Op de parkbank: Deze babysitter zet zich in voor toekomstige generaties

Zoals veel oppassen weten, is het weekendoppas zijn een beetje als gastverschijning in een langlopende show: je komt, glimlacht, doet je best… en je hoopt dat iedereen je leuk vindt. Meer dan alles hoop je een positieve – al is het kleine – indruk te maken op je publiek.

Karin Oberlander, een babysitter uit Long Island, New York, met tien jaar oppaservaring, kent dat gevoel goed.

"Er kan een heel eind tijd verstrijken tussen de momenten dat ik de kind(eren) laatst zag en het kan lastig zijn om discipline af te dwingen," zegt ze. "Het is ook lastig de ouders niet regelmatig te zien, waar die open communicatielijn wel ligt bij nannies."

Maar weekendoppas zijn – in tegenstelling tot een nanny – heeft zeker zijn voordelen, zegt ze.

"Ik heb ontdekt dat oppassen echt goed is om verschillende opvoedstijlen van diverse mensen te zien… En gewend raken aan zoveel verschillende kinderpersonages en uitvinden wat wel en niet werkt – ik ben dankbaar voor alles wat ik tot nu toe heb geleerd."

Oberlander wist al als kind dat ze families wilde helpen.

"Ik ben een enkeling, en ik ging altijd graag naar de kerk en was graag bij kinderen," zegt ze. "Ik voelde me altijd moederlijk opgegroeid en als enkeling rijp je sneller, dus ik wilde altijd betrokken zijn en connecties maken met families buiten mijn eigen kleine familie."

Oberlander, 29, behaalde een bachelor en master in gezondheidszorgadministratie en werkt nu aan haar doctoraat in business met een specialisatie in human resources.

"Mijn langetermijnplan is fulltime professor worden, business, human resources en recht doceren op een universiteit," zegt ze. "Ik wil toekomstige generaties beïnvloeden."

Tussen werk, school en oppassen aan kleine kinderen zodat lokale stellen de stad op kunnen, stelden we Oberlander 10 vragen over haar benadering van oppassen – en de slimme, effectieve trucs waar ze bij zweert.

1. Favoriete go-to snack?

Ik hou van gummy fruit snacks. Soms voel je je als volwassene alsof je die dingen niet meer mag genieten, maar ik geniet er met de kinderen mee! Ze zijn als: "Oh, jij vindt onze snacks ook lekker." Het is leuk om dat met hen te ervaren.

2. Favoriet kinderboek?

Ik hou van "The Story of Ferdinand." Ik hou van het hele verhaal. Het is best grappig, en kinderen moeten vaak lachen.

3. Grappigste ding dat een kind ooit tegen je zei?

Net na kerstmis zei ik tegen een van de kinderen die ik oppas: "Oh, wat heeft de Kerstman je dit jaar gebracht?" We gingen door over alle verschillende cadeaus, en ze zeiden tegen me: "Ik kan niet geloven dat al die cadeaus gratis zijn! Die man brengt die cadeaus, en ze kosten ons geen geld!"

4. Als alles faalt…

Laach eromheen en wees gek! Als een kind een Zusammenbruch heeft of het een moeilijke situatie is, maak een grapje en wees gek met ze. Ik denk dat kinderen het waarderen als volwassenen gek kunnen zijn, en het versterkt de verbinding die je met ze hebt.

5. Wat is je favoriete buitenspel met kinderen?

Ik ga graag naar boerderijen. Ik ging al als klein kind graag naar knuffelboerderijen, dus ik ga graag er goed in en knuffel geitjes of [andere dieren].

6. Wat is je guiltiest pleasure?

Zelf als kind gedragen! Op de vloer gaan zitten en met ze spelen en gewoon gek zijn en plezier hebben.

7. Wat zit er altijd in je tas?

Zeker doekjes. Ik hou graag een klein pakje luierdoekjes in mijn tas. Zelfs als volwassene merk je dat je ergens plakkerigs aan je handen kunt krijgen. Het is handig [om ze te hebben] om op te schonen.

8. Wat is één ding over kinderen dat je wou dat elke volwassene wist?

Je moet een fijne grens trekken tussen het willen dat je kind je leuk vindt en regels afdwingen. Het gaat niet alleen om het kind gelukkig maken en hun vriend zijn, maar ook weten dat je een rolmodel bent.

9. Een slapende baby wakker maken of niet?

Zeker niet. Als ze slapen, wil je ze niet wakker maken. Ik merkte zelfs als kinderen ouder worden… en voor mezelf persoonlijk, als je probeert me wakker te maken, word ik wakker in een niet zo goede humeur. Ik vind dat je een krasse monster op je handen hebt als je ze uit hun slaap haalt.

10. Wat is je magische superkracht die altijd werkt?

Geduld. En gewoon rustig blijven in elke gekke situatie. In een oogwenk kan een kind in iets geraken of zich verletten, en het gaat erom bewust te zijn dat kinderen kinderen zijn, en rustig te blijven omdat ze zich voelen op basis van hoe jij je voelt… Je vormt letterlijk dit kleine mensje, en je acties zullen ze misschien beïnvloeden als ze volwassen worden. Dus geduld is echt de sleutel.

Previous:

Next: