• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je omgaat met oppassen voor een gezin met andere politieke meningen

Politieke meningsverschillen kunnen vriendschappen en familiediners spannen, maar dat hoeft niet te betekenen dat ze je oppas- of nannybaan moeten ruïneren.

Neem het van me; ik heb er eerstehands ervaring mee.

Ik ben opgegroeid in een bubbel. Mijn gezin is tot de kern links en mijn gemeenschap was even liberal. Mijn middelbare school had niet eens een Jonge Republikeinen groep. Geen van mijn buren, of zelfs de ouders van mijn vrienden, stemde rechts. In feite herinner ik me niet ooit een enkele Republikein te hebben ontmoet als kind, behalve in het voorbijgaan.

En dan, op een dag, begon ik te werken voor een gezin vol rechtsgezinde ambtsdragers.

Ik weet dat het niet goed is, maar door deze blootstelling te missen, zag ik Republikeinen altijd als de boeieman. Ik was opgegroeid om ze als de vijand te zien.

Het bleek dat het gezin waar ik voor ging werken, aardig en vriendelijk was. De ouders betaalden me goed, hun kinderen waren super schattig en ik kon zien dat ze me respecteerden. Ik mocht ze toen, en ik doe dat nog steeds. We hadden een geweldige werkreltie en tot op de dag van vandaag ben ik dankbaar voor de ervaring en het perspectief die die baan me gaf.

Uit deze ervaringen heb ik een paar tips ontwikkeld die ik deelde met andere oppassers die zich bezig houden met solliciteren bij – of zelfs werken voor – een gezin met een radicaal ander stemgedrag dan hun eigen.

Hier zijn ze:

1. Onthoud: Je meningsverschillen zijn met de ouders, niet met de kinderen

Dit is, zonder twijfel, de belangrijkste regel om te onthouden.

In bijna elk geval zijn de kinderen waar je voor ingehuurd wordt niet stemgerechtigd. Je politieke meningsverschil is niet met hen, het is met hun ouders. Als je op een gegeven moment vergeet dat – en je principes hinderen je in het verzorgen van de kinderen – is het misschien tijd om naar een andere baan bij een ander gezin te zoeken.

2. Wees jezelf in het sollicitatiegesprek

Kinderopvangbanen zijn van nature intiem. Politiek ook.

Als je weet dat bepaalde politieke overtuigingen een potentiële dealbreaker voor je zijn, vind ik persoonlijk dat het een goed idee is om dit zo snel mogelijk op tafel te leggen: namelijk door het aan te kaarten in je eerste sollicitatiegesprek.

Je wilt je toekomstige werkgever niet lastigvallen voor een campagnedonatie, maar je wilt misschien melden als je recentelijk aan een mars of protest hebt deelgenomen. Vind je recente politieke gebeurtenissen ergerniswaardig of bemoedigend? Laat het gezin weten en kijk hoe ze reageren. Ze reageren misschien niet goed, maar beter nu de wateren testen dan later.

Ik was eerlijk toen ik begon werken voor het politieke gezin. Op een gegeven moment plakte ik een bumpersticker van de auto van mijn moeder af die een van hun familieleden bekritiseerde, puur omdat ik dacht dat het de kinderen onnodig zou ontstemmen. Maar de sleutel is dat ik nooit gelogen heb over wie ik was. Ik vertelde hun over mijn achtergrond en dat ik het niet eens was met bepaalde beleidsmaatregelen – maar ik zorgde er ook voor om te vertellen dat ik geïnteresseerd was in hun standpunten te leren kennen.

3. Vraag jezelf: Politiek of niet, is dit een goede baan voor mij?

Dit is essentieel en kan niet genoeg benadrukt. Politiek roept natuurlijk emoties op, maar ongeacht hoeveel je het oneens bent met de politieke meningen van de ouders, moet je je focus houden op een veel belangrijker kwestie: je eigen werkplezier.

Vraag jezelf: politikering apart, past deze baan bij mij? Kom ik goed uit met de kinderen? En aan het einde van de dag, kom ik ook goed uit met de ouders? Past hun rooster bij mij? Betaalt de baan goed?

Als er al wrijving is tussen jou en je werkgever, kunnen politieke meningsverschillen een al slechte werkreltie verergeren. Maar als je besluit dat de baan prima is – of zelfs geweldig – op andere vlakken, dan zouden jij en de ouders in staat moeten zijn om eventuele politieke gesprekken aan te gaan vanuit een standpunt van wederzijds respect.

Uiteindelijk betaalt het om een beetje open te staan. Niet alleen zul je een baan kunnen behouden die je op andere vlakken bevalt, maar je zult ook een volledig nieuw en vers perspectief kunnen krijgen op dingen die je misschien anders nooit had!