Hoe je omgaat met kinderen van verschillende leeftijden en iedereen gelukkig maakt

Mijn 9-jarige dochter zien over de vloer vegen met vrachtwagentjes samen met haar 18-maanden oude broertje is een van die momenten in de tijd die een moedershart een gevoel van vrede en vreugde geeft. Dat is omdat net een paar uur eerder de kleinste een middagslaapje nodig had op het exacte moment dat we in de auto moesten zitten om zijn vierde-klas zusje op school op te halen. En meer dan vaak, precies wanneer mijn kleinste tevreden is met een activiteit, is het ook tijd om te racen naar het zwemles van mijn oudere kind.

Een leeftijdskloof van bijna acht jaar tussen de twee kinderen brengt zeker de aangeboren nurturing in mijn oudste naar boven. Maar als elke gezinss dynamiek, zijn er een reeks uitdagingen die komen met het leeftijdsverschil. Het grootste obstakel is echter niet het planningsvraagstuk maar uitvinden hoe je aanwezig kunt zijn voor beide kinderen als ze in heel verschillende stadia zitten van hun groei, interesses en begrip van de wereld.

Zoals je je kunt voorstellen, vraagt verzorgen voor een gezin met een leeftijdskloof een bijzondere verantwoordelijkheid. Om inzicht te geven voor elke verzorger die met deze jonglerij te maken heeft, spraken we een paar experts over hoe je een leuke, veilige en harmonieuze setting kunt bieden bij het interageren en betrekken bij meerdere kinderen die jaren uiteenliggen.

1. Help oudere kinderen 'helpen' te balanceren met 'spelen'

"Een ouder kind krijgt vaak de taak om de 'helper' te zijn, maar het is belangrijk om te onthouden dat ze ook een kind zijn en niet verantwoordelijk voor een verzorgingsrol," zegt Katie Lockwood, staartsarts bij Children's Hospital in Philadelphia, Pennsylvania. "Hoewel het laten helpen van het oudere kind aan het jongere kind soms nuttig kan zijn, moet dit gebalanceerd worden door ze te laten spelen."

Dit komt zeker voor in ons huishouden. We willen niet dat onze dochter voelt alsof opvangen van haar broer een last of verantwoordelijkheid is, maar willen wel dat ze trots voelt op "helpen." Dus we zijn voorzichtig met de taal die we kiezen om om hulp te vragen. In plaats van, "Kun je je broer oppassen terwijl ik kook?" – proberen we te zeggen: "Sammy lijkt geïntrigeerd door het spelletje dat je speelt, denk je dat je hem kunt laten zien hoe het werkt?" Dit laat mijn dochter voelen alsof ze hem iets leert, wat haar een gevoel van trots geeft.

Daarna zorgen we ervoor dat we erkennen dat ze niet alleen een geweldige grote zus was door haar broer te laten zien hoe te tellen, sorteren of lezen, maar dat ze ook een grote hulp was voor ons terwijl we het diner klaarmaakten. Zoals Lockwood hierboven stelt, balanceren we deze helper-momenten met spelen door mijn dochter te vragen welke activiteit ze als volgende wil doen.

2. Geef elk kind één-op-één tijd

Het volgende waar we scherp op proberen te letten is de aandacht die we aan beide kinderen geven. Natuurlijk zullen jongere kinderen, met name baby's en peuters, meer hands-on aandacht vereisen dan een schoolgaand kind als onze dochter. Toch heeft mijn dochter onze tijd en aandacht ook nodig. Het ziet er alleen anders uit.

"Het herkennen van de unieke sterktes, worstelingen en reactiestijlen in elk kind is een van de grootste adviezen die ik ouders en verzorgers kan geven," zegt Cindy T. Graham, klinisch psycholoog in Columbia, Maryland.

Dit wetende, proberen we het belang van iedereen één-op-één tijd binnen het gezin te benadrukken. Terwijl onze dochter op school is, hebben we de kans om op de vloer te gaan met onze zoon en heeft hij mijn (of zijn vaders) onverdeelde aandacht. Voor onze dochter verlaten we meestal het huis voor een fietstocht, bibliotheekbezoek of lokaal café. Dit zorgt voor geen onderbrekingen van de kleine.

Ik geef ook subtiele herinneringen dat haar broertje niet altijd zoveel aandacht nodig zal hebben, maar dat dat nu de manier is waarop hij leert en groeit, net als toen zij zijn leeftijd had.

3. Balanceer de soorten kinderactiviteiten

Als het gaat om speeltijd en interactie tussen kinderen en ouder of verzorger, is het belangrijk dat alle kinderen beurt hebben om de activiteit te kiezen, adviseert Lockwood.

"Alle kinderen moeten zich geïncludeerd voelen, niet alleen het oudste kind dat vaak het meest verbaal is," zegt Lockwood.

Met een beetje creativiteit hebben veel activiteiten de mogelijkheid om iets te zijn dat kinderen van verschillende leeftijden kunnen genieten.

"Balanceren van activiteiten kan betekenen het ontwikkelingsgeschikte hoekje voor elk kind te vinden," zegt Graham.

Activiteiten die leuk zijn voor de meeste leeftijden:

  1. Fantasiespel. Probeer spellen te initiëren die verbeelding vragen waar beide kinderen een leuke rol hebben, stelt Lockwood voor.

  2. Dekenhutten. Toen mijn oudste een deken van haar mezzanine bed afhing, vond mijn kleine kerel het zo leuk om erachter te schuilen. Nu bouwen ze samen (en breken af) plekken om te verstopen.

  3. Musea. Lockwood adviseert een museumbezoek waar er voor iedereen iets is.

  4. Kaartspellen. Met een jong kind kan dit betekenen focus op beurtjes nemen of kleur/vorm herkenning. Met je oudere kind kan het betekenen focus op geduld en goed sportmanschap, adviseert Graham.

  5. Poppenspel of toneelstuk. Dit kan een kans zijn voor het oudere kind om het "script" te "schrijven" terwijl het jongere kind de scènes uitvoert, stelt Lockwood voor.

  6. Schilderen. Mijn dochter schildert graag en haar broertje wil doen wat ze doet. In dat geval geef ik hem water en een penseel met tekenpapier. De natte streken lijken op gewone penseelstreken, zonder de rommel.

4. Geef lof voor coöperatief spel

Wanneer de kinderen goed samen spelen, zegt Graham dat je zeker lof moet geven. Dingen zeggen als: "Goed gedaan het blauwe vierkantje te vinden" en "Het was geweldig dat je je kleine zusje feliciteerde toen ze won" kunnen een lange weg gaan in het stimuleren van samenwerking en zelfvertrouwen.

Terwijl ik Graham's advies van lof geven in het moment waar vind voor mijn kids, probeer ik het ook een stapje verder te gaan met mijn oudste. Bij het inslapen, wanneer haar oren het meest open lijken, herinner ik haar aan wat voor een vriendelijk ding ze zei of deed voor haar broertje. Voor mij drijft dit de pointe door dat ik let en wat ze doet speciaal is.

5. Ruimte laten voor alleentijd

Hoewel een kind ouder wordt, hoe meer alleentijd ze geneigd zijn te willen, heeft solospel zijn voordelen, zelfs voor peuters.

"Oudere kinderen moeten hun eigen privétijd gerespecteerd zien, terwijl jongere kinderen onafhankelijk spelen moeten leren," zegt Graham.

Graham zegt ook dat een van de voordelen van solospel simpelweg is dat kinderen wennen aan het gevoel comfortabel te zijn als ze alleen zijn. Dit op jonge leeftijd implementeren, en doorgaan met doen, bouwt zelfvertrouwen op. Verder, als verveling inslaat, zullen kinderen in staat zijn om op zichzelf te vertrouwen versus iemand anders om zich te vermaken.

In mijn ervaring is het respecteren van deze onafhankelijkheid een belangrijk deel van de groei van een kind als individu. Sinds mijn dochter een peuter was, wilde ik dat ze zoveel mogelijk zelf uitvond en moedigde het aan wanneer mogelijk. Voor mij bevordert het creativiteit en verbeelding maar creëert ook een veerkracht in de zin van niet opgeven voordat je alle opties die je kunt bedenken geprobeerd hebt.

Previous:

Next: