• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Aanvallen van angst

Mijn zevenjarige ervaart angstaanvallen op school, en het wordt steeds erger.

Zijn leraar labelde hem als perfectionist want hij raakt gefrustreerd als hij iets nieuws ziet of voelt dat iets te moeilijk is. Hij is bang dat hij een antwoord fout kan hebben of een woord niet kan lezen. Hij breekt in de klas in tranen, en de leraar zei dat ze het niet meer zal tolereren. De situatie is zo erg dat hij de tranen niet kan stoppen, en ze laat hem zijn bank naar een hoek van de klas verplaatsen. Ze heeft hem geen moediging gegeven, en ik ben bang dat hij er voor een tijdje gewond zal raken als dit zo doorgaat.

Hij is een slimme jongen, en ze heeft dat erkend maar het probleem niet goed aangepakt. We hebben deze week ons derde overleg met zijn leraar en de consulent. De consulent zei dat we twee opties hebben: doorgaan met proberen dit op te lossen met de leraar en mijn zoon, of adviseren dat hij verplaatst wordt. De directeur zal ook bij dit overleg aanwezig zijn. Ik zou graag concrete bewijzen willen dat het huilen van mijn zoon heel slecht is behandeld, en dat dit de reden is waarom de situatie zo uit de hand is gelopen. Dit was nooit zo'n groot probleem als nu.

Er veranderen veel dingen met de overstap van groep 3 naar groep 4. De leerlijnen zijn moeilijker, kinderen worden verwacht meer zelfstandig te werken - en aan hun bank - voor een groot deel van de dag, en de verwachtingen van leerkrachten voor gedrag en klassenwerk stijgen.

Je zegt dat dit nooit een groot probleem was. Was het een klein probleem? Is je zoon altijd al gevoelig en bezorgd over fouten maken, of is het pas dit jaar? Sommige leerkrachten gaan beter om met gevoelige kinderen dan anderen.

Veel directeurs geloven niet in kinderen verplaatsen naar een andere klas om een probleem op te lossen, en je moet misschien de rest van het jaar met deze leraar uitkomen. Het is goed dat je de schoolconsulent betrokken hebt - misschien kan hij of zij je zoon individuele aandacht geven of hem betrekken in een kleine groep om hem te helpen omgaan met zijn zorgen over fouten maken. Ook kan worden afgesproken dat je zoon naar de consulent kan gaan wanneer hij merkt dat hij opgewonden raakt.

De leraar heeft gezegd dat ze niet kan tegen het huilen van je zoon. Vraag of ze bereid is een week te proberen zijn tranen te negeren als hij begint te huilen. Vaak is het als een huilend kind aandacht krijgt, erg moeilijk om weer controle over zijn emoties te krijgen en te stoppen met huilen. Als ze hem kon negeren, kon hij misschien zelf weer rustig worden.

Praat met de schoolconsulent over de mogelijkheid dat je zoon extra counseling buiten school nodig heeft. De consulent of je kinderarts kan je helpen met een verwijzing voor extra hulp.