• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat het GOP-belastingplan betekent voor kinderopvang

(Bijgewerkt: 15 november)

Op de campagnepad en in het Witte Huis heeft president Donald J. Trump beloofd "belastingverlichting voor gezinnen met kinder- en mantelzorgkosten." En zijn dochter, Witte Huis adviseur Ivanka Trump, heeft benadrukt dat elk belastinghervormingsplan kinderopvang en ouderschapsverlof moet adresseren. Tot nu toe waren die plannen vaag.

Op 2 november, na maanden onderhandelingen, publiceerden republikeinen in het VS Huis van Afgevaardigden details van een langverwacht, $1,5 biljoen hervorming van de belastingcode — wat, als het aangenomen wordt, de grootste herschrijving van de belastingcode zou zijn sinds de Reagan-administratie. Het plan, dat wijzigingen omvat van hypotheekaftrek tot bedrijfsbelastingtarieven, moet nog door het Huis. Republikeinen in de Senaat volgden op 9 november met een apart plan. (Als beide versies aangenomen worden, zullen Huis en Senaat proberen een compromisdeal te smeden voor het einde van het jaar.) Congress-insiders hebben benadrukt dat de details in de komende weken drastisch kunnen evolueren — en dat is al gebeurd. Maar voor de eerste keer heeft de GOP zijn visie beschreven om kinder- en gezinszorg betaalbaarder te maken.

Het kernpunt van het Huisvoorstel — de "Tax Cuts and Jobs Act" — is een uitbreiding van de kinderbelastingkorting van $1.000 naar $1.600 per jaar. Momenteel is het volledige bedrag van de kinderbelastingkorting alleen beschikbaar voor personen die $75.000 of minder verdienen, of getrouwde paren die tot $110.000 verdienen. Onder het Huisplan zou de $1.600 korting beschikbaar zijn voor personen die tot $115.000 verdienen en paren die tot $230.000 verdienen.

Het Huisplan introduceert ook een extra belastingkorting. Volgens de Wall Street Journal, "Het Huiswetsvoorstel creëert ook een nieuwe $300 korting voor ieder persoon in een belastingplichtige's gezin die geen kind is, inclusief de primaire belastingplichtige en niet-kind-gezinsleden zoals studenten." De $300 kortingen, die ook voor mantelzorg gebruikt kunnen worden, zijn bedoeld om in 2023 te vervallen. Het Senaatsplan bevat dezelfde korting, maar voor $500 per persoon.

Toch is de mate van uitbreiding minder dan wat sommige republikeinen voorstelden. "Huis #BelastingHervorming plan is slechts startpunt," tweette sen. Marco Rubio kort na de lancering van het plan. "Maar $600 #KinderBelastingKorting verhoging bereikt niet ons en POTUS doel om werkende gezinnen te helpen." In het verleden had Rubio voorgesteld de kinderbelastingkorting uit te breiden tot $2.000, of $2.500 per gezin. (Californiëse democrat Linda Sanchez stelde een $3.600 korting voor die alleen voor gezinnen met kinderen jonger dan 6 zou gelden, maar haar amendement werd verworpen.) Op 15 november kondigde de Senaat aan dat het Rubio's advies als deel van zijn concurrerende belastingplan aanneemt.

In het plan van de Senaat zou de kinderbelastingkorting stijgen naar $2.000 per kind. Terwijl de huidige korting van toepassing is op kinderen tot 16 jaar, zou de Senaat het uitbreiden tot 17-jarigen. Veruit het grootste verschil in het Senaatsplan is echter dat het de kinderopvangkorting beschikbaar maakt voor gezinnen die tot $1 miljoen per jaar verdienen. (De Huisversie plafonneert het op gezinnen die $110.000 verdienen.) Als aangenomen, zou dit een enorme uitbreiding van de korting zijn die, volgens tegenstanders, voornamelijk de rijken zou ten goede komen. Dat is omdat de kinderbelastingkorting slechts deels restitueerbaar is, dus laaginkomensouders kwalificeren zich over het algemeen niet voor de volledige korting. De Baltimore Sun schreef dat het herschreven Senaatsplan "de kinderbelastingkorting iets meer verhoogt dan het oorspronkelijke Senaatswetsvoorstel, maar de manier waarop de wetgeving is geschreven sluit arme gezinnen uit van een deel van het voordeel. Het helpt wel degelijk diegenen die tot $1 miljoen per jaar verdienen."

Wat is het plan van de GOP voor de Child Dependent Care Tax Credit?

Zowel het Huis- als het Senaatsplan zouden de Child Dependent Care Tax Credit behouden. Maar het Huis heeft het op de afschaffing van dependent care flexible spending accounts, waarmee gezinnen pre-belasting geld kunnen gebruiken voor de kosten van opvang. Initieel rapporteerde de Sacramento Bee dat de flexible spending accounts in het Huisplan werden afgeschaft. In een latere versie van het wetsvoorstel heeft het Huis zijn plan aangepast zodat de flex-spaarrekeningen hersteld werden — maar alleen tijdelijk, voor een periode van vijf jaar, waarna ze afgeschaft zouden worden.

Momenteel stelt de kinderopvang-afhankelijke belastingkorting (CDCTC) — niet te verwarren met de kinderbelastingkorting — gezinnen in staat om tot $2.100 van hun belastingrekening af te trekken om de kosten van kinderopvang te compenseren. Om in aanmerking te komen voor de CDCTC, moet de belastingplichtige (of hun partner) werkzaam zijn, op zoek naar werk, of ingeschreven als voltijdstudent. Zo ja, dan kunnen ze hun zorggerelateerde kosten specificeren tot $3.000 voor één gezinslid of $6.000 voor twee of meer. Critici wijzen er vaak op dat de CDCTC niet restitueerbaar is, wat betekent dat lagere-inkomensgezinnen die weinig of geen inkomstenbelasting betalen, beperkt baat hebben bij het voordeel.

De dependent care flexible spending accounts, die na vijf jaar onder het Huisplan afgeschaft zouden worden, staan gezinnen momenteel toe om tot $5.000 in pre-belasting inkomen aside te zetten voor kinderopvangskosten — of dat nu in een centrum is of een oppas, zolang je de toepasselijke belastingwetten volgt.

Het Senaatsplan behoudt zowel de kinderopvang-afhankelijke belastingkorting en de flexible-spaarrekeningen. Het lijkt erop dat het Senaatsplan, in tegenstelling tot het Huisplan, geen vijfjaarslimiet bevat op de flexible spending accounts.

Wat betekent het GOP-plan voor gezinnen?

Het is nog te vroeg om definitief te stellen of middenklasse en werkende gezinnen zullen profiteren van het volledige GOP-belastinghervormingsplan — deels omdat de details nog in beweging zijn, en deels omdat de resultaten afhangen van winsten en verliezen in de belastingcode door wijzigingen in hypotheekaftrek, vrijstellingen, belastingschijven en andere grote wijzigingen. Huis-republikeinen, waaronder spreker Paul Ryan en Ways and Means-voorzitter Kevin Brady, claimen dat het gemiddelde Amerikaanse gezin — een gezin van vier met een inkomen van $59.000 — $1.182 per jaar zou besparen.

Dat wordt ondersteund door een analyse net na de vrijgave van het Huisplan door de Wall Street Journal:

Net voor de vrijgave van het Huisbelastingplan, stelde het Center for American Progress, een progressief think tank, dat "zelfs een significante verhoging van de [kinderbelastingkorting] niet genoeg zou zijn om de significante verliezen die veel werkende gezinnen zouden ervaren onder Trump's algehele belastingplan te compenseren. En het zou nergens in de buurt komen van wat nodig is voor Trump om goed te maken op een andere onvervulde campagnebeloofde — kinderopvang betaalbaar te maken voor gezinnen." Het Huiswetsvoorstel, beweert het Centrum, "elimineert ook belastingaftrek voor bedrijven die werkgeversgesponsorde kinderopvang aanbieden."

Volgens een analyse van het progressieve Center on Budget and Policy Priorities, onder het voorgestelde belastingplan van de Senaat, zou een alleenstaande moeder met twee kinderen die minimumloon verdient, een toename van slechts $75 zien van de nieuwe kinderopvangkortingen, terwijl een getrouwd paar met twee kinderen en een inkomen van $1 miljoen meer dan $3.000 zou besparen:

Is er een Democratisch plan voor betaalbare kinderopvang?

Onder congressionele regels zouden republikeinen hun belastinghervormingsplan zonder democratische stemmen kunnen aannemen. In september onthulden Senaatsdemocraten een concurrerend plan, de Child Care for Working Families Act, dat in tegenstelling tot de nadruk van republikeinen op belastingkortingen, voorstelt de federale financiering van kinderopvang uit te breiden via de Child Care Development and Block Grant. Dat voorstel richt zich op drie sleuteldoelen:

• Zorgen dat geen gezin dat 150 procent van het mediaan staatsinkomen of lager verdient, meer dan 7 procent van het huishoudinkomen aan kinderopvang besteedt.
• Ondersteunen van universele toegang tot kwalitatieve kleuterprogramma's voor alle 3- en 4-jarigen, en financiering verhogen voor Head Start zodat alle aanbieders fulldag- en voljaar pre-K kunnen aanbieden.
• Verbeteren van compensatie en training voor de kinderopvangwerkers.

Het Democratische plan sluit aan bij een eerder tweepartijenplan, uitgebracht in juli 2017 door Kansas-republikein Kevin Yoder en Florida-democraat Stephanie Murphy, genaamd de Providing Affordable Child care for Everyone (PACE) Act. Als het nieuwe Republikeinse plan richt de PACE Act zich op belastinghervorming — maar het neemt een heel andere aanpak. PACE zou de Child and Dependent Care Tax Credit restitueerbaar maken — een term die betekent dat het een belastingteruggave kan opleveren voor lagere-inkomensgezinnen met weinig of geen inkomstenbelastinglast. Het zou ook de waarde van de CDCTC vergroten door het krediettarief te verhogen — gezinnen zouden tot 50 procent van hun kinderopvangskosten kunnen aftrekken, in tegenstelling tot de huidige 35 procent. Daarnaast zou de PACE Act het Dependent Care Flexible Spending Accounts-programma uitbreiden door het bedrag dat gezinnen in de rekeningen kunnen storten te verhogen van $5.000 naar $7.500. Yoder claimt dat dit plan een betere zou doen om kinderopvang betaalbaarder te maken voor lagere- en middeninkomensgezinnen. "Kinderopvang en kleuterschoolkosten zijn de afgelopen 25 jaar bijna verdrievoudigd," merkte hij op in een recente op-ed voor The Hill, "toch is de manier waarop de belastingcode die kosten behandelt, hetzelfde gebleven."

Onderzoek heeft herhaaldelijk aangetoond dat het zowel slim als winstgevend is om te investeren in het verbeteren van de toegang tot kwalitatieve, betaalbare zorg voor jonge kinderen. Zo schreef Clair Cain Miller eerder dit jaar in de New York Times, de rendementsopbrengst van investering in slim kinderopvangbeleid kan op verschillende manieren worden gemeten: "Recente studies tonen aan dat van elk beleid gericht op het helpen van worstelende gezinnen, hulp voor kwalitatieve zorg de grootste economische opbrengst heeft voor ouders en hun kinderen — zelfs hun kleinkinderen. Het heeft het grootste positieve effect op vrouwenarbeid en loon. Het is vooral nuttig voor laaginkomensgezinnen, omdat het generaties van kinderen kan voortstuwen naar verhoogde inkomsten, betere banen, verbeterde gezondheid, meer onderwijs en minder criminele activiteit als volwassenen."

Maar kinderopvang blijft een zware last voor Amerikaanse gezinnen. Onze meest recente Cost of Care-onderzoek, geciteerd door sen. Minority Leader Chuck Schumer, vond dat bijna een derde van de gezinnen (32 procent) 20 procent of meer van hun jaarlijks huishoudinkomen aan kinderopvang besteedt. Om dat in perspectief te plaatsen: de kinderopvang-afhankelijke belastingkorting plaatst de limiet op kinderopvangskosten op $6.000 per jaar. Maar Care.com's data toont dat de gemiddelde kosten van centrum-gebaseerde kinderdagverblijf ongeveer $10.468 per jaar is voor baby's en $9.733 voor peuters — met kosten bijna het dubbele in sommige grote steden.

"Kinderopvang is een noodzaak, maar het is zo duur dat, net als collegegeld, gezinnen 's nachts wakker liggen met de vraag: hoe gaan we dit betalen?", zei Schumer, en voegde toe: "Gezinnen hoeven de bank niet te breken, hun carrière op te offeren of spaargeld voor de toekomst in te leveren, zodat hun kinderen toegang hebben tot kwalitatief leren en zorgen die hen op de weg naar succes zetten."