• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Moet je de kinderen van anderen disciplineren?

Als het gaat om het disciplineren van andermans kind, wil je de ouders van het kind niet beledigen, maar als het gedrag gevaarlijk of schadelijk is, kun je het ook niet negeren. ̶0;Het is geen inbreuk op het terrein van een andere ouder wanneer je je eigen kind beschermt,̶1; zegt Michele Borba, EdD, een Parents-adviseur en auteur van No More Misbehavin': 38 Difficult Behaviors and How to Stop Them. Toch hangt de juiste reactie af van de omstandigheden. We vertellen je hier hoe je moet reageren.

Carpool-dilemma

Je rijdt in een carpool met andere gezinnen in je buurt, en een jongen gedraagt zich recentelijk slecht, schreeuwt en begint ruzies in de auto.

Wat je wilt doen: De jongen een time-out geven en zijn moeder niet vertellen wat er gebeurde uit angst dat ze je afkeurt omdat je haar kind disciplineert.

Wat je moet doen: Een time-out geven is goed, maar je moet de andere moeder vertellen wat er gebeurde. Ze moet weten wat er met haar kind gaande is, en je moet je kant van het verhaal geven voor het geval de jongen heeft verteld over ̶0;die stoute mam die op me schreeuwde.̶1; (Zou jij niet willen weten als je kind de hel uitlokt?)

Vertel de feiten, zonder te oordelen, en zijn moeder zou het prima moeten vinden. Jullie twee moeten misschien een plan bedenken voor het geval het gedrag van het kind voortduurt. Misschien kan ze herhalen wat van hem verwacht wordt als hij in andermans auto of huis is, en deze teamaanpak kan het probleem oplossen.

Jij bent de baas in jouw auto en huis, en het is aan jou om dingen veilig en beschaafd te houden voor alle kinderen in je verzorging. Als je één kind met opstandig gedrag laat kwijtraken, zeg je tegen alle kannetjes: ̶0;Ga maar wild! Geen groot gedoe!̶1;

Speelplaats-pester

Je 3-jarige tekent met straatkrijt toen twee 5-jarigen om een paar stukjes vragen. Je geeft ze er een paar, maar ze komen terug voor meer. Je zoon zegt ̶0;Nee̶1;, maar ze trekken het krijt uit zijn handen.

Wat je wilt doen: ̶0;Je wilt zeggen: 'Hey, hou op, weten jullie kinderen het niet beter?'̶1; zegt gezinstherapeut Hal Runkel, auteur van ScreamFree Parenting: The Revolutionary Approach to Raising Your Kids by Keeping Your Cool. Maar als je losbaart, waarschuwt Runkel, schrik je de kinderen alleen en zet je hun ouders op de defensive.

Wat je moet doen: ̶0;Je eerste stap is simpelweg je aanwezigheid laten voelen,̶1; zegt Borba. ̶0;Vaak is dat genoeg om agressief gedrag te stoppen.̶1; Als dat niet werkt, spreek de jongens kalm maar streng aan: ̶0;We graaien dingen niet uit andermans handen. Iemand kan gewond raken.̶1; Laat ze weten dat je zoon zijn dingen graag deelt, maar dat ze ook moeten delen ̵1; en op moeten houden met graaien. Als hun gedrag voortduurt, berg het krijt op en ga naar een ander gedeelte van het park.

Toen de 5-jarige zoon William van Ellen Morris geduwd werd door een oudere kind op een speelplaats bij hun huis in Louisville, Kentucky, voelde ze dat ze moest ingrijpen. ̶0;Ik zei: ̵6;Vechten is niet oké,̵7; en vroeg de jongen vriendelijk om elders te spelen, wat hij deed,̶1; vertelt Morris.

Slechte speeldate

De 4-jarige vriendin van je dochter baast haar om tijdens aankleden, hokt alle speelgoed voor zich, en weigert daarna mee te helpen opruimen van de rommel die ze maakte.

Wat je wilt doen: Haar in een time-out zetten of haar naar huis sturen.

Wat je moet doen: Jouw huis, jouw regels. Klopt? Nou ja, maar houd je in ̵1; misschien heeft je kleine gast gewoon een slechte dag. Herhaal de regels (̶0;In ons huis nemen we beurten, en iedereen ruimt zijn eigen rommel op̶1;), bied dan een beloning aan (̶0;Als jullie klaar zijn met opruimen, eten we koekjes en drinken we limonade̶1;). Als ze nog steeds niet beleefd wil spelen, kun je proberen de kinderen even apart te laten spelen en kijken of dat helpt.

Vermijd time-outs tenzij je toestemming van de moeder hebt om er een te geven. Zelfs dan, bewaar het voor erger gedrag, zoals wanneer een kind speelgoed gooit of wierp is. Indien nodig, vraag of ze wil dat je haar moeder belt om te zien of ze suggesties heeft (de dreiging alleen al kan haar toon veranderen). Wees eerlijk bij afhalen: ̶0;We hadden een beetje moeite met samen spelen en delen vandaag.̶1;

In de meeste gevallen wil een bezoekend kind jouw goedkeuring winnen. Christy Majors uit Waynesboro, Virginia, organiseert constant speeldata voor haar kinderen Tess, 6, en Max, 3. ̶0;Als iemand zich slecht gedraagt, praat ik met ze op oogniveau en behandel ze met respect,̶1; voegt ze toe. ̶0;Kinderen weten wanneer ze eerlijk behandeld worden, en ze zullen meestal medewerking geven als reactie.̶1;

Beetjes

Je zoon komt van school thuishuis met een beetje op zijn arm van een ander kind.

Wat je wilt doen: De ouders van het kind confronteren, en een boze e-mail sturen naar de lerares.

Wat je moet doen: Kleuterscholen bestaan deels om kinderen te leren welke sociale gedragingen acceptabel zijn en welke niet. Slaan en bijten is op deze leeftijd veelvoorkomend. Hoewel dat het niet acceptabel maakt, is de lerares van je zoon de juiste persoon om het probleem aan te pakken. Voel je vrij om een gesprek in te plannen waar je je zorgen kunt uiten: ̶0;Zou je in de gaten kunnen houden wanneer onze zoon met Max speelt, zodat dit niet weer gebeurt?̶1; Zorg ook dat de lerares met de ouders van de jongen heeft gesproken. Er is geen reden om ze direct te contacteren, tenzij je bevriend bent met hen en vindt dat het niet noemen van het incident onaangenaam zou zijn.

Slechte tafelmanieren

Terwijl je met je gezin dinert, eet de 5-jarige vriendin van je dochter haar macaroni met kaas met haar vingers.

Wat je wilt doen: Haar zeggen een vork te gebruiken ̵1; ze is oud genoeg om het beter te weten.

Wat je moet doen: Hou je snuit. ̶0;Geef kinderen wat vrijheid bij bepaalde manieren,̶1; zegt Daniel Buccino, klinisch maatschappelijk werker bij de Johns Hopkins School of Medicine in Baltimore. De slechte tafelgewoontes van het kind kunnen het resultaat zijn van haar culturele achtergrond, of ze kan een motoriekprobleem hebben. Door de slechte manieren te negeren, leer je je kinderen gastvrije gastheers te zijn. Maar als de rommelige eetgewoontes leiden tot echt slecht gedrag, zoals eten gooien of exprès ructen, is het prima om het kind (zacht) te corrigeren. Later, complimentjeer je eigen kinderen voor het gebruik van hun bestek en goed eten, zodat ze niet in de war raken door de schijnbare dubbele standaard.

Vuil taalgebruik

Je 8-jarige nichtje begint je kleuter vuile woorden te leren, en je broer merkt het niet (of doet alsof).

Wat je wilt doen: Je kindersoren bedekken, en je potmoute neef scholden.

Wat je moet doen: Rustig de jongen vragen zijn gedrag op te schonen. Zeg: ̶0;Je bent ouder, en het is niet passend om deze woorden voor Matthew te gebruiken.̶1; Dit maakt het kind en zijn vader bewust van het probleem zonder iemand te beledigen. Toen ze vertrekken, praat met je kind over de stoute woorden: ̶0;Wij gebruiken die taal niet in ons gezin. Die woorden kunnen mensen kwetsen, en ze zijn onpasselijk.̶1;

Passieve ouder

De dochter van je vriendin onderbreekt constant jullie gesprek, maar je vriendin negeert dit onbeleefde gedrag.

Wat je wilt doen: Het kind zeggen dat ze onbeleefd is, en je vriendin voorstellen haar wat manieren bij te brengen.

Wat je moet doen: Spreek je vriendin aan, niet haar kind. ̶0;Vraag: 'Moet je Lauren helpen? Want ik wacht graag even totdat je klaar bent,̶1; zegt Peggy Post, mede-auteur van Emily Post's The Gift of Good Manners: A Parent's Guide to Raising Respectful, Kind, Considerate Children. Dit is een subtiele maar duidelijke manier om het signaal te geven dat je gefrustreerd bent door het gedrag en vindt dat ze haar kind moet corrigeren.

Wanneer je je cool verliest

De speeldate is uit de hand gelopen. Kinderen morren drankjes, gooien speelgoed, vechten. Uiteindelijk, als een kind je zoon de trap.op de buitenkant van de leuning laat klimmen, schreeuw je ze om nu naar beneden te komen. En toen ze niet luisterden, stuur je ze naar aparte kamers.

Een overreactie? Waarschijnlijk. Maar wat is je schadebeperkingsstrategie? ̶0;Mijn advies is hetzelfde als voor afdwalende politici,̶1; zegt maatschappelijk werker Daniel Buccino. ̶0;Openbaar maken, en dat vroeg.̶1;

Bel de ouder van het kind direct en geef je kant van het verhaal: ̶0;Kyle en Joey klommen de trap op de buitenkant, en ik was bang dat ze zouden vallen en zich kwetsen. Ik sprak scherp met hen en gaf ze time-outs. Ik besef dat ik mijn cool verloor, en ik wilde je het laten weten.̶1; Erken het, en de kans is groot dat je sympathie aan de andere kant van de lijn krijgt. Zwijg, en je loopt het risico dat Kyle over Joey's stoute moeder klaagt wanneer hij thuis komt.

6 disciplinestrategieën voor andere kinderen

Volg deze richtlijnen als je verantwoordelijk bent voor andermans kind.

• Wees voorzichtig. Slaan of schreeuwen nooit, zelfs als het kind iets gevaarlijks of destructiefs doet. Je doel is zijn gedrag te corrigeren, niet hem te straffen.
• Plan van tevoren. Bespreek de regels met de ouder van het kind (bijvoorbeeld hoeveel tv ze mag kijken en wat ze voor een snack mag eten) en stem af over gevolgen van tevoren.
• Leg je verwachtingen uit. Een kind zal waarschijnlijk niet aan grenzen luisteren tenzij je ze stelt. Neem een paar minuten om de huisregels door te nemen: ̶0;Geen rennen of balspelen binnen, iedereen deelt, en speelgoed wordt weggeruimd als je er klaar mee bent.̶1;
• Laat de kleine dingen los. Als een kind een blokkentoren omverwerpt of niet dank je zegt voor de zelfgemaakte koekjes en limonade die je maakte, corrigeer hem dan niet. Onthoud: Elke ouder heeft een andere set verwachtingen over acceptabel gedrag.
• Beschaam haar niet. Disciplineer een kind nooit voor haar vrienden. Spreek haar aan als onderdeel van een groep: ̶0;Ik zie dat iedereen moe is van dit spelletje. Laten we allemaal een pauze nemen en zitten voor een snack.̶1;
• Benadruk het positieve. Wanneer je een ander kind moet herinneren om te delen, op te ruimen of te stoppen met gooien, maak dan een punt van je eigen kind (in het privé) te complimenteren voor goed gedrag.