6 essentiële regels voor oppassen van een kind met ernstige allergieën
Een beetje meer dan tien jaar geleden was ik nanny voor een jongere van de eerste klas die een half dozijn levensbedreigende allergieën had. En ondanks dat er een goed stuk tijd is verstreken, heb ik nog steeds angst-dromen over pindas.
Houd er rekening mee dat ik toen al een ervaren nanny was. Ik had al meer dan twaalf kinderen verzorgd, enkele met ernstige speciale behoeften. Maar ik moet zeggen dat niets me zo veel vrees aanjaagde als de notenallergie van dit kind – niet te spreken over zijn allergieën voor eieren, tarwe, sperziebonen, witte bonen en ananas ook. Een verkeerde hap, en hij had in de spoedeisende hulp kunnen landen... of erger. Maar, met een beetje geluk en veel alertheid, wist ik het kindje ongeveer een jaar veilig te houden als zijn voltijdse nanny, en daarna nog enkele jaren als deeltijdse nanny voor het gezin.
Deze ervaring, in het bijzonder, leerde me veel over het verzorgen van een kind met ernstige allergieën. Terwijl ik doorging, ontwikkelde ik een set van zes regels voor mezelf die ik sindsdien volg bij het verzorgen van andere kinderen met allergieën.
Hier zijn ze:
1) Stel veel vragen – en meer dan één keer
In een ideale wereld zouden ouders hun oppassers en nannies extreem duidelijke en expliciete instructies geven over hoe ze hun kind op dag 1 het beste kunnen verzorgen. Dit zou uitgebreide informatie omvatten over wat hun kind allergisch is voor, welke signalen ze moeten oppassen voor een reactie en wat ze in een noodgeval moeten doen.
Helaas gebeurt dit niet altijd in de echte wereld. Ouders zijn ook maar mensen, en ze kunnen belangrijke details over de allergieën van hun kind vergeten die een kinderopvangverzorger meteen moet weten. Help ze daarom door een proactieve leerder te zijn.
Wanneer ik "proactieve leerder" zeg, bedoel ik voornamelijk dat je veel vragen moet stellen – en ze meer dan één keer stellen tot je elk enkel detail in je geheugen hebt gegrifd. Als het gaat om de veiligheid van een kind, zijn er geen domme vragen – wees dus niet bang of verlegen.
Je moet de ouders altijd vragen om in detail uit te leggen wat de specifieke allergieën van het kind zijn, wat de reacties zijn en hoe ze te behandelen. Als de ouders je hebben verteld dat anafylaxie een van de mogelijke allergische reacties van hun kind is, vraag de ouders je dan door de specifieke symptomen en behandelingen van het kind te laten lopen. (Enkele van de meest voorkomende zijn jeuk, zwelling of ademhalingsproblemen.) Zorg er ook voor dat je ze vraagt of de allergieën van hun kind ernstig genoeg zijn om een EpiPen mee te dragen.
Als iets niet duidelijk is, stel vervolgvragen zodat je het volledige plaatje krijgt. Als je werkgevers niet zeker weten waar ze moeten beginnen of welke informatie ze moeten delen, zal ons artikel "Allergieën 101 voor je Oppasser" hun geheugen opfrissen.
Weerhou je er niet om vragen te stellen, zelfs als je ze al eerder hebt gesteld – het is jouw baan om alles te weten over de allergieën van het kind.
2) Maak een "Triggerlijst" voor elke allergie en houd hem bij je
Veel kinderen met ernstige allergieën hebben meer dan één trigger, dus het is cruciaal dat je ze allemaal onthoudt. Een gemakkelijke manier om dit te doen is door een lijst te maken van elke enkele trigger, en deze te allen tijde bij je te dragen.
Deze "Triggerlijsten" zijn erg handig bij voedselallergieën (zie mijn derde regel hieronder), maar ze kunnen ook heel handig zijn voor niet-voedselgerelateerde allergieën. Bijvoorbeeld, als het kind allergisch is voor bijen of ragweed, moet je wellicht extra alert zijn in parken of speeltuinen.
Onthoud gewoon: waar je ook heen gaat – of het nu een museum is of gewoon de achtertuin – je moet deze lijst altijd bij je hebben als je met het kind bent.
3) Controleer de ingrediëntenlijsten op elk enkel voedsel
Als het kind voedselallergieën heeft, zorg dan dat je de ingrediëntenlijsten van alles wat het kind eet bekijkt. Vergelijk ze dan met je "Triggerlijst" – misschien zelfs beide tweemaal scannen om te controleren dat je de eerste keer niet per ongeluk iets hebt gemist.
Als het voedsel geen ingrediëntenlijst heeft, geef het dan niet aan het kind. Het is de risico simpelweg niet waard.
[GERELATEERD: "Voedselallergieën 101: Een Gids voor Ouders en Verzorger"]
4) Leer hoe je een epinefrine-injectie (EpiPen) gebruikt – en neem hem overal mee
Als je weet dat anafylaxie een mogelijke reactie is, moet het gezin een epinefrine-injectie – of "EpiPen" – bij de hand hebben. Er moeten instructies op de EpiPen-doos staan; lees ze direct zodat je je kunt vertrouwd maken met elke stap van het toedieningsproces. (Je kunt ook EpiPen-instructies hier vinden.)
Echter, weten hoe je een EpiPen gebruikt is maar half het gevecht; je moet hem ook overal meenemen. OVERAL. Zelfs als je geweldig bent in het toedienen van een epinefrine-injectie, helpt het niet als je hem niet bij je hebt in een echte noodsituatie.
Begin dus met de gewoonte om hem te allen tijde bij je te dragen – en houd hem binnen handbereik. Als je een tas mee naar werk neemt, bewaar hem daarin. Als je een jas draagt, bewaar hem in een aangewezen zak – ideaal met een rits of knoop. Waar je hem ook plaatst, zorg dat hij veilig en gemakkelijk toegankelijk is. (De auto is ok, maar bedenk dat hoe verder je parkeert, hoe langer het duurt om de EpiPen te halen en terug te keren naar het kind.) Als je de EpiPen van zijn plek verplaatst, onthoud hem zo snel mogelijk terug te zetten.
En ja, dit betekent ook teruggaan om hem te halen als je al halverwege naar een park of speelafspraak bent. Het is zo belangrijk.
5) Uit eten? Wees vindingrijk en extra voorzichtig
Als je met het kind dat ernstige voedselallergieën heeft uit eten gaat, is de kans groot dat je geen ingrediëntenlijsten voor jullie maaltijden kunt vinden. Dat gezegd hebbende, heb je een ander geweldig hulpmiddel: het restaurantpersoneel.
Over het algemeen nemen restaurants voedselallergieën zeer serieus, dus wees niet bang om de ober te vertellen over de allergieën van het kind. Je kunt ze ook vragen dubbel te checken met de keukenpersoneel om te zorgen dat de maaltijd van het kind geen verborgen trigger-ingrediënten bevat.
Als je zorgt voor kinderen met notenallergieën, weet dan dat ijs gevaarlijk kan zijn – zeker als de ober de lepels mengt met verschillende smaken en toppings. Soft-serve is meestal een veiliger keuze.
Als het kind naar een speelafspraak gaat, zorg dan dat je de ouder, nanny of oppasser informeert over hun allergieën (bijv. wat ze zijn en hoe erom te zorgen). Het kan zelfs het beste zijn om van tevoren met hen over de allergieën van het kind te praten. En vergeet niet om hun de EpiPen te geven!
6) Ken je "veilige" lekkernijen en activiteiten
Niet dezelfde lekkernijen mogen eten of dezelfde activiteiten mogen doen als de andere kinderen kan een kind echt uzelen. Daarom is het bij het oppassen van kinderen met allergieën een geweldig idee om een paar snacks bij de hand te hebben die het kind wel mag eten, en een paar reserveactiviteiten die je weet dat hij of zij zal genieten.
Bijvoorbeeld, als het kind geen ijs mag met zijn vrienden, herinner hem dan eraan dat hij zijn speciale ijsjes thuis heeft.
Als het kind allergisch is voor stuifmeel, doe dan een extraatje voor hem door leuke binnenactiviteiten te bedenken die hij tijdens de hoogseizoenen van stuifmeel kan doen.
Previous:De 5 beste boeken over oppassen om tijdens het werk te lezen
Next:De kinderen ontmoeten: hoe oppassers een goede eerste indruk maken
-
Als uw peutertje problemen heeft met slapen, wilt u misschien de touchscreen-apparaten weghalen. Volgens een nieuwe studie is er een verband tussen de tijd die jonge kinderen besteden aan touchscreens en slaapproblemen. Onderzoeksresultaten Onderzoe
-
Wanneer jongens geboren worden, hebben ze een stukje huid dat het einde van de penis bedekt, de voorhuid genoemd. Besnijdenis is de chirurgische verwijdering van de voorhuid om de peniskop te blootleggen. Lees meer over deze veelvoorkomende procedure
-
Tijdens de eerste 18 maanden zal je kind constant lallen. Het is onderdeel van taal leren. En meer woorden zullen komen. Hier is wat je nog kunt verwachten met de taalontwikkeling van je peuter op deze leeftijd. Je kunt waarschijnlijk veel van wat





