• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat Is Het Verschil Tussen Discipline En Kindermishandeling?

Kinderen zijn blanco bladzijdes, en het is de verantwoordelijkheid van ouders om passend gedrag en levensvaardigheden te leren, en kinderen te helpen leren wat goed en fout is. Op een gegeven moment zal dit waarschijnlijk het emploeren van een vorm van discipline omvatten om kinderen te leren waarom ze bepaalde acties in de toekomst niet moeten herhalen.

Hoewel er veel verschillende gedachten zijn over discipline en de methoden die het meest effectief zijn, mag geen van deze ooit de grens van kindermishandeling benaderen of in de buurt komen van het kwetsen van het kind op welke manier dan ook. Hier leer je helder te differentiëren tussen discipline en kindermishandeling en hoe je ervoor zorgt dat je een grote kloof tussen de twee handhaaft.

Discipline Vs. Kindermishandeling

Op het meest basale niveau betekent discipline leren, wat de meeste ouders beogen te doen bij het disciplineren van hun kinderen. "Kinderen leren wat je verwachtingen zijn rondom gedrag is geweldig. Maar wat veel mensen bedoelen met discipline is belonen en straffen," zegt kinderpsycholoog Ross Greene, PhD, oprichter van de non-profit Lives in the Balance en auteur van "Raising Human Beings."

De sleutel om discipline van kindermishandeling te scheiden is om ernaar te kijken vanuit het perspectief van leren, niet straffen. Het is wanneer ouders beginnen de laatste te emploeren dat de potentie voor schade aan het kind een mogelijkheid wordt.

"Straf kan uitgroeien tot mishandeling wanneer een verzorger niet in staat is om zich zelf te reguleren," merkt psycholoog Jaclyn Halpern, PsyD., directrice van het SOAR-programma bij Washington Behavioral Medicine Associates, op. "Een kind even alleen laten wanneer een verzorger kalm, in de buurt en beschikbaar is om af te stemmen op basisbehoeften zoals toiletgebruik, is heel anders dan een kind toegang tot de toilet ontzeggen, of voedsel, drinken, slaap, kleding of veiligheid onthouden."

Typen Kindermishandeling

Volgens de Centers for Disease Control and Prevention is kindermishandeling alles wat resulteert in schade, de potentie voor schade, of de dreiging van schade aan een kind jonger dan 18 jaar. Hier zijn de verschillende typen om je bewust van te zijn.

Fysiek Misbruik

Fysiek misbruik is het opzettelijk gebruik van fysieke kracht tegen een kind wat resulteert in een letsel. Dit kan handelen omvatten zoals slaan (met een hand of een voorwerp), trappen, schudden, branden (met heet water, een sigaret, of een strijkijzer), een kind vasthouden (door ze vast te binden), een kind van lucht onthouden (bijvoorbeeld door ze onder water te duwen), of elk ander handelen waarin een volwassene kracht gebruikt om een kind fysiek te kwetsen.

Emotioneel Misbruik

Emotioneel misbruik is elke handeling, of het nu woorden of andere acties zijn, die opzettelijk ingezet wordt om de eigenwaarde of het emotionele welzijn van een kind te kwetsen. Dit omvat strategieën als noemen met schimpnamen, schamen, liefde onthouden, dreigen, afwijzing, en verletgende kritiek.

Seksueel Misbruik

Kindermisbruik is wanneer een kind onvrijwillig betrokken is bij een seksueel handelen dat in strijd is met de wetten of maatschappelijke normen. Dit betekent dat ze niet volledig begrijpen, niet instemmen, of niet in staat zijn te instemmen tot een seksueel handelen omdat ze niet begrijpen wat er gebeurt of niet ontwikkelingsmatig gereed zijn. De overgrote meerderheid van kindermisbruik — 91% van de gevallen — wordt gepleegd door iemand die het kind of het gezin van het kind persoonlijk kent.

Vernachting

Vernachting treedt op wanneer een ouder faalt in het vervullen van de basis fysieke en emotionele behoeften van een kind. Het omvat het niet voorzien in huisvesting, voedsel, kleding, onderwijs en toegang tot noodzakelijke medische zorg.

Verlating

Vaak als een vorm van vernachting beschouwd, is verlating geclassificeerd als elke keer dat de identiteit of de waarabouts van de ouders van het kind onbekend zijn, het kind in een situatie wordt gelaten waarin ze ernstig letsel oplopen, of wanneer de ouder erin faalt om contact te onderhouden met of ondersteuning te bieden aan het kind voor een verlengde periode.

Ouderlijk Middelengebruik

Er zijn een grote verscheidenheid aan omstandigheden met betrekking tot middelengebruik die als misbruik geclassificeerd worden. Hoewel ze variëren per staat, omvatten ze over het algemeen: een kind prenataal blootstellen aan stoffen door het gebruik van de draagende ouder; productie van een gecontroleerde stof in de aanwezigheid van een kind of waar het kind woont; het bewaren van chemicaliën of apparatuur gebruikt voor productie in de aanwezigheid van een kind; het verkopen, distribueren of geven van drugs of alcohol aan een kind; of wanneer een verzorger gecontroleerde stoffen op een manier gebruikt die hun vermogen om voor het kind te zorgen, aantast.

Typen Discipline

Er wordt continu onderzoek gedaan naar de meest effectieve vormen van discipline, welke degene zijn die kinderen beter gedrag leren in plaats van hen te straffen voor "slecht" gedrag. Hier zijn enkele van de meest voorkomende disciplinetechnieken.

Natuurlijke Gevolgen

Drs. Greene zegt dat het laten leren van kinderen uit natuurlijke gevolgen effectief kan zijn. "Dit zijn onontkoombare, onvermijdelijke en onvermijdelijke," legt hij uit. "Als je niet leert voor een toets, zal je waarschijnlijk slecht scoren. Als je je speelgoed niet deelt, wil Billy niet met je spelen. Deze gevolgen zijn krachtig en overtuigend."

Hoewel natuurlijke gevolgen een nuttig leermiddel kunnen zijn, moeten ze alleen gebruikt worden als ze veilig zijn. Een kind dat vergeten is hun trui mee te nemen naar een restaurant, en vervolgens verkoud raakt, is relatief onschadelijk. Maar hen laten een hete fornuis aanraken om te leren dat niet meer te doen, kan ernstige letsels veroorzaken — dus is het beter om een ander type gevolg te gebruiken.

Logische Gevolgen

Logische gevolgen zijn door volwassenen opgelegde resultaten van misdraging en moeten direct gerelateerd zijn aan de reden waarvoor ze gebruikt worden. Als een kind bijvoorbeeld op de muur tekent in plaats van op het aangeboden papier, zou het logische gevolg zijn hun krijtjes of markers weg te nemen. Als een kind shows kijkt op hun tablet die niet vooraf goedgekeurd zijn, kan een logisch gevolg zijn hun tabletprivileges intrekken. Het zou geen zin hebben om hun tablet weg te nemen als ze op de muren tekenden, of vice versa.

Je Kind Betrappen Op Goed Gedrag

Positieve gevolgen, zoals je kind prijzen wanneer ze iets goeds doen, beperken discipline niet tot alleen wanneer je kind zich slecht gedraagt. In plaats daarvan wil je uit je weg gaan om op te merken en te complimenteren wanneer je kind zich gedraagt zoals je wilt. Als ze hun speelgoed aanbieden om te delen met een broertje of vriend zonder gevraagd te worden, kun je zeggen: "Ik vind het echt leuk hoe je je speelgoed deelde met Ellen. Dat was vriendelijk van je." Het versterken van goed gedrag zal hen aanmoedigen om het in de toekomst weer te kiezen.

Collaboratie En Proactieve Oplossingen

Collaboratie en proactieve oplossingen richten zich op het ontdekken en oplossen van het probleem dat ervoor zorgt dat een kind uithaalt. "We kunnen niet tevreden zijn met verbeteringen in het gedrag als de problemen die die gedragingen veroorzaken onopgelost blijven," zegt Dr. Greene.

Om een oplossing te bereiken, gebruikt Dr. Greene een drie-stappenproces: "Stap een is informatie verzamelen van het kind over wat voor hen moeilijk is. Je krijgt dat door communicatie." Dit kan eruitzien als je je kind vraagt waarom ze deden wat ze deden, of waarom ze niet deden wat ze wisten dat ze hadden moeten doen. Voor stap twee moet jij als ouder of verzorger bepalen waarom het belangrijk is dat het kind zich op de gevraagde manier gedraagt.

"[In de laatste stap] collaboreren het kind en hun verzorger aan een oplossing die de zorgen van beide partijen aanspreekt, in plaats van dat de volwassene alleen hun wil oplegt," legt Dr. Greene uit.

Natuurlijk, als ouder, heb je het laatste woord in wat het gevolg zal zijn. Maar je kind vragen wat ze denken dat een eerlijk gevolg van hun actie zou zijn, kan hen helpen begrijpen waarom ze het in de toekomst moeten vermijden, en hen helpen leren.

"Door dit proces door te lopen, lost het probleem op, verbetert het gedrag dat geassocieerd is met het probleem, verbetert de communicatie, en verbetert je relatie met je kind. En hopelijk verbetert het ook de vaardigheden waar het kind tekort komt," merkt Dr. Greene op.

Time-Outs

Time-outs kunnen een effectieve disciplinestrategie zijn wanneer correct gebruikt. Volgens de Amerikaanse Academie voor Pediatrie (AAP) is de beste manier om een time-out in te zetten om kinderen te waarschuwen dat ze een time-out krijgen als ze doorgaan met misdraging, hen te vertellen wat ze fout deden in zo min mogelijk woorden en met zo min mogelijk emotie, en ze dan uit de situatie te halen voor een vooraf bepaalde lengte van tijd. De AAP adviseert één minuut per leeftijd of kinderen die minstens drie jaar oud zijn de lengte van hun time-out zelf te laten bepalen (binnen redelijkheid), wat helpt om zelfdiscipline te leren.

Hoe Je Zorgt Dat Discipline De Grens Niet Overschrijdt

Hoewel het misschien niet direct duidelijk is, kunnen de disciplinestrategieën die je emploeert — vooral als ze straf gebruiken — dichter bij schade doen dan je denkt. "Discipline is geen straf, dus het is gemakkelijk om het van mishandeling te onderscheiden," zegt Dr. Halpern. "Echter, er is vaak een dunne grens tussen straf en mishandeling."

Een ouder of verzorger kan deze grens benaderen als de manier waarop ze zich gedragen tegenover het kind begint te lijken op de manier waarop het kind zich gedraagt tegenover hen. "Er zijn momenten dat kinderen simpelweg niet kunnen zich zelf reguleren en ze schreeuwen, huilen, of slaan, vaak over een verlengde periode," legt Dr. Halpern uit. "Als reactie kan een verzorger eerst berispen, dan schreeuwen, dan dreigen, en ze kunnen uiteindelijk oplopen tot het schudden of slaan van hun kind zodra ze zich niet meer kunnen controleren." Dit is een heel duidelijk teken dat discipline niet meer effectief is en die grens overschreden is.

Discipline die begint als een berisping kan op een vergelijkbare manier uitlelopen in emotioneel misbruik. "Wanneer een ouder verschuift van focus op het 'waarom' achter het gedrag, of zelfs op het gedrag zelf, naar het aanvallen van het karakter van het kind, zijn ze bezig met emotioneel misbruik," zegt Dr. Halpern. "Emotioneel misbruik treedt ook op wanneer een ouder hun kind 'de stille behandeling' geeft of liefde onthoudt in een poging om gedrag te managen."

Vernachting is ook een mogelijkheid als een ouder of verzorger verschuift van een kind naar hun kamer sturen om af te koelen tot het opsluiten zodat ze niet kunnen vertrekken om het toilet te gebruiken of toegang te krijgen tot voedsel en water.

De kern: Focus op het "waarom" achter het gedrag van je kind, discipline gebruiken als een leermoment, en de situatie niet escaleren, zal helpen ervoor te zorgen dat je disciplinemethoden stevig buiten het domein van mishandeling blijven.

Een Woord Van Verywell

Discipline gebruiken om je kind het verschil tussen goed en fout te leren door strategieën te emploeren zoals natuurlijke gevolgen of time-outs kan een gezonde en effectieve opvoedingshulpmiddel zijn. Maar als je discipline gebruikt om straf uit te delen of als je vergeet je eigen gedrag te reguleren, kan het escaleren naar kindermishandeling. Als je bezorgd bent over je kind of niet meer weet hoe je ze effectief passend gedrag kunt leren, neem contact op met hun gezondheidszorgverlener of een ander geestelijke gezondheidsprofessioneel voor begeleiding.