Hoe u uw kind uitlegt wat transgender betekent

Transgender mensen bestaan al altijd, maar pas in het laatste decennium hebben ze eindelijk mainstreamzichtbaarheid bereikt. Kinderen leven nu in een wereld waar ze waarschijnlijker een transgender klasgenoot tegenkomen, iemand die ze kennen in transitie zien of trans personages op tv zien.

De transgendergemeenschap is klein — een geschatte 0,6% van de VS volwassenen identificeert zich als transgender, volgens het Williams Institute — en ze worden nog vaak gestereotypeerd en misbegrepen. Pas vorig jaar categoriseerde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) het niet meer als een psychische stoornis.

Deze verhoogde bewustwording en mediavisibiliteit heeft de transgemeenschap geholpen toegang te krijgen tot bronnen en ondersteuning die voorheen niet bestonden, maar de gemeenschap is nog gemarginaliseerd en mist veel fundamentele rechten. Als ouder kunt u uw kids opvoeden op een manier die hen helpt bondgenoten te zijn van transgender kinderen op hun school of iedereen die ze anders tegenkomen. Hier is advies van experts over hoe u met uw kind kunt praten over transgender identiteiten.

Zet uw vrees aan de kant

Als u aarzeling hebt het onderwerp aan te kaarten, zeggen experts dat u dat niet hoeft te zijn. "Het is nooit te vroeg om die gesprekken te starten en uw kids over diversiteit te leren", zegt Emmett Schelling, een trans man en directeur van het Transgender Education Network of Texas. Kinderen begrijpen meer dan we realiseren, zegt Schelling, en hij gelooft dat de kindertijd de ideale tijd is om basisconcepten te communiceren, zoals het verschil tussen genderidentiteit en seksuele geaardheid.

Wanneer ouders geen ervaring hebben met de transgendergemeenschap, hebben ze vaak zorgen gebaseerd op misvattingen, zegt dr. Johanna Olson-Kennedy, medisch directeur van het Center for Transyouth Health and Development bij Children's Hospital Los Angeles. Een veelgehoorde is ouders die zich zorgen maken dat het leren van hun kids over transgender mensen hun kind "per ongeluk" transgender zal maken.

Deze perspectief gaat uit van de veronderstelling dat transgender zijn negatief is, zegt Olson-Kennedy, wat niet verrassend is omdat media trans mensen historisch negatief heeft afgebeeld. Maar deze zorgen gaan er ook vanuit dat iemands gender beïnvloed kan worden.

"Zoals getuigd door decennialang falen om transgender mensen te overtuigen, te aanzetten, te bedreigen of te bekritiseren om hun gender te laten stemmen met hun fysieke anatomie, weten we dat gender niet beïnvloed kan worden", legt Olson-Kennedy uit. "Gender is niet besmettelijk."

Met andere woorden, het educeren van uw kinderen zal ze niet veranderen, maar hen informeren dat "er meer dan twee mogelijkheden zijn voor genderontwikkeling", zegt Olson-Kennedy. Ze zegt dat het cruciaal is om te stoppen met het gelijkstellen van geslachtsorganen met gender, want dat handhaaft alleen transfobie. "Het introduceren van informatie aan kinderen verbetert de blootstelling en normaliseert alle menselijke ervaringen", voegt ze toe.

Educatieer uzelf eerst

De samenleving is meer vertrouwd met het LGB-deel (gay, lesbisch en biseksueel) van het acroniem, wat seksuele geaardheid aangeeft, of wie mensen aantrekt. Transgender (en non-binaire) mensen gaan het over genderidentiteit of wie ze zichzelf voelen te zijn.

"Genderidentiteit is ons aangeboren gevoel van 'man', 'vrouw', een beetje van beide of geen van beide", zegt Olson-Kennedy. "Omdat genderidentiteit subjectief is, wordt de nauwkeurigheid ervan vaak onder de loep genomen."

Met dat gezegd, als u niet weet hoe u de vraag "Wat betekent transgender?" van uw kind zou beantwoorden, zijn er genoeg plekken om u voor te bereiden. Bekijk titels van deze lijst met aanbevolen leesvoer van PFLAG voor volwassenen over trans-onderwerpen, of bekijk documentaires, zoals Katie Couric's 2017 "Gender Revolution." Jongerengerichte non-profitorganisaties als Gender Infinity of The Trevor Project bieden ook nuttige materialen.

Begin jong met de basis

Schelling zegt dat het helpt om uw kids vroeg de juiste basistermen bij te brengen, zoals cisgender. Als een persoon cisgender is, betekent dat dat ze zich identificeren met het geslacht dat hun bij de geboorte is toegewezen, in tegenstelling tot iemand die transgender is en dat niet doet. U kunt het simpel uitleggen, zegt Schelling, bijvoorbeeld: "Je hebt altijd uitgegeven dat je gelukkig was dat je als jongen geboren was, en je toegewezen geslacht bij de geboorte is jongen. Dat is wat cisgender betekent."

Olson-Kennedy ontdekte ook dat simpele uitleg haar kind hielp leren. "Ik leerde mijn dochter op jonge leeftijd dat er mensen zijn waar iedereen denkt dat ze meisjes of jongens zijn, maar dat ze het niet zijn", zegt ze. "Ik leerde haar dat de beste manier om iemands gender te weten is om hen te vragen en dat mensen hun gender soms pas later in het leven ontdekken."

Janae Marie Kroczaleski is een Michigan-gebaseerde schrijver, spreker en atlete. Ze werd bij de geboorte als man toegewezen maar identificeert zich nu als trans, non-binair en gendervloeibaar. Na te hebben gediend in de Marines en wereldkampioen powerlifter te zijn geworden, was ze onzeker hoe haar drie jonge zonen haar coming out als transvrouw zouden hanteren.

Ze brak het simpel af. "Ik legde ze gewoon uit dat ik trans was, en dat dit lichaam waarin ik geboren ben, zich nooit comfortabel aanvoelde", herinnert Kroczaleski zich. "Dat ik altijd meer voelde alsof ik een meisje moest zijn en dat het me goed doet als ik jurken en make-up draag." De jongens knipperden nauwelijks met een oogwimper omdat ze nog niet geleerd hadden dat er iets mis was met dat, zegt Kroczaleski.

Ze gelooft dat deze gesprekken eigenlijk makkelijker zijn wanneer kids jonger zijn. "Het wordt moeilijker naarmate ze ouder worden en vooroordelen en bias leren, en het gaat tegen het verhaal waaraan ze blootgesteld zijn geweest", zegt Kroczaleski.

Laat de discussie mee evolueren naarmate ze ouder worden

Het gesprek moet er anders uitzien, afhankelijk van de leeftijd van uw kind, en zich over tijd veranderen, zegt Schelling. In de vroege basisschooljaren kan de boodschap focussen op het accepteren van verschillen tussen mensen.

Schelling wijst erop dat sommige ouders hun kids vertellen: "We zijn allemaal hetzelfde", maar dat is niet waar of effectief. "Ouders hun kids kunnen leren dat we allemaal enorm verschillend zijn als individuen, maar dat we allemaal gelijk zijn", legt hij uit. "We zijn allemaal anders, maar dat is geen slecht ding — het is wat ons mens maakt."

Hij zegt dat u het kunt relateren aan wat de kids al kennen. Bijvoorbeeld, als u in een huishouden zit met een moeder en een vader, kunt u uitleggen hoe elke ouder anders is maar gelijk. Of hoe twee mensen verschillende haarkleuren of verschillende lichamen hebben, en dat prima is.

Als uw kind een transgender klasgenoot heeft, kunnen ze sociale transitie-stappen waarnemen, zegt Schelling. Jonge kids die in transitie zijn, denken typisch niet over hormonen of operaties, dus u hoeft dat waarschijnlijk niet op te voeren. Uw kind zal waarschijnlijker opmerken dat iemand anders uitziet of een andere naam heeft, zegt Schelling. Als ze het niet begrijpen, relateren u het aan iets dat ze kennen. Bijvoorbeeld, hij zegt, als ze van naam veranderen, kent iedereen iemand die niet bij hun legale naam gaat. Zeg gewoon: "Je weet hoe oom Joe eigenlijk Joseph heet, maar we noemen hem liever Joe? Soms willen mensen bij een andere naam gaan en dat is oké."

Schelling spreekt ouders toe om dingen niet te ingewikkeld te maken. "Ze kijken echt naar hun ouders voor algemene begeleiding over hoe de wereld te behandelen en hoe andere mensen te behandelen", zegt hij.

Naarmate uw kinderen de hogere basisschool of middelschool bereiken, moet u aanpassen hoe u over genderidentiteit praat, zegt Schelling. Het is nooit een eenmalig gesprek, maar gaat om het vinden van relevante momenten, zoals wanneer u over pesten praat of een transgender personage op tv ziet, zegt hij.

Op die manier zullen ze opgroeien met de kennis dat er niets mis is met transgender zijn. "Als ze een kind zien in een kleedkast geduwd worden op school omdat ze trans zijn, zullen ze herkennen dat het fout is omdat ze opgegroeid zijn in een huishouden waar ze geleerd worden om vriendelijk en respectvol te zijn", zegt Schelling.

Wees u bewust van uw houding en vooroordelen

Er zit kracht in hoe u informatie overbrengt, zegt Kroczaleski. Ze zegt dat wanneer sommige transgender ouders bij hun kids komen, ze zich verontschuldigen voor "dit hun aandoen", wat overkomt als schuld en schaamte. "Als u zich verontschuldigt voor wie u bent, geeft u de boodschap door dat er iets mis is met u en trans minder en slecht is, zelfs als dat onbedoeld is", zegt ze. Aan de andere kant, kids zijn geneigder om het te begrijpen en te accepteren zonder oordeel wanneer u toont dat u niet beschaamd bent en het niet als fout ziet, zegt ze.

Hetzelfde geldt voor cisgender ouders die hun kids opvoeden, zegt Kroczaleski. Als u uitdrukt dat transgender zijn fout is of iets waar men zich voor moet schamen, zelfs via non-verbale signalen, zullen ze het opmerken, zegt Kroczaleski. "Gewoon de manier waarop u iets zegt of hoe u overkomt, of uw reactie op vragen — oordeel kan erin zitten, en kleine kids kunnen dat oppikken", legt ze uit. Ze zegt dat ze wist dat ze trans was op jonge leeftijd van 5 of 6, maar op die leeftijd al de sociale bewustzijn had om te weten dat het negatief bekeken werd en als iets om te verbergen.

Olson-Kennedy herhaalt dat de basis van genderidentiteit makkelijk begrepen wordt door kinderen en geen harde boodschappen zijn voor hen om te begrijpen. "Het is alleen wanneer volwassenen zenuwachtig zijn dat kinderen die onzekerheid overnemen", zegt ze.

Doe het niet alleen

Er zijn veel bronnen beschikbaar om u te helpen uw kind te educeren; u hoeft niet al het werk zelf te doen, zegt Schelling. Hij moedigt ouders aan om hun jonge kinderen boeken voor te lezen met transgender personages of eigenlijk personages die ervaringen hebben buiten het leven dat ze leiden. "Lees niet alleen boeken met cisgender, heteroseksueel-gecentreerde verhalen. Niet alleen die over trans mensen. Maar blootstel ze aan zoveel mogelijk tijdens u hun in de kindertijd voorleest", zegt hij.

Er zijn ook lijsten met geweldige LGBTQ+-gerichte boeken voor kids, inclusief deze van Scholastic of Family Equality Council. Olson-Kennedy adviseert de boeken "Luna" en "Parrotfish" voor jongvolwassenen.

"Het hoeft geen grote stressvolle zitting te zijn van 'laten we over transgender mensen praten'", zegt hij. "Het is meer impactvol als het een natuurlijk gesprekskanaal wordt." U kunt de Katie Couric-documentaire kijken met jongere kids of "Pose" met oudere kids, en die gebruiken om discussies te starten.

Vriendelijkheid is de sleutel

Het einddoel is om uw kind te helpen het belang te leren van vriendelijk zijn tegenover degenen die anders zijn en het respecteren van een transpersoons identiteit. Een manier om dit te doen is het benadrukken van het belang van het gebruiken van de juiste voornaamwoorden, zegt Belinda Trevino, een San Antonio-gebaseerde makelaar en moeder van drie. Haar zoon kwam uit als transgender op de middelschool, en ze runt de steungroep BeHuman voor transgender en non-binaire jongeren en hun gezinnen.

Ze heeft uit eigen ervaring gezien hoeveel het een transpersoon helpt om geaccepteerd te voelen. "U moet vragen wat hij of zij wil genoemd worden, wat hun nieuwe naam ook is, en die constant gebruiken en ervoor zorgen dat iedereen hem gebruikt", zegt Trevino. "Dat is zo belangrijk. Maak ze altijd geldig. Het helpt met hun zelfvertrouwen en het gevoel geliefd te zijn."

Kroczaleski stelt voor om kids te helpen begrijpen dat het nooit oké is om iemand "het" te noemen omdat dat zo ontmenselijkend is. "Het lijkt misschien geen groot ding, maar het is een echt groot ding", zegt ze. "Dat is het soort taal dat mensen in staat stelt om vreselijke dingen met anderen te doen."

Laat uw kids ook weten dat het niet gepast is om trans mensen indringende vragen te stellen. Kroczaleski's vuistregel is: als u die vraag of een vergelijkbare vraag niet aan een cisgender persoon zou stellen, dan is het niet oké om het aan een transpersoon te vragen.

"Tot voor kort kwamen trans mensen pas later in het leven uit — mezelf inbegrepen — omdat er geen taal voor was, en we voelden ons volledig alleen", zegt Schelling.

Zelfs nu, zegt Olson-Kennedy, komen veel LGBTQ+-jongeren in haar kliniek aan met gevoelens van geïsoleerd en bang. Leren dat er andere kids zijn zoals ze en steun ontvangen in plaats van afwijzing van hun gemeenschap is cruciaal om deze kinderen te helpen veerkracht op te bouwen en een hoge kwaliteit van leven te hebben, zegt Olson-Kennedy.

Dit is waarom het zo belangrijk is voor ouders om hun kinderen op jonge leeftijd te leren over de LGBTQ+-gemeenschap en dat trans mensen bestaan en geaccepteerd en gerespecteerd moeten worden. Het zal niet alleen uw kind een prachtige bondgenoot maken, maar kan ook hun immens helpen als ze blijken lid van de gemeenschap te zijn.