Speciaal Onderwijs Advocatie: Negen Regels Van Duim

Regel Eén

Speciaal Onderwijs Advocatie: Negen Regels Van Duim

Omdat de belangen zo hoog liggen, is het erg moeilijk voor ouders van kinderen met speciale onderwijsbehoeftes om rustig en objectief te pleiten voor de onderwijs- en gerelateerde diensten die hun kinderen nodig hebben. Toch zijn rust, objectiviteit en een derde kwaliteit - geduld voor de lange adem - de belangrijkste tools van ouders in een complex en vaak frustrerend proces. In de loop van dat proces zijn hier een paar regels van duim die ik nuttig heb gevonden voor ouders.

Regel Eén: Bouw Een Betrouwbaar Team Rond Je Kind
De eerste stap in het bouwen van een betrouwbaar team is het vinden van onafhankelijke evaluators die je kunnen helpen je kind te begrijpen en voor je kind te pleiten. Andere leden van je ondersteuningsteam kunnen een getrainde educatieve advocate omvatten die je kan helpen de procedurale stappen te begrijpen en strategieën te bedenken, evenals bijeenkomsten bijwonen en je helpen je case te maken. (Als algemene regel: een expert evaluator zou niet ook je advocate moeten zijn; de vaardigheden verschillen, en een evaluator is meer credibel als hij/zij simpelweg mag commentaren als expert in de behoeften van je kind.)

Zorg ervoor dat je een advocate vindt met de ervaring en oordeelsvorming om je te helpen samenwerkend en effectief met je schoolsysteem te werken, in plaats van direct met alle geschut te beginnen. Het is ook nuttig om contact te maken met ouders van andere kinderen met soortgelijke beperkingen in en buiten je schooldistrict - groepen van wie je zowel emotionele als informatieve steun kunt ontvangen terwijl je pleit.

Regel Twee

Regel Twee: Leer De Regels
In elke staat zijn er geschreven regels en voorschriften die zowel de inhoud van de rechten van een leerling op onderwijs en gerelateerde diensten als de procedures beschrijven die men moet volgen om die diensten te verkrijgen. Lees ze! Meestal zijn ze verkrijgbaar bij het lokale schoolsysteem, het staatsdepartement van onderwijs, een advocacygroep, of een lokale bibliotheek. (Naast reguliere bibliotheken, zijn er meestal bibliotheken in gerechtsgebouwen die kopieën van staatsregels en wetten moeten hebben.) Een goed doorbladerd exemplaar van de speciaal onderwijsregels is een nuttig hulpmiddel om bij je te hebben wanneer je een TEAM-vergadering bijwoont. Het signaleert aan schoolvertegenwoordigers dat je het ernstig meent en de touwtjes in handen hebt.

Voor kinderen die te jong zijn om in aanmerking te komen voor speciaal onderwijs, moeten ouders kijken naar vroege interventieprogramma's. Opnieuw, er zijn geschreven regels en voorschriften waarmee ouders zich vertrouwd moeten maken. Hoewel beroepsprocedures in het vroege interventiesysteem doorgaans losser zijn dan in het speciaal onderwijssysteem, is het kennen van de normen en beschikbare stappen cruciaal voor effectieve advocacy.

Regel Drie

Regel Drie: Vertrouw Niet Te Veel Op De Regels
Speciaal onderwijsregels bevatten veel gedetailleerde vereisten: deadlines, kennisgevingsvereisten, regels over wie TEAM-vergaderingen moet bijwonen, wie leerlingen moet evalueren, enzovoort. Een sterke advocate kent deze vereisten, maar vermijdt ook om vorm boven inhoud te stellen. Naleving van de letter van de wet is op de lange termijn veel minder belangrijk dan het dienen van de educatieve behoeften van het kind. Typischerwijs zijn hoorfunctionarissen meer geïnteresseerd in de inhoud van een IEP en of een voorgestelde plaatsing passende diensten kan leveren, dan in het straffen van schoolsystemen voor procedurale schendingen die de kwaliteit van het programma van het kind niet serieus beïnvloeden. Kern: Wees bereid om het schoolsysteem redelijke vrijheid te geven op procedurale zaken, terwijl je ferm en voortdurend drukt op kwaliteitsprogramma's en -diensten.

Let op: hoewel redelijk zijn over uitstellingen en dergelijke, zorg er wel voor dat vergaderingen, evaluaties en andere stappen vroeg genoeg in het schooljaar plaatsvinden (bij voorkeur in het voorjaar van het jaar vóór het schooljaar in kwestie) om het proces naar een acceptabel IEP of een hoorzitting om geschillen op te lossen te laten vorderen.

Regel Vier

Regel Vier: Prioriteer Je Kwesties
In elk leerlingleven vragen sommige behoeften en kwesties meer aandacht dan andere. Zinnige advocacy omvat het begrijpen van de belangrijkheidsvolgorde van elk van de behoeften van je kind en welke diensten of elementen van een programma gedempd kunnen worden om het grotere doel te bereiken. Als je wilt dat het schoolsysteem betaalt voor een buitenplaatsing, ben je bereid om vervoer te regelen of te betalen voor een extra dienst die niet beschikbaar is op de buitenplaatsing om het conflict te beslechten? Natuurlijk hangt het antwoord op deze vragen af van de kracht van je case, hoe urgent de behoeften zijn, je financiële omstandigheden, en andere factoren. Echter, het begrijpen van prioriteiten en bereidwilligheid om iets op te geven helpt vaak een case op te lossen en helpt de relatie tussen schoolsysteem en gezin te behouden.

Regel Vijf

Regel Vijf: Deel Alle Informatie
Ouders (en sommige evaluators) voelen soms dat ze geen onafhankelijke evaluaties of andere informatie die ze op eigen kosten hebben verkregen, aan schoolsystemen hoeven te geven. Dit is meestal een fout. De meest voorkomende redenen die ouders geven voor het achterhouden van informatie:

  1. Ze denken dat ze in een betere positie zullen zijn om voor een alternatief programma te pleiten als het schoolsysteem geen competent werk levert - een waarschijnlijker uitkomst als het schoolsysteem niet begeleid wordt door de experts van de ouders.
  2. Ze denken dat de informatie hun kansen op het bereiken van het doel dat ze nastreven, zal verminderen, omdat het andere aanbevelingen bevat dan wat de ouders willen, of omdat het informatie bevat die het schoolsysteem zou kunnen gebruiken om diensten te vermijden.

Als regel raad ik aan dat ouders alle informatie zo snel mogelijk delen zodra deze beschikbaar is. Als een geschil met je schoolsysteem in een juridische procedure uitloopt, zal het schoolsysteem waarschijnlijk kopieën verkrijgen van elke geschreven informatie die je eerder achterhield via een formeel «ontdekkings» proces. Als een document dat eerder achtergehouden werd, informatie bevat die het schoolsysteem had kunnen helpen een betere IEP te schrijven, zal de Hoorfunctionaris waarschijnlijk beslissen dat het schoolsysteem een kans krijgt om zijn programma aan te passen om de nieuwe informatie aan te pakken. Als het document informatie bevat die schadelijk is voor de positie van de ouders in de zaak, zal de schade groter zijn omdat de informatie niet in het normale verloop gedeeld werd. Pogingen om de schadelijke informatie in een minder schadelijke context te plaatsen, zullen op dit late moment vals klinken.

Soms bevat een document privé familiele informatie die ouders niet met schoolpersoneel willen delen. Als de informatie niet relevant is voor de educatieve en gerelateerde behoeften van het kind, kan de schrijver van het document misschien overtuigd worden het document te herzien door de informatie te verwijderen. Anders moet je de risico's van het niet delen van informatie afwegen tegen de schade of schaamte die het delen kan veroorzaken. Als je besluit de informatie te geven, is het een goed idee om een begeleidende brief te gebruiken die de vertrouwelijkheid van het document benadrukt en vraagt dat de informatie alleen strikt noodzakelijk gebruikt wordt in de planning en levering van diensten aan het kind.

Regel Zes

Regel Zes: Documenteer Alles En Bewaar Alle Documenten
Je moet elke belangrijke communicatie of gebeurtenis documenteren. Dit betekent:

  1. Volg een belangrijk gesprek of vergadering op met een brief waarin staat, bijvoorbeeld: «Bedankt voor het praten/vergaderen met mij vandaag over de behoeften van mijn zoon/dochter. Ik begrijp dat u akkoord bent gegaan met [wat dan ook] op [datum]. Laat me het onmiddellijk weten als mijn begrip niet accuraat is.»
  2. Houd een logboek (een spiraalnotitieboek werkt goed) van alle telefoon- en gezichts-tot-gezichts gesprekken en andere sleutelgebeurtenissen die iets zeggen over de behoeften van je kind of dienst/programma opties of iets demonstreren over de reactie van de school op die behoeften.
  3. Maak uitstekende notities bij elke belangrijke vergadering, met name bij TEAM-vergaderingen. Het is het beste om iemand bij te hebben wiens enige taak dit is, zodat noch jij noch iemand die een actieve rol moet spelen op de vergadering afgeleid wordt door notities moeten maken. Vergaderingen kunnen op band opgenomen worden, maar gegeven de moeilijkheid van transcriberen, zijn notities meestal het beste archief.
  4. Zorg ervoor dat je alles hebt wat het schoolsysteem heeft. Onderzoek periodiek de leerlingdossiers van je kind die door het schoolsysteem bewaard worden en verkrijg kopieën van documenten die je nog niet hebt.
  5. Bewaar alle documenten in chronologische volgorde. Schrijf geen notities op ze, aangezien ze als bewijsmiddelen bij een due process hoorzitting kunnen dienen. Gebruik plaknotities als je iets wilt benadrukken.

Regel Zeven

Regel Zeven: Begrip Van Meest Beperkende Omgeving
Speciaal onderwijswetgeving vereist dat diensten geleverd worden in de minst beperkende passende omgeving, wat over het algemeen betekent de setting die het dichtst bij het reguliere onderwijsprogramma ligt waarin je kind effectief kan voortgang maken met of zonder toegevoegde ondersteuning en middelen. Meestal betekent dit dat je de redelijke mogelijkheden voor programma's en diensten binnen de lokale gemeenschap moet uitleven voordat je een redelijke kans hebt om voor een ander alternatief te pleiten. Echter, als je heel sterke adviezen hebt gebaseerd op de persoonlijke kennis van een expert van het programma van het schoolsysteem dat het ineffectief of erger zou zijn, kun je soms het risico lopen het programma niet te proberen voordat je tot een juridische procedure overgaat.

Regel Acht

Regel Acht: Verward Persoonlijkheidsconflicten Niet Met Echte Kwesties
Een geschil tussen ouders en schoolsysteemmedewerkers over welke diensten een kind nodig heeft, kan het ergste in mensen tevoorschijn brengen. Echter, een ouder kan het zich niet permitteren om afgeleid te worden door de slechte manieren van een leraar of administrator, noch om zijn of haar eigen woede uit te laten barsten in onbeleefdheid. Onthoud dat de echte kwestie in elk geval is of de daadwerkelijke diensten in de klas voldoende zijn om een kind in staat te stellen educatief vooruit te gaan en of de dienstverleners gekwalificeerd zijn om die diensten te leveren, niet of de schoolvertegenwoordigers je met beleefdheid behandelen. Het helpt vaak om je mentale in de schoenen van de administrator en/of leraar te zetten en hun agenda's te begrijpen. Bijvoorbeeld, een speciaal onderwijsadministrator moet niet alleen reageren op kinderbehoeften en ouders, maar ook op de eisen van superintendents, schoolcommissies en leraren en andere dienstverleners. Een reguliere leraar, die haar beroep met energie, creativiteit en liefde voor kinderen begon, kan uitgebrand zijn door jarenlang steeds grotere klassen te leren, inclusief kinderen met complexe speciale behoeften, zonder adequate ondersteuning of training.

Regel Negen

Regel Negen: Overweeg Hoe Elke Stap Eruit zou Zien Voor Een Onpartijdige Beslisser
Overweeg hoe elke actie die jij of je schoolsysteem onderneemt eruit zal zien als die actie ooit beschreven wordt aan een hoorfunctionaris belast met het beslissen over het speciaal onderwijsplan van je kind. Dit beginsel onderbouwt alle andere: Je wilt dat een hoorfunctionaris ziet dat je informatie hebt gedeeld, schoolpersoneel met beleefdheid hebt behandeld, credibele experts geselecteerd, alle redelijke opties die het schoolsysteem bood geprobeerd hebt, en het due process systeem gebruikt om werkelijk belangrijke diensten te zoeken in plaats van te vechten over kleine zorgen of procedurale schendingen die de kwaliteit van het programma van je kind niet serieus beïnvloeden.

Previous:

Next: