• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Positieve versterking gebruiken

Positieve versterking gebruiken

Het gebruik van positieve versterking om juist gedrag te stimuleren en te belonen is het vijfde element van de Twaalf Disciplinaire Elementen. Hier zijn een paar universele stellingen: Iedereen wil goedkeuring voor wie hij is en wat hij doet. En, iedereen wil graag behagen, vooral kinderen, en vooral jouw kind dat jou wil laten behagen. Kan dat echt? Waarom gedragen kinderen zich dan slecht? We zullen die grote vraag later aanpakken, maar tot die tijd, neem het van me en de experts, kinderen willen gewoon goed zijn.

Hoe kun je je kinderen "laten" goed zijn, positief gedrag vergroten, en misgedrag snel en pijnloos verminderen en voorkomen? Hier is een begin: door het positieve te benadrukken. (Herinner je dat oude liedje van Harold Arlan en Johnny Mercer? "Je moet het positieve benadrukken, het negatieve elimineren, vastklampen aan het bevestigende, en niet messen met Mijnheer Tussenin.") Een geweldige manier om gedrag dat je graag ziet te benadrukken (en de nadruk van negatief gedrag af te halen) is door positieve versterking te gebruiken.

Het werkt zo

Positieve versterking is een eenvoudige, realiteitsgebaseerde techniek die kan helpen het gedrag van je kind om te keren - vaak heel snel. Hier is het recept:

1. Je kind wil je goedkeuring heel erg.
2. Je opmerkt en commentarieert op specifiek positief gedrag en biedt natuurlijke en logische beloningen.
3. Je kind voelt zich opgemerkt, gevalideerd, en goedgekeurd, het goede gedrag neemt toe, en misgedrag wordt voorkomen of verminderd.

4. Je kind begint ook de waarde van zijn eigen positieve kwaliteiten en acties te erkennen.

Positieve versterking speelt een rol elke keer dat je kind zijn rapport thuishaalt, of elke keer dat je een bonus op je werk krijgt. Maar positieve versterking werkt het best als het geen eenmalige gebeurtenis is; hoe vaker het gebeurt, hoe effectiever het is. Dat betekent dagelijks.

Bijvoorbeeld, commentarieer wanneer je kind voor een keer iets doet zonder dat het gevraagd wordt. Focus op positief gedrag ("Jan, ik opmerkte dat je je kleren van de vloer had genomen. Nu kan de puppy ze niet bekauwen."). Focus niet op het negatieve ("Je hield je jas op, voor een keer!"), en koppel het niet aan een oordeel over de persoonlijkheid van het kind ("Wat ben je een goed kind voor je jas op te hangen!").

De teller op nul: Hoeveel negatief?

Hoeveel positieve versterking bied je je kind aan? Je biedt er waarschijnlijk al een beetje, de meeste ouders doen dat van nature. Toch, hoe goed je er ook in denkt te zijn, je kunt verrast zijn te ontdekken dat, in de realiteit, de meeste ouders zich richten op het negatieve. Hoeveel negativiteit kruipt in jouw ouderschap?

Leren goed ouderschap is een proces, en er is altijd ruimte voor verbetering. Het is nuttig om naar de probleemgebieden te kijken. Hier is een makkelijke kleine oefening geïnspireerd door het werk van James Windell (auteur van 8 Weken naar een Welgedragen Kind) die je duidelijk laat zien hoeveel negatieve en kritische opmerkingen je maakt. (Hey, probeer de oefening! Je kunt aangenaam verrast zijn!)

Koop een klein notitieboekje in de supermarkt. Een klein een. Nog kleiner. Eentje die in een zak of tas past. Koop ook een pen, en stop het in de zak of tas naast het notitieboekje. Klaar om te beginnen?

Elke keer dat je een kritische of negatieve opmerking over je kind maakt, open het notitieboekje en maak een klein streepje. Als je tijd hebt, schrijf op wat je zei en de omstandigheden. Doet dit vijf dagen, en probeer niet wat je doet te veranderen, maak gewoon notities. Dat is het! (Nou, dat is bijna het.)

• Deel deze oefening (of het feit dat je het doet) niet met je kind. Dat kan betekenen dat je je vaak moet verontschuldigen naar de badkamer, of wegdassen naar een andere kamer om je streepjes te maken, maar als je deelt dat je dit kleine experiment doet, kunnen je kinderen opgewonden raken, je begint je gedrag aan te passen, en de resultaten van de oefening zullen niet accuraat zijn.
• Als je meer dan één kind hebt, label een pagina voor elk, en houd een aparte telling bij.
• Zorg dat je feedback telt die positief begint maar een "maar" bevat, als in: "Ik waardeer het echt dat je de afwas deed, Samantha, maar probeer de zeep volgende keer beter af te spoelen."
• Let extra op wanneer je boos, teleurgesteld, moe, of hongerig bent (mensen worden heel kwezelig en kritisch wanneer hun bloedsuikerspiegel laag is).

Aan het einde van vijf dagen, neem een diepe adem en tel je streepjes op. Er is geen magisch getal - of je reactie nu "Argh!" of "Wow!" is, het maakt niet uit. Kennis is noodzakelijk (zelfs als het pijnlijk is). Wat vond je? Heel veel streepjes in je notitieboekje? Als je bent als de meeste ouders, oopvoed je meer door kritiek dan door positieve versterking. We verwachten simpelweg dat kinderen zich goed gedragen (zonder ze veel tools te geven om te weten hoe) en wanneer ze dat niet doen, gaan we uit de dak. Herkenbaar? Kijk nog eens naar je tellerblad. Voel je niet slecht, dit is gewoon een beginpunt. Niemand behalve jij telt je streepjes (ben je niet blij dat je het privé hield?) en je kunt de bladzijden in dat miniatuur notitieboekje opscheuren, als je wilt.

De meeste van ons zitten de meeste tijd in brandweermodus, proberen dingen gedaan te krijgen, het leven relatief ongeschonden door te komen, en de gedragsbranden te blussen zoals ze opvlammen. Het lijkt makkelijker om op te merken wat irriterend of bezorgdstellend is dan om op te merken hoe geweldig je kind echt is. Sommige ouders zijn zo bang om een opschepperlijke kleine monster op te voeden dat ze zich overstoot doen om nooit een compliment te geven, of positief gedrag te beschrijven. Niet een goed idee.

Een oefening als De Teller Op Nul doen zal je helpen bewust te worden van je verwachtingen voor je kind, en je patronen van behandeling. Als je meer dan één kind hebt, zullen de oefeningen je de verschillen in behandeling en verwachtingen tonen. Een keer dat je je ervan bewust wordt, bingo! Je kunt veranderen!

Focus op het positieve

De "Laten We Positief Worden" Oefening

Als je gewend bent je te richten op negatief gedrag, kan het moeilijk zijn om positieve versterkingstechnieken te gaan gebruiken. Laten we oefenen met positief zijn. Om positieve versterking te geven, moet je specifiek herkennen wat je versterkt. Een keer dat je het positieve gedrag herkent, kun je beschrijvende aanmoediging gebruiken. Hier is een snelle oefening voor je. Gewoon voor de volgende dag of zo:

• Maak een lijst met dingen die je kind goed of goed doet.
• Laat het negatieve los (laat het vrij!).
• Formulaar elk positieve ding in positieve terminologie ("Hij kleedde zich gemakkelijk aan en ging goed uit de voeten met zijn zusje bij het ontbijt") in plaats van in de negatieve ("hij vocht niet om zich aan te trekken, voor een keer, en hij sloeg Nikki niet bij het ontbijt").
• Let op hoe het gedrag van zelfs een "zich misdragend" kind meestal positief is.

Problemen voorkomen met beschrijvende aanmoediging

Als je een kind vertelt dat hij een lijdzaam, snurkend worm is, zal hij of naar de tuin gaan en aarde gaan eten, of rebelleren, naar de andere kust verhuisen, en nooit meer met je praten (en goed voor hem!). Als je hem aan de andere kant ondersteunt en aanmoedigt, zal hij zijn best voor je doen. Wanneer je aanmoediging gebruikt:

• Houd het heel specifiek. "Ik merkte dat je een uur aan je huiswerk werkte." "Je hebt de vaatwasser zeker snel en goed geleegd!" Hoe specifieker je wordt, hoe meer je kind zal leren zelf te bepalen wanneer ze goed werk levert.
• Zeg het bewust. Herinner jezelf om op positief gedrag te commentariëren. Het duurt even voordat dit soort commentaar tweede natuur wordt, dus het moet een tijdje bewust zijn. Het kan zelfs gedwongen voelen. Dat is oké!
• Inspanning telt. Je kunt beschrijvende aanmoediging geven voor inspanning zelfs als de resultaten niet zo goed uitvallen. "Je hebt erg hard gewerkt aan je huiswerk, Adam. Ik ben zeker dat je de volgende keer het goede antwoord krijgt."
• Focus op verbetering. "Je armen zijn veel sterker geworden door al die zwemoefeningen die je hebt gedaan."
• Zeg het vaak.

Het is geen lof, en het is niet algemeen

Wanneer je aanmoediging gebruikt, stuur duidelijk van de volgende vallen:

• Algemene aanmoediging, "Je bent een geweldig kind!" en "Je bent zo slim!" is leuk om te horen, maar het is niet erg effectief bij het bevorderen van verandering. Algemene aanmoediging toont te vaak dat je niet echt genoeg aandacht besteedt aan het kind, of haar proces, om nuchtere, nuttige, respectvolle opmerkingen over haar gedrag te maken. Sommige experts denken dat te veel lof of algemene aanmoediging zelfs schadelijk kan zijn, een kind afhankelijk makend van anderen voor positieve feedback. Met andere woorden, "Hoe doe ik het, mam," vervangt, "Wow, ik doe het geweldig" of, "Ik heb die toets een beetje in de soep gedaan, ik moet harder werken."
• Er is een school van ouderschap (ik denk dat het geaffilieerd is met de Wiebel Universiteit) die kinderen de hele tijd looft. "Uitstekend werk straat oversteken, Emily." Te veel van deze constante, lege lof, en je kind stopt met vertrouwen in je, of zelfs luisteren. "Goed gedaan!" wordt leeg, tenzij je het bedoelt.
• Lieg nooit aan je kind over hoe het gaat. Als je een kind vertelt wat voor een geleerde hij is als hij de laagste cijfers van het schooldistrict haalt, lieg je, en jullie twee weten het allebei. Je kind is niet dom. Moedig het positieve aan ("Je werkt hard om de volgende keer goed te doen," of "Het kostte moed om te riskeren en te falen") - maar lieg niet.
• Er is niets mis met horen dat je een geweldig kind bent (het bevordert een algemeen gevoel van geliefd en goedgekeurd worden), maar het werkt het best als het heel specifiek is. Een kind vertellen, "Wow, je bent zo volwassen" zet veel druk op een kind om volwassen te zijn, om nooit onvolwassen te zijn, en om je nooit te teleurstellen. Kinderen onder dit soort stress neigen te rebelleren, hard.