• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Is sharenting gevaarlijk? Wat u moet weten voordat u weer over uw kinderen post

Lang voordat uw kind een eigen telefoon krijgt, is er een grote kans dat ze al een online aanwezigheid hebben, dankzij de schattige babyfoto's die u op Facebook plaatste of de grappige toddler-snapshots die u deelde op Instagram.

"Wanneer ouders ongewild of bewust een digitale dossiers voor hun kind creëren, heet dat sharenting - en het gebeurt vaak nog voordat het kind geboren is," zegt Lori Getz, cyber-educatieconsulent en auteur van "The Tech Savvy User's Guide to the Digital World." "Alles van registreren voor babyspullen en de berekening van de verwachte datum op websites tot het aanmaken van e-mailaccounts voor ongeboren kinderen en het delen van echo- en pasgeborenfoto's op sociale media valt onder deze categorie. Het is veel."

De term sharenting dateert uit ten minste 2012, toen een artikel in de Wall Street Journal een vraag stelde over "oversharenting." Terwijl de meeste mamas en papa's sharenting zien als het uploaden van foto's van hun 3-jarige in een schattig mismatched outfit, zegt Leah Plunkett, associate dean en professor aan de Universiteit van New Hampshire Law en auteur van "Sharenthood: Why We Should Think Before We Talk about Our Kids Online," in de Care.com Equal Parts podcast, dat deze leuke foto's en grappige opmerkingen slechts de "top van de veel grotere ijsberg" zijn.

"Sharenting omvat ook dingen die we doen met de informatie van ons kind via slimme apparaten in onze huizen, educatieve apps op school, alsook alle verschillende manieren waarop dingen op onze lichamen, in onze huizen en op scholen passief of actief privésdata over onze kinderen verzamelen, analyseren, erop handelen en het weer met derden delen," zegt Plunkett.

Niet zeker of u die grappige foto van uw zoon die wortels probeert voor de eerste keer moet posten of in uw camerarol moet laten? Hier dueven top experts in op hoe u de overweldigende wereld van sharenting kunt navigeren.

Is het gevaarlijk om foto's van uw kind online te posten?

De gevaren van het delen van foto's of informatie over uw kind online werpen een redelijk wijd net, en veel van de risico's zijn subjectief in termen van hoe eng of waarschijnlijk ze zijn.

"Er zijn diverse meningen over 'gevaren' als het gaat om het delen van foto's van kinderen online," zegt Dr. Dipesh Navsaria, associate professor Kinder geneeskunde aan de Universiteit van Wisconsin School of Medicine and Public Health. "Bijvoorbeeld, elk publiekelijk gedeelde foto van kinderen kan verzameld worden door individuen die geïnteresseerd zijn in seksuele bevrediging door naar kinderen te kijken. Volgens dat argument zou men nooit foto's van kinderen mogen delen. Dit zou natuurlijk het plezier van veel mensen in het delen van foto's met familie en vrienden elimineren."

Een ander zorgpunt rond het posten van informatie over kinderen op sociale media (hoewel meer nog kinderlijk gebruik van sociale media) is kinderontvoering. Echter, onderzoek heeft bewezen dat dit type misdaad nauwelijks tot internetactiviteit behoort.

"De data toont duidelijk dat het grootste risico voor kinderen wat ontvoering betreft meestal uitgaat van mensen die al bekend zijn bij het kind, in plaats van de gevreesde vreemde 'daarbuiten op het internet'," zegt Navsaria.

Een studie uit 2017 vond dat ouders de daders waren in meer dan 90% van de ontvoeringen. Volgens Plunkett zijn er echter twee gevaren van sharenting die, hoewel minder ernstig, meer alomtegenwoordig zijn.

Het hacken van informatie. Alleen omdat uw kind nog niet oud genoeg is om te spellen, laat staan hun eigen Twitter-account te bedienen, betekent niet dat hun privésinformatie niet verkregen kan worden.

"Een voorbeeld zou de mogelijkheid van een hacker zijn om een burgerservicenummer te verkrijgen dat gelekt is in een datalekkage," zegt Plunkett. "Combineer dat met andere privés en identificerende informatie over een kind die ouders of geliefden in het universum zetten, en iemand kan een kredietproduct of dienst in naam van dat kind aanvragen."

De verkoop van informatie. Net zoals databrokers - legaal en indringend - uw informatie van sociale media verzamelen en aan derden verkopen, doen ze hetzelfde voor uw kinderen.

"In 2018 deed het Center for Law and Information Policy aan Fordham Law School een studie die vond dat databrokers informatie hadden over kinderen van maar 2 jaar oud," zegt Plunkett. "Het had zelfs informatie over 14- en 15-jarige meisjes die gezinsplanningsdiensten nodig hadden. We kennen niet al hun bronnen, maar we moeten begrijpen dat een aantal van die bronnen wel of kunnen zijn dingen die ouders en andere geliefden delen."

Heeft sharenting psychologische effecten op kinderen?

Naast de uitwaartse risico's die sharenting met zich mee brengt, kan het posten van foto's van uw kind online hen ook psychologisch beïnvloeden - en helaas is het misschien te vroeg om de exacte gevolgen te kennen omdat dit alles zo nieuw is.

"We zijn in een nieuwe tijdperk waar de generatie wiens ouders opgroeiden met sociale media nu kinderen krijgen," zegt psychotherapeut Ali Hamroff, van Liz Morrison Therapy in New York. "Hoewel de meeste oudersfoto's onschuldig zijn, is het belangrijk om te onthouden dat kinderen hun foto's op de sociale media van hun ouders gedeeld krijgen zonder toestemming. Hoewel dit alles nog nieuw is, zijn er zorgen dat sharenting het privacygevoel van kinderen later kan schenden en een gebrek aan vertrouwen met hun ouders kan veroorzaken."

Sharenting kan ook het zelfbeeld van een kind beïnvloeden, volgens Plunkett, omdat hun identiteit op veel manieren voor ze is gecreëerd.

"Kinderen zouden de mogelijkheid moeten hebben om hun eigen identiteit in de wereld te ontwikkelen en de gekke, stompe, misleidende, stoute dingen die ze doen, zelfs de fouten die ze maken, vergeten te laten raken naarmate ze ouder worden," zegt Plunkett. "In plaats daarvan doen we het tegenovergestelde. We creëren een digitaal archief dat ver verder leeft dan die verlegenheidsaanwandeling die ze hadden toen ze 4 waren."

Op welke leeftijd willen kinderen privacy?

Volgens Navsaria is er geen "magische leeftijd" waarop ouders moeten stoppen met posten over hun kinderen online. Maar naarmate ze ouder worden, is het respectvol - en bevordert vertrouwen - om te vragen voordat u deelt.

"Elk kind voelt zich anders over wat ze comfortabel vinden om over zich gedeeld te zien, alsook waar en hoe, dus het beste is om te vragen," zegt hij. "Ze willen misschien niet dat u een miljoen foto's van de afstudeerdag post, maar sta u toe om er één te posten, als het u echt belangrijk is."

Voor Getz is het nooit te vroeg om uw kind te vragen of ze oké vinden met het delen van foto's.

"Ouders zouden moeten vragen zodra het kind kan reageren," zegt ze. "Ik vroeg mijn jongste toen ze 2 was of ik een foto naar oma mocht sturen en ze zei: 'Ik moet het zien om het te keuren!' Als ouders respectvol gedrag als voorbeeld geven, zullen kinderen dat volgen."

Ook de manier waarop u sharent kan een bepalende factor zijn in of u toestemming van uw kind moet vragen.

"Moet u een kind een veto geven als het de kerstfoto is die u naar oma gaat appen? Ik denk niet," zegt Plunkett. "Moet u overwegen om uw kind een veto te geven als het is wat u vindt een leuke foto in Disney World, maar u hebt een middelschooler en ze zijn echt verlegen over hoe ze eruitzien in die Micky Muizenoren? Ja, geef ze een veto."

Kunt u iemand stoppen met het posten van foto's van uw kind?

Zelfs als u de beslissing maakt om geen digitale voetafdruk voor uw kind te achterlaten, betekent dat niet dat iemand anders dat niet zal doen. Of het nu school is (die bijna altijd een vrijverklaring uitzendt voor het begin van het jaar) of de ouders van de vriend van uw kind, er is altijd het risico dat de foto van uw kind door iemand anders wordt geplaatst. Een goede manier om dit te verminderen en controle te krijgen is om van tevoren op te treden tegenover opvangers, grootouders en andere ouders - zelfs als het ongemakkelijk is - en dingen te depersonaliseren.

"Ik heb eigenlijk gesprekken en altijd gehad met oppassen en nannies waarin ik uitleg dat we geen sociale media met de kinderen doen," zegt Plunkett. "Als u het vooraf zegt wanneer u iemand voor het eerst ontmoet, zijn ze er meestal mee eens. Het wordt moeilijker later als het al begon en u het moet bijsturen."

Plunkett adviseert ongemakkelijke ouders ook om het onderwerp in bredere termen aan te kaarten, zodat het niet oordeelend of wijtend overkomt.

"In deze tijd hoeft u alleen de krant open te slaan en bent u gegarandeerd een dataprivacy-gerelateerd verhaal te horen," zegt Plunkett. "Breng het als gespreksonderwerp aan zodat het niet 'ik vind niet leuk wat u doet' is, maar: 'Hey, ik leer meer over wat er in de wereld gebeurt. Het laat me anders voelen over de foto's die we allemaal zo schattig vinden. Kunnen we even pauzeren met die foto's?'"

Zijn er platforms die echt privé zijn?

Spoiler alert: Zelfs als u de privacy-instellingen op de meest voorkomende sociale media sites op het hoogst staan, zijn ze niet echt privé.

"De populaire gratis platforms zijn meestal hetzelfde," zegt Getz. "Als u niet betaalt om het te gebruiken, is uw informatie hun geldwaarde. Het beste is om altijd de voorwaarden te lezen - met name het privacybeleid - om te bepalen welk platform het beste voor u is."

En zelfs als u geen sociale media gebruikt, is er altijd de kans op datalekkage. De sleutel is te beslissen wat u comfortabel vindt.

"Als het digitaal is, is het niet privé," zegt Plunkett. "Bijvoorbeeld, ik heb een lopende app-groep met twee van mijn beste vriendinnen, die foto's van onze kinderen bevat, leuke anekdotes en anekdotes waar we stoom afblazen. We maken het niet open voor de wereld. Ik vertrouw mijn twee vriendinnen 1000% niet om het te screenshoten en te herverdelen. Kunnen metadata uit mijn app-berichten geëxtraheerd worden? Zeker. Kan een telefoon gehackt of verloren gaan? Zeker. Ik denk dat de risico's van al die dingen tamelijk laag zijn, dus ik ben comfortabel met sharenting op die manier om verbonden te blijven met mijn vriendinnen, maar dat is nog steeds sharenting."

Welke vragen moeten ouders zichzelf stellen voordat ze posten?

Volgens Getz en Hamroff zouden ouders zich de volgende vragen moeten stellen voordat ze een foto of verhaal over hun kind online posten:

• Ben ik bereid controle over deze content op te geven? "Zodra u post, heeft u niet langer het recht om te controleren wat er met uw content gebeurt," zegt Getz. "De bedrijven mogen de informatie gebruiken voor datamining, en uw vrienden en volgers kunnen altijd screenshots maken of herposten of retweeten informatie die u heeft gedeeld. Privacy betekent controle, en zodra u iets uit zet, geeft u het recht op controle op."
• Zou ik rondlopen en vreemden vertellen over deze belangrijke gebeurtenis? "Als u dat niet zou, post het dan niet," zegt Hamroff.
• Zou ik willen dat dit van mij wordt gepost? Als het antwoord nee is, post dat dan niet van uw kind.

Tot slot adviseert Hamroff een tweede mening in te winnen.

"Vraag een vriend of uw partner of ze denken dat het een passende foto, tweet of verhaal is om te delen," zegt ze. "Ze kunnen een ander perspectief hebben als outsider."

Is het ooit oké om te sharenten?

Sharenting mag een slechte reputatie hebben, maar er kan ook goed uit komen. Ouder zijn kan een vreemde en eenzame tijd zijn, en zoals veel mamas en papa's kunnen getuigen, is verbinding in deze tijd vaak vitaal.

"Ik dacht nooit dat ik de moeder zou zijn die foto's van haar baby online postte, maar toen ik mijn dochter om 2 uur 's nachts voedde, gebeurde het gewoon," zegt Kristen Lee, moeder van één kind uit Brooklyn, New York. "Het was altijd troostrijk toen een andere moeder reageerde op een post van mij, laatend me weten dat ik niet alleen was."

Sharenting kan ook ongelooflijk belangrijk zijn voor gezinnen met bijzondere omstandigheden.

"Er zijn genoeg momenten waarop waarden voor ons belangrijker kunnen zijn dan privacy, bijvoorbeeld het bouwen van menselijke connectie en het bevorderen van gezondheid en veiligheid," zegt Plunkett. "We hebben ongelooflijk krachtig sharenting gezien van gezinnen die kinderen hebben met een beperking of ontwikkelingsachterstand of gezinnen wier kinderen slachtoffers zijn van wapengewalt. Voor diegenen die sharenting praktiseren, is het een roep om verandering, een roep om advocacy."