om luisteren naar zorgen en open te staan voor suggesties.
Zelfs als je die specifieke gedragsproblemen niet ziet, of je denkt dat de andere ouder de schuld is, luisteren is de beste plaats om te beginnen. Eenmaal je laat zien dat je openstaat voor het horen over de issues, kun je beginnen met het oplossen van het probleem.
Gedragsproblemen managen
Je hoeft geen beste vrienden te zijn met je ex-echtgenoot om je kind te helpen met scheiding. Feitelijk tonen sommige studies aan dat goede vrienden zijn met de andere ouder nog verwarrender kan zijn voor een kind. Hij kan worstelen om te begrijpen waarom jullie de relatie niet konden laten werken als jullie na scheiding zo goed samen kunnen.Het belangrijkste om te onthouden is dat je kind een gezonde relatie met jou moet onderhouden. En je kind gezonde disciplinering geven na een scheiding zal je helpen een goede relatie te behouden.
-
Zelfs als ze nog niet kunnen praten, hebben babys allerlei manieren om ons te laten weten wanneer ze honger hebben en wanneer ze genoeg hebben. In deze video leert u alles over de praktijk van responsieve voeding en hoe u de honger- en verzadigingssi -
Als je een tiener of tieners hebt en de zomer voor de deur staat, voel je je waarschijnlijk een beetje ongerust over wat ze met hun tijd gaan doen. Tijdens het schooljaar is een groot deel van de dag gevuld omdat je kind op school zit. In de -
Spelen lijkt misschien het meest natuurlijke ding ter wereld voor peuters, maar jouw deelname en aanmoediging zijn belangrijk – het is het beste als je kind opties heeft om uit te kiezen. Laat het spel geleid worden door je peuter, maar wees zelf oo
