Hoe nachtangst bij kinderen eruitziet en hoe je een kind kunt helpen die er een heeft

In tegenstelling tot kindernachtmerries, die vaak monsters onder het bed bevatten gevolgd door een snel geroep om knuffels, gebeuren nachtangst voordat dromen de kans hebben om plaats te vinden. Het resultaat? Raar gedrag dat onvoelbaar is voor troost. „Nachtangst heeft meer een uiterlijke reactie dan nachtmerries”, zegt dr. Brandon Smith, fellow algemene academische pediatrie in de afdeling Pediatrie van Johns Hopkins in Baltimore. „Ze hebben de neiging om plaats te vinden tijdens de eerste helft van de nacht tijdens non-REM-slaap, en meestal is het kind zich niet bewust van hun omgeving en kan niet getroost worden.”

Volgens dr. Lauren Broch, psycholoog bij het Northwell Health Sleep Disorders Center, is een kind tijdens een nachtangst in een „diepe slaapfase terwijl ze nog geactiveerd zijn.” Het gedrag dat bij nachtangst hoort, kan er anders uitzien bij elk kind — sommigen staren, sommigen gooien in bed — maar het is over het algemeen ongeruststellend voor ouders en verzorgers om te zien.

Vanaf het cruciale verschil tussen nachtmerries en nachtangst tot potentiële triggers, bieden experts inzicht in hoe je de vreemde wereld van nachtangst kunt navigeren.

Hoe zien nachtangst bij kinderen eruit?

Wanneer een kind een nachtangst heeft, lijken ze noch wakker noch slapend. Ze kunnen zich bewegen, maar ze zijn „er niet”, volgens Broch, die toevoegt dat in sommige gevallen een kind kan lijken alsof ze „insecten” van hun lijf duwen.

Nachtangst kan er op verschillende manieren uitzien, maar twee dingen die over het algemeen consistent zijn bij elke aanval, zijn dat het kind „eruit” lijkt en onverzettelijk is (dus het is het beste om ze niet te proberen te troosten — meer hierover later).

Volgens Broch en dr. Sara Siddiqui, kinderarts en klinisch assistent-professor in de afdeling Pediatrie bij NYU Langone's Hassenfeld Children's Hospital in New York, is dit wat er tijdens een kindernachtangst kan gebeuren:

  • Schreeuwen.
  • Uitslaan en gooien.
  • Niet weten wat er gebeurt; verward lijken.
  • Zweten.
  • Verhoogde hartslag.
  • Bang lijken.
  • Slapelozen.
  • Naar de ruimte stareren, niet reageren op wat er om hen heen gebeurt.

Wat is het verschil tussen nachtmerries en nachtangst?

Het grootste verschil tussen een nachtmerrie en een nachtangst is de bewustzijn van het kind. Anders gezegd: Nachtmerries zijn meer angstaanjagend voor het kind, nachtangst is meer angstaanjagend voor ouders en verzorgers. „Bij nachtmerries is een kind over het algemeen makkelijk te wekken, en ze beseffen dat ze een nachtmerrie hebben gehad en kunnen getroost worden door een geliefde”, legt Smith uit. „Bij nachtangst is het kind niet bewust dat het gebeurt en kan het moeilijker zijn om ze te 'wekken' of te troosten.” Kinderen onthouden ook vaak nachtmerries de volgende ochtend, terwijl het heel ongebruikelijk is om enige herinnering aan een nachtangst te hebben.

Daarnaast vinden nachtmerries plaats in een ander slaapstadium dan nachtangst. De eerste gebeuren in de tweede helft van de nacht tijdens REM (dromen) slaap, de laatste neigen ertoe in de eerste derde van de nacht plaats te vinden tijdens de diepste periode van non-REM-slaap, volgens Siddiqui.

Wat is het verschil tussen nachtangst en nachtelijke insulten?

Iets minder algemeen dan nachtangst zijn nachtelijke insulten. „Een nachtelijke insult is een epileptische insult die plaatsvindt wanneer een persoon slaapt”, legt dr. Irina Trosman uit, kinderslaapspecialist bij Ann & Robert H. Lurie Children's Hospital of Chicago. „Deze gebeuren minder frequent dan nachtangst, en vaak zal een kind een herhalende, automatische beweging again en again maken, alsof een robot, tijdens er eentje.” Deze lichaamsbewegingen zijn niet geassocieerd met nachtangst bij kinderen, en ouders en verzorgers moeten de huisarts van het kind informeren als ze voorkomen.

Hoe lang duurt een nachtangst?

Nachtangst is over het algemeen vrij kort. „Ze kunnen variëren van een paar minuten tot een half uur”, zegt Trosman. En gelukkig worden de meeste episoden van nachtangst minder frequent met de tijd, met de meeste kinderen die ze volledig uittrekken door de adolescentie — velen eerder. „De meeste kinderen overgroeien nachtangst op 5-jarige leeftijd”, zegt Trosman. „Dat gezegd hebbende, kunnen ze'occasioneel terugkomen wanneer een kind slaapgedepriveerd is.”

Moet je een kind wakker maken dat een nachtangst heeft?

Nee! Hoewel het verleidelijk kan zijn om een kind dat een nachtangst heeft te proberen te troosten, doe dat niet. „Troosten werkt bij nachtmerries”, zegt Trosman. „Bij nachtangst is het counterproductief.” Broch voegt toe dat wanneer een kind een nachtangst heeft, ze in die „glitchy, in-between state” zitten en het proberen te wekken ze kan agiteren of zelfs een fysieke reactie provoheren.

Het beste wat ouders en verzorgers kunnen doen wanneer een kind een nachtangst heeft, is in de buurt blijven om ervoor te zorgen dat ze veilig blijven. „Als een kind een nachtangst heeft en ze in bed gaan gooien, is het belangrijkste om ervoor te zorgen dat ze zich niet laten kwetsen”, zegt Smith. „De aanval zal uiteindelijk eindigen met het kind dat weer in slaap valt.”

Wat veroorzaakt nachtangst bij kinderen?

Smith legt uit dat nachtangst optreedt wanneer een kind overgaat van een diepe vroege slaapfase naar hun REM-slaap. „Er is een overmatige opwinding van hun zenuwstelsel die de 'angst' veroorzaakt tijdens de verandering in slaaptoestand”, legt hij uit. „Typisch is deze verandering in slaaptoestanden rustig en vloeiend.”

Wat nachtangst betreft, lijkt er een genetische component te zijn, met vaker voorkomen bij kinderen die een familielid hebben die ze heeft meegemaakt. Dat gezegd hebbende, kunnen de volgende nachtangst-triggers zijn, volgens Smith, Siddiqui en Trosman:

  • Tekort aan slaap of overmoe zijn.
  • Stress.
  • Verandering in omgeving, zoals een verhuizing of reis.
  • Verandering in gezinsdynamiek, zoals scheiding.
  • Ziekte.
  • Jetlag.
  • Ademhalingsproblemen, zoals slaapapneu (Let op: Als een ademhalingsprobleem wordt vermoed, is het belangrijk om dit te bespreken met de huisarts van het kind).

„Nachtangst kan ook voorkomen tijdens verschillende perioden van ontwikkeling en snelle hersengroei tijdens de kannenjaren”, zegt Siddiqui.

Hoe help je een kind met nachtangst?

Op het moment is het beste wat ouders en verzorgers kunnen doen om een kind met een nachtangst te helpen, in de buurt blijven om elk type letsel te voorkomen. Op de voorgrond kan ervoor zorgen dat kinderen voldoende slaap krijgen, effectief zijn in het voorkomen ervan.

Als de episoden omstreeks dezelfde tijd elke nacht gebeuren, kan ze van tevoren wakker maken om ze te voorkomen. „Als slaapangst er omstreeks dezelfde tijd elke nacht lijkt te gebeuren, dan vraag ik de ouders of verzorgers om het kind 15-20 minuten voor het gebeuren wakker te maken om de cyclus te doorbreken”, zegt Siddiqui. „Een slaapdagboek bijhouden is handig om bij te houden wanneer de episoden plaatsvinden.”

Tot slot, probeer geduldig te zijn. Hoewel nachtangst eng kan lijken, zijn ze de meeste tijd onschadelijk en lossen ze met de tijd op. En als je kind problemen heeft met slapen of je een slaapstoornis vermoedt, hier is meer leesmateriaal over slaapproblemen.

Previous:

Next: