De Kunst van Balanceren tussen Leesremediëring en Aanpassingen

De Kunst van Balanceren tussen Leesremediëring en Aanpassingen

Wat vaak genegeerd wordt in onze wens om lezen te leren, is de realiteit dat kinderen zich vaak in een positie bevinden, specifiek oudere leerlingen, waar ze geen tijd hebben om beter te leren lezen. Ze moeten de informatie die achter de boekomslagen zit, in de kortst mogelijke tijd binnenkrijgen, zodat ze hun vak kunnen halen. Ik weet dat mijn succes als student weinig te maken had met leesremediëring — ik haalde mijn diploma "lezend" wel meer dan 5 boeken per week met een functionele leessnelheid in het twaalfde percentiel. Hoe deed ik dit? Simpel: ik leerde het idee van een "beter" lezer worden los te laten, en besteedde mijn tijd en energie aan het leren hoe ik een slimmere, efficiëntere lezer kon worden. Ik leerde leesremediëring te balanceren met aanpassingen en alternatieve leesbenaderingen.

Mijn doel is niet om een methode voor het leren lezen te schetsen, maar om je te helpen je kind te laten "slimmer" lezen en geïndividualiseerde leesbenaderingen te ontwikkelen. De volgende fundamentele principes helpen je die fijne lijn te lopen tussen leesremediëring en leesaanpassingen. Het vinden van het juiste evenwicht tussen deze twee vaak concurrerende ideeën maakt het verschil in het succes van je kind.

Principe #1: De Wet van Afnemende Opbrengsten

Eén van de moeilijkste dingen om te doen wanneer het gaat om je kind helpen met lezen, is te weten wanneer je moet stoppen met leesremediëring en eromheen moet werken met aanpassingen. Er is geen uniforme oplossing; de wet van afnemende opbrengsten kan je helpen het evenwicht te vinden. De wet van afnemende opbrengsten is iets wat we constant schenden bij het leren lezen. Deze wet is een redelijk duidelijk economisch principe dat stelt dat wanneer je een actie onderneemt, je de kwaliteit van die actie beoordeelt en of je die actie weer zult ondernemen, door hoe groot je winst is in verhouding tot hoeveel tijd je hebt geïnvesteerd. De beste acties zijn diegenen die goede opbrengsten geven voor een matige hoeveelheid tijd. Zodra je opbrengsten beginnen te krimpen in verhouding tot de besteedde tijd, heb je de wet van afnemende opbrengsten geschonden, en is het tijd om iets anders te doen. Bijvoorbeeld, je besteedt 3 uur per week aan spelling. Aan het einde van de week zijn de spellingcijfers van je kind met 20 procent gestegen. Dat was een geweldig gebruik van je tijd. Echter, als je 20 uur per week aan spelling besteedt en de toetscijfers van je kind met 2 procent stijgen, dan schend je de wet van afnemende opbrengsten.

Mijn moeder begreep deze wet goed toen het op lezen ankam — in groep 4 werd ik elke dag een uur uit de klas gehaald. Ik probeerde woorden in het zand te tekenen, en bouwde de woorden met blokjes, ik deed interpretatieve dans om de woorden erin te krijgen, mijn lezen verbeterde niet significant gegeven de tijd die we besteedden. Dus mijn moeder besloot dat het beter was om me op te halen en me uit te eten te laten gaan! De moreel van het verhaal is: wanneer je geen opbrengsten krijgt met je remediëring die de geïnvesteerde tijd rechtvaardigt, of wanneer je opbrengsten serieus afnemen, verander wat je doet, stop met remediëren, en pas lezen aan.

Principe #2: Omarm Leesgereedheid

Elke ochtend toen ik in groep 4 was en worstelde met leren lezen, las mijn moeder me een boek voor genaamd Leo de Late Bloeier. In dit boek kan Leo, een jonge leeuw, niet lezen als de rest van zijn vrienden. Maar uiteindelijk haalt hij aan en bloeit hij. Het verhaal van een late bloeier is ver van fictie — het is een algemeen geaccepteerd feit in academische kringen dat kinderen hun "leesgereedheid" op verschillende leeftijden bereiken, net zoals ze door andere ontwikkelingsstadia gaan op verschillende tijden. Omarm dit, als je kind worstelt met lezen, vertel hen dat het oké is, dat je eraan gaat werken, en dat je vertrouwt dat ze, net als Leo en Jon Mooney, op hun eigen tijd zullen bloeien.

Principe #3: Laat Je Kind Kiezen Wat Ze Lezen

In mijn reizen door het land, hoor ik constant dat sommige kinderen hun schoolboeken niet kunnen (of niet willen) lezen, maar dan urenlang thuis stripverhalen of het CBR-boekje lezen om zich voor te bereiden op hun rijexamen. Deze kinderen liegen of feiten niet over hun leesvaardigheid of hun moeite met lezen wat ze niet leuk vinden; ze zijn simpelweg meer in staat om te lezen wat ze kiezen om te lezen. Deze kinderen tappen intuïtief in iets wat pragmatisch leren wordt genoemd — een simpel idee dat stelt dat mensen meer geneigd zijn om iets te leren dat betekenis heeft voor hen. Je zult ontdekken dat kinderen veel meer geneigd zijn om betrokken te raken bij lezen en betere lezers worden, als je ze laat kiezen welke boeken ze lezen. "Zie Spot rennen" is voor niemand leuk.

Principe #4: Ontkracht de Leesmythes

Er is een mythe in onze samenleving dat lezen synoniem is met intelligentie — op mijn school wisten we allemaal dat de "blauwe vogel" leesgroep (net zo goed "struisvogelgroep" noemen) de "domme groep" was. Het is echt belangrijk om na te denken over hoe dit je kind kan hebben beïnvloed, vooral als je werkt met een tiener of brugklasser. Veel kinderen, ik inbegrepen, hebben een diepgewortelde angst voor lezen omdat we academisch getrackt werden (die leesgroepen zijn tracks!) en gedefinieerd als minder omdat we worstelden met lezen. Veel leerlingen hebben de blauwe vogel-identiteit bij de derde klas geaccepteerd en hebben opgegeven met zowel lezen als school. Je moet dit actief bespreken met je kind. Je moet hen vertellen dat de manier waarop ze behandeld werden fout was — dat vaak de meest begaafde kinderen worstelen met lezen.

Bovendien, zelfs bij het werken met leerlingen die oké zijn in lezen, moet je hen helpen de mythe in onze samenleving te begrijpen dat goede studenten alle leesstof in de les, van cover tot cover, doorwerken. De realiteit is dat de beste studenten op de universiteit niet alle leesstof maken; ze leren hoe ze kunnen scannen en de hoeveelheid leesstof die van hen gevraagd wordt, aanpassen. De beste manier om deze leesmythes te doden is om gewoon eerlijk te zijn tegenover je kinderen. Vertel hen dat er geen normaal is als het om lezen gaat.

Met deze vier principes, hier is wat je als volgende kunt doen:

  • Bekijk verschillende leesbenaderingen.
  • Vind begeleidende vragen en manieren om met je kind te praten over wat ze hebben gelezen.
  • Leer je kind goede leesgewoontes.

Naar Lees-Hoofdpagina

Previous:

Next: