Misgedrag corrigeren met time-out

Misgedrag corrigeren met time-out

Judy was 22 maar leek ouder. Ze had vier kinderen, de oudste zes jaar. Ze was vijf maanden zwanger en had geen tijd voor zichzelf. Er was moeheid in haar stem. Haar vierjarige zoon, Randy, dreef haar gek. Ze was niet in staat zijn huilbuien en eisen te managen. Met tranen van wanhoop vertelde ze hoe ze het grootste deel van haar tijd doorbracht: "Al wat ik doe is schreeuwen. Hij doet nooit wat ik vraag. Hij rent alleen door het huis rommel makend. Ik heb geen tijd voor mijn andere kinderen door hem. Ik moet iets doen voordat deze baby geboren is." Na het leren over time-out, wist Judy dat ze een instrument had - een dat zou werken.

Judy ging naar huis en bereidde zich voor. Randy begon de volgende ochtend zoals gewoonlijk. Hij weigerde naar de ontbijttafel te komen. Judy zette hem in time-out. Ze zei hem rustig vijf minuten te zitten; dan mocht hij eruit komen. Randy weigerde rustig te zijn. Hij schreeuwde, riep, huilde, en deed alles wat een woedende vierjarige kind zich kan voorstellen. Hij was een uur en een half in time-out. Judy gaf niet op. Ze bleef kalm, en was consistent. Uiteindelijk zat hij vijf minuten rustig. Hij kwam uit en had zijn ontbijt. Het was tien uur.

Judy's tweede gevecht plaatsvond net na middag. Randy weigerde het volume van de televisie te verlagen toen gevraagd. Judy zette hem in time-out. Zijn weerstand was zwakker, zijn wil niet zo sterk, en zijn huilbui minder hevig. Hij was slechts 20 minuten in time-out.

Judy gebruikte time-outs op verschillende andere gevallen die eerste week. Het werd elke keer makkelijker om te gebruiken. Ze vertrouwde time-outs. Als tegenprestatie gaf het haar vertrouwen. Haar zoon was minder tegenvallend. Binnen twee weken luisterde haar zoon. Judy beheerde hem zonder schreeuwen en achterna rennen.

Time-out is een effectieve methode. Het is een vervanging voor schreeuwen, berispen, dreigen en klappen geven. Een time-out voorkomt dat je kinderen je knoppen indrukken. Een time-out gebruiken betekent je kind in een saai en vervelende plek plaatsen voor een paar minuten. Het betekent tijd weg van de groep, tijd weg van het plezier. Een time-out betekent dat je kind tijd doorbrengt weg van alles positiefs. Geweigerde activiteit is een soort straf.

Driejarige Laura was een uitsteller bij het gaan naar bed. Laura begon te schreeuwen en een huilbui te krijgen zodra Donna bedtijd noemde. Pyjama's werden elke avond aangedwongen. Zeuren volgde de pyjama's: "Mag ik een drinkje water?" "Wil je me een verhaal voorlezen?" "Er is iets mis met mijn kussen." Donna geloofde dat deze bedtijdstrijden niet veroorzaakt werden door angsten, maar omdat Laura macht en controle wilde.

Donna gebruikte time-out om Laura naar bed te krijgen. Als Laura ruzie maakte of begon te zeuren, ging ze naar time-out. Als Laura op enigerlei wijze weigerde naar bed te gaan, ging ze naar time-out. Donna was consistent. Wanneer Laura ruzie maakte of zeurde, zette Donna haar in time-out. Daarna vraagde Donna elke vijf minuten of Laura klaar was om naar bed te gaan. Na 15 of 20 minuten alleen zitten, was Laura klaar om naar bed te gaan. Na twee weken stuurde Donna me een briefje: "Ik begin te denken aan de manier waarop ik Laura disciplineerde op twee manieren, voor time-out en na time-out. Het verschil is fantastisch. Gaan naar bed is nu zo makkelijk. Ze wordt nooit meer opgewonden of ruzieerend. Zelfs als mijn oudere kinderen later opblijven dan zij."

Waarom werkt time-out zo goed? Het werkt omdat het je een instrument geeft om wat je zegt te ondersteunen. Time-out is een leertechniek, een milde straf die je snel en gemakkelijk uitvoert. Time-out werkt omdat kinderen het niet leuk vinden, en zich zullen gedragen om het te vermijden. Hier is een overzicht.

De eerste stap is de juiste omgeving selecteren. Vervolgens kies je één misgedrag dat je wilt elimineren. Ten slotte leg je time-out uit aan je kind. Beschrijf het misgedrag dat moet stoppen. Leg uit dat het misgedrag zal resulteren in een time-out. Je hebt een timer nodig die een bel of zoemer geeft. Een oventimer werkt prima, zolang je kind het kan horen vanaf waar ze hun time-out doorbrengen. Het kan helpen om twee timers te hebben. Één voor het kind om te zien en één voor jou. Leg uit dat jouw de officiële klok is! Elk van deze stappen wordt later uitgelegd.

Er zijn andere aspecten van deze methode die je moet begrijpen voor time-outs om meest effectief te zijn. Time-out is meest nuttig voor kinderen tussen de twee en twaalf jaar. Met bepaalde voorzorgsmaatregelen kun je time-out gebruiken met jongere dan twee jaar. Je kunt time-out gebruiken met kinderen tot veertien jaar, maar het is misschien minder effectief. Realiteitsgevolgen en beperking zijn meer passende straffen voor tieners.

Gebruik time-out met vastberadenheid en planning, niet impulsief. Je kind moet in staat zijn te voorspellen wanneer ze time-out kunnen krijgen. Je kind moet begrijpen wanneer en hoe je time-out zult gebruiken. Als je het voor ruzie maken gebruikt, stuur je kind niet naar time-out voor de familiekamer in de war brengen. Kies een meer passende straf, zoals de familiekamer of andere kamers in het huis schoonmaken. Je kind moet begrijpen hoe time-out zal werken voordat het voor het eerst gebruikt wordt. Gebruik time-out nooit als verrassing.

Gebruik time-out consistent. Een keer dat je hebt gezegd dat time-out een misgedrag zal straffen, doe dat altijd - geen uitzonderingen. Laat niet zakken, geef niet toe, of bedenk geen excuses. Als je niet doorzet, zelfs niet een keer, maak je het probleem erger. Je creëert meer werk voor jezelf in de toekomst.

Blijf koel en kalm als je time-out gebruikt. Als je je kind je knoppen laat indrukken, werkt time-out niet. Als je boos wordt, werkt time-out niet. Als je jezelf schreeuwend en brullend vindt wanneer je time-out gebruikt, werkt het niet. Als je kind erin slaagt je opgewonden te maken, worden de effecten van time-out zwakker. Als je een golf van boosheid voelt, loop weg. Kalm af. Keer dan terug naar de situatie. Ik kende een vader die zichzelf in time-out zette totdat hij afkoelde. Hij liep een rondje of lag even neer. Hij wist dat interacteren met zijn kinderen wanneer hij boos was, altijd slechte resultaten had.

De initiële episodes van time-out kunnen moeilijk zijn. Sommige kinderen doorbrengen meer dan een uur in time-out de eerste paar keren. Vroeg in mijn carrière werkte ik in een jongenshuis. Een kind was een dag twee uur in time-out. Hij had zich misgedragen en moest tien minuten rustig zitten. Hij koos om twee uur lang schimpwoorden te schreeuwen voordat hij tien minuten rustig zat. We haatten het om dit kind in zo'n woede te horen, maar hij moest leren dat zijn huilbuien niet werken. Hij moest leren de regels volgen.

Sommige kinderen werken je in het begin echt over. Wees voorbereid, vooral als je kind de laatste vier, acht of tien jaar zijn weg gekregen heeft. Wees gerust, na de eerste paar episodes wordt time-out makkelijker voor iedereen. Er zal een dag komen dat je kind niet meer boos wordt wanneer naar time-out gestuurd. Er zal een dag komen dat je time-out helemaal niet meer nodig hebt.

Time-outs gebruiken moet onderdeel zijn van een totaal plan om het gedrag van je kinderen te verbeteren, maar ze zouden maar een klein deel van het plan moeten zijn. Het grotere deel van het plan moet de positieve aspecten van het gedrag van je kinderen benadrukken. Focus 90 procent van je energie op positief gedrag. Vang je kinderen goed gedragend. Als je het positieve voorbijziet, zullen verbeteringen in het gedrag van je kind niet voorkomen. Als je time-outs gebruikt om misgedrag te corrigeren en vergeet goed gedrag te versterken, zullen time-outs niet effectief zijn. Zonder de positieve nadruk, zal time-out op zich niet werken. Het zal geen blijvende verandering maken. Time-out zal een andere vorm van straf worden die je kind zal leren verdragen.

Waar en hoe lang?

De beste omgeving voor time-out kiezen

De omgeving voor time-out moet saai zijn. Meeste slaapkamers zijn als recreatiecentra. Gebruik een badkamer, wasruimte, berging, of reserve slaapkamer. Gebruik een kamer met licht. Welke kamer je ook selecteer, maak het saai. Je wilt misschien een stoel in de kamer zetten. Verwijder alle mogelijkheden voor zelfvermaak. Verwijder alle gevaarlijke voorwerpen en breekbare objecten. Verwijder alles wat waardevol is. Voor de meeste kinderen zul je deze voorzorgsmaatregelen slechts drie weken of minder hoeven volgen. Een keer dat je kinderen de procedures voor time-outs geleerd hebben, kun je geleidelijk meer vertrouwen.

Veel ouders hebben bedenkingen over het plaatsen van hun kind in een aparte kamer met de deur dicht. Dit is meestal meer een probleem voor de ouder dan voor het kind. Als je je niet comfortabel voelt met de deur dicht, kun je proberen hem aan te laten staan. Het risico hier is dat je kind op kan staan en naar buiten kan kijken, geluiden kan maken voor je te horen, kan luisteren naar andere kinderen die plezier hebben, enz. Als je kind bereid is time-outs te doen met de deur aan, is er geen probleem. Leg aan je kind uit dat de deur aan kan blijven zolang hij rustig en medewerkend blijft. Als hij begint op te voeren, zal de deur dichtgaan. Sommige ouders hebben een hekje over de badkamerdeur gebruikt. Dit is toegestaan zolang je kind zijn time-out doet zonder te manipuleren.

Time-out is de planning en voorbereiding waard. De omgeving voor time-outs moet volledig veilig zijn. Maak je time-out kamer zo kindveilig mogelijk. Verwijder alles wat schade kan veroorzaken. Je kind moet geloven dat je vertrouwt dat de kamer veilig is. Elimineer alle twijfels die je ongemakkelijk maken. Je kind kan deze twijfels tegen je gebruiken, zeggend: "Ik ben bang. Ik durf niet alleen hier te zijn." Laat deze uitspraken je niet beïnvloeden om je kind te laten vrijkomen voordat de tijd om is. Zeg je kind: "Er is niets in de badkamer dat je kan kwetsen." Het kan helpen om zelf enkele minuten in de time-out kamer te zitten. Kijk rond. Doen alsof je een boos kind bent. Wat zou je kunnen zeggen of doen om mam of pap te laten besluiten je nooit meer in time-out te willen zetten?

Je moet misschien druk van vrienden en familie weerstaan. Volwassenen die onbekend zijn met time-outs, kunnen ze als wreed beschouwen. Het is ironisch dat veel ouders die time-outs als gemeen zien, niets mis zien met klappen geven. Laat je hierdoor niet beïnvloeden. Ik heb nooit van een kind gehoord dat emotionele schade opliep door tien minuten alleen te zitten.

Veel ouders gebruiken de badkamer voor time-outs. Een reserve badkamer is te verkiezen. Badkamers zijn stevig en bevatten weinig vermaak. Als je de badkamer gebruikt, onthoud: veiligheid eerst. Verwijder alle medicijnen en alle gevaarlijke items zoals scheermessen en elektrische apparaten, en vergeet niet het toiletpapier te verwijderen.

Steven gebruikte de badkamer voor time-outs met vijfjarige Lynn. Toen hij dacht dat hij alles gedaan had om de badkamer veilig en saai te maken, vermaakte Lynn zich door met het water in de toiletbak te spelen. Een beetje creativiteit helpt heel veel: Stevens remedie was een klem op de toiletdoorknop te zetten. Hij gaf het hele idee van time-outs niet op alleen omdat er een tegenslag was. Hij zei niet wat veel ouders zouden gezegd hebben: "Ze doet gewoon alsof ze plezier heeft. Time-outs werken niet." Hij werkte door het probleem heen. Hij was toegewijd aan het laten werken.

Er is één voorzorgsmaatregel over de badkamer. Gebruik de badkamer niet als je time-out omgeving voor een kind dat toiletgetraind wordt; dit zou verwarrend zijn. Gebruik de badkamer niet voor time-outs met enig kind wanneer een ander kind toiletgetraind wordt. Je wilt niet dat je peuter de badkamer associeert met een slechte plek. Gebruik een wasruimte of reserve slaapkamer, of je eigen slaapkamer als laatste redmiddel.

Gebruik geen stoel in de hoek of een stoel in de hal. Je kind zal leren dat wriggelen, gezichten trekken, schommelen, zingen, hammen, en de stoelpoten trappen allemaal uitstekende manieren zijn om je boos te maken. Time-out moet plaatsvinden weg van iedereen. Een aparte kamer is het beste. Kim gebruikte de bank voor time-out. Toen haar dochter niet wilde zitten, zat Kim naast haar en hield haar vast. Deze regeling gaf haar dochter veel macht. Haar dochter was de baas over time-out, niet Kim.

De tijd in time-out

Hoe lang je kind in een time-out doorbrengt, hangt van drie factoren af. De eerste factor is de leeftijd van je kind. Voor kinderen tussen twee en drie jaar is één of twee minuten in time-out genoeg. Voor kinderen tussen drie en vijf jaar is twee of drie minuten in time-out genoeg. Voor kinderen van vijf en ouder, gebruik vijf minuten.

Wees consistent over de tijd, zelfs als jonge kinderen het tijdsconcept niet altijd begrijpen. Gebruik een timer. Een eiertimer werkt goed. Het kind kan het zand zien vallen. Dit helpt hen bezig te houden. Lange time-outs zijn niet beter dan korte time-outs. De lengte van time-outs verandert het misgedrag niet; consistent time-out gebruiken wel.

De tweede factor is de ernst van het misgedrag. Behandel de meeste misgedragingen gelijk. Dergelijke probleemgedragingen als ruzie maken, ongehoorzaamheid, onbehoorlijke taal, of slechte manieren zouden alle vijf-minuten time-outs zijn. Als je vindt dat vechten erger is, misschien tien minuten de regel. Houd het simpel. Gebruik vijf minuten voor de meeste misgedragingen. Gebruik acht of tien minuten voor een of twee ernstige misgedragingen.

De derde factor is hoe goed je kind medewerkt. Onmedewerking voegt meer tijd toe. Je wilt dat time-outs zo soepel mogelijk werken. Als de standaard time-out vijf minuten is, is de tijd vijf minuten alleen als je kind gewillig naar time-out gaat en rustig zit. Als je kind op de weg naar time-out worstelt, verdubbel de tijd. Verdubbel de tijd maar één keer.

Als je kind schreeuwt of een huilbui heeft tijdens time-out, negeer het. Start de timer pas als hij rustig is. Vertel je kind simpelweg dat hij vijf (of tien) minuten heeft en dat je de timer start als hij rustig is. Ik vertel kinderen om op de deur te kloppen wanneer ze klaar zijn om hun tijd te starten. Al de tijd die wordt besteed aan schreeuwen en huilbuien telt niet mee. Dit is hoe sommige kinderen een uur of meer in time-outs doorbrengen.

Kinderen huilen wanneer ze ongelukkig zijn. Als je kind een beetje piekert, negeer het en laat de timer lopen. Negeer elk zingen, hammen, vertellen, of gedichten. Start de timer niet als je kind door het hele huis te horen is. Behandel dit als een uitbarsting. De regel is: als je kind huilt, zingt, of geluiden maakt om zichzelf te vermaaken, laat de timer lopen. Maar als hij probeert je opgewonden te maken, start de timer niet. Wacht tot hij rustig wordt. Zeg hem dat hij je moet laten weten wanneer hij klaar is om de tijd te starten.

Uitleggen en specifiek zijn

Het prioriteitsmisgedrag

Een prioriteitsmisgedrag is een specifieke actie die je onpasselijk of problematisch vindt. Het is een prioriteit omdat je er nu mee wilt omgaan. Het is een misgedrag dat je wilt dat je kind stopt met doen. Het prioriteitsmisgedrag dat je selecteert moet heel specifiek zijn. Voorbeelden van specifieke misgedragingen zijn vechten, ruzie maken, tegenknoeien, en vloeken. Termen als onnozel, gemeen, en ondofficieel zijn geen goede prioriteitsmisgedragingen. Deze termen zijn niet specifiek; ze beschrijven het misgedrag niet op een betekenisvolle manier. We begrijpen allemaal wat deze termen in het algemeen betekenen. Het probleem is, deze termen kunnen misgeïnterpreteerd worden en discussies creëren. Wat voor jou onnozel is, is misschien niet onnozel voor je kind.

Je moet misschien oefenen in specifiek zijn. Als je kinderen veel zich misgedragen, is het makkelijk het zicht te verliezen op de daadwerkelijke misgedragingen: "Mijn kind is altijd in de problemen," "Hij doet nooit dingen zoals ik wil," "Ze heeft nooit een goede dag," "Hij wordt zo onnozel dat ik kan schreeuwen," "Dat kind zal zich nooit goed gedragen." Als je je zo vindt te denken, overweeg dan precies wat je kind doet. Carmen doet dingen niet wanneer gevraagd. Francis slaat zijn zus. Clint doet zijn klussen niet op tijd.

Wanneer het prioriteitsmisgedrag voorkomt, vertel je kind wat hij gedaan heeft en stuur hem naar time-out. Blijf kalm. Wees ferm en assertief.

Mam: "Greg, zou je de vuilnis eruit kunnen halen?"
Greg: "Ik voel me niet danach. Ik doe het later."
Mam: "Greg, dat is niet gehoorzamen. Ga naar time-out. Je hebt vijf minuten."

Een keer dat je je kind vertelt dat hij een time-out verdiend heeft, verander niet van mening. Sommige kinderen worden plotseling gehoorzaam en medewerkend, hoopend dat je genadig zult zijn. Laat je niet voor de gek houden.

Mam: "Greg, dat is niet gehoorzamen. Ga naar time-out. Je hebt vijf minuten."
Greg: "Oké. Ik doe het nu. Ik haal de vuilnis eruit."
Mam: "Nee. Eerst moet je naar time-out. Je kunt de vuilnis eruit halen als je tijd voorbij is."

Greg misdroeg zich door de vuilnis niet eruit te halen toen gevraagd. Mam handhaafde time-out correct. Greg probeerde haar te verleiden door in te willen op wat mam vraagde. Nu heeft hij besloten dat de vuilnis eruit halen beter is dan een time-out. Te laat. Geef niet toe aan deze pogingen; je moedigt je kind aan te plagen, te smeken en te ruzieeren. Een keer dat een regel gebroken is, handhaaf de time-out regel.

Wanneer je time-out voor de eerste keer gebruikt, begin met één misgedrag. Kies één misgedrag dat je wilt verminderen. Kies niet het meest lastige misgedrag om te beginnen, maar kies een meer gemiddeld probleem. Dit zal je en je kind vertrouwd maken met time-out procedures voordat je de grote problemen aanpakt. Wees consistent met dit beginnende misgedrag. Je succes hier stelt het patroon.

Wanneer je het eerste misgedrag onder controle hebt, gebruik time-out voor een tweede misgedrag. Wees voorzichtig; je wilt dat je kind succesvol is. Langzaam vooruitgaan is veel veiliger dan te snel gaan. Voeg nieuwe prioriteitsmisgedragingen langzaam en systematisch toe om gevoelens van succes te waarborgen.

Hoe je time-out uitlegt aan je kinderen

Zit met elk kind apart en leg time-outs uit. Timing en oordeel zijn cruciaal; kies een moment dat dingen goed gaan. Probeer niet time-out kort na een uitbarsting uit te leggen, wanneer jij of je kind boos bent. Leg uit dat een time-out iets is dat hem gaat helpen zich gedragen en betere beslissingen te nemen. Beschrijf time-outs als alleen zitten in de badkamer (of welke kamer je ook gaat gebruiken). Leg uit hoe de tijd werkt - vijf minuten als hij meewerkt, langer als er een probleem is. De timer vertelt je kind wanneer time-out voorbij is. Als je verdenkt dat je kind onmedewerkend kan zijn, leg de gevolgen van deze acties in meer detail uit. Ten slotte beschrijf het prioriteitsmisgedrag aan je kind. Bespreek dit grondig en geef voorbeelden. Zorg dat hij het misgedrag begrijpt.

Het is belangrijk om eventuele negatieve opmerkingen die je kind maakt tijdens het uitleggen van time-out te negeren. Verwacht geen enthousiasme. Leg time-out zo specifiek en duidelijk mogelijk uit. Hier is een voorbeeld van een vader en moeder die time-out uitleggen aan hun zevenjarige zoon.

Vader: "Greg, kun je even hierkomen? Mam en ik willen met je over iets praten."
Greg: "Wat wil je?"
Mam: "Je hebt je gedrag de laatste tijd in de meeste dingen prima gedaan, maar er zijn nog momenten dat je niet doet wat je wordt gevraagd."
Vader: "We willen je vertellen over iets dat je gaat helpen je gedragen en betere beslissingen over je gedrag te nemen."
Greg: "Wat is het?"
Mam: "Het heet time-out."
Vader: "Time-out betekent naar de badkamer gaan en alleen zitten. Als je direct gaat en niet ruzieert, hoef je maar vijf minuten te zitten."
Greg: "Wat als ik niet ga?"
Mam: "Als je ruzieert of niet direct gaat, dan moet je tien minuten zitten."
Vader: "Als je schreeuwt, trapt, of de badkamerdeur inslaat, dan voeg je vijf minuten toe."
Greg: "Word normaal. Ik zit er tot ik tien ben."
Vader: "Heb je vragen tot nu toe?"
Greg: "Wat een dom idee. Het zal nooit voor me werken. Ik ben te koppig. Is dat niet wat je me altijd vertelt?"
Vader: "Wanneer je naar time-out gaat, zetten we de oven timer op vijf minuten. Als je de zoemer hoort, mag je eruit." Mam: "Maar als je lawaai maakt daarin, of als je kiest voor een huilbui, telt de tijd niet. We starten de timer pas als je rustig zit."
Vader: "Dus hoe vroeger je rustig zit, hoe sneller je eruit komt."
Mam: "Begrijp je hoe de timer werkt?"
Greg: "Ja. Maar ik denk nog steeds dat het niet werkt."
Mam: "Als je rommel maakt in de badkamer, moet je vijf minuten extra zitten. Je moet het opkuisen voordat je eruit mag. Als je iets kapotmaakt, moet je ervoor betalen uit je zakgeld."
Vader: "Je gaat naar time-out als je niet doet wat we vragen. Wanneer je ons niet gehoorzaamt."
Mam: "Vanaf nu, wanneer we je vragen om iets te doen en je doet het niet, ga je naar time-out."
Vader: "We hopen dat je niet vaak hoeft te gaan, maar de keuze is aan jou. Als je gehoorzaamt, hoef je niet te gaan. Het is echt aan jou."

Schrijf op wat je tegen je kind gaat zeggen. Maak een lijst met dingen die je wilt bespreken van tevoren. Hier is een overzicht dat je helpt op spoor te blijven bij het uitleggen van time-out aan je kind.

Leg deze punten uit:

  • Time-out gaat helpen het gedrag verbeteren.
  • Wat time-out is.
  • Hoe de tijd werkt.
  • Het gebruik van de timer.
  • Beschrijf en geef een voorbeeld van het prioriteitsmisgedrag.

Je moet onthouden om:

  • Een goed moment te kiezen om te praten.
  • Eventuele negatieve opmerkingen van je kind te negeren.
  • Rustig te blijven, wat er ook gebeurt.

Een time-out registratie bijhouden

Wat je zegt als time-out voorbij is

Voor de meeste misgedragingen, begin vers wanneer je kind time-out voltooid. Als je dochter naar time-out ging voor vloeken, verander van onderwerp als ze eruit komt. Geef haar geen preek over de kwaden van onbehoorlijke taal. Je woorden zullen waarschijnlijk op dove oren vallen. De tijd om goed en fout uit te leggen is later, wanneer je dochter meer ontvankelijk is.

Hier is een voorbeeld:

Sarah: (Zegt een sleg woord.)
Mam: "Sarah, dat is vloeken. Ga naar time-out."
(Vijf minuten later komt Sarah uit time-out.)
Mam: "Heb je mijn rekenmachine ergens gezien?"
(Mam verandert van onderwerp - om vers te beginnen.)

Hier is wat je niet moet doen:

(Sarah komt uit time-out.)
Mam: "Ben je nu spijt dat je dat woord zei?"
Sarah: "Nee!"
Mam: "Dan mars je weer naar time-out en kom je niet uit voordat je spijt bent!"

Als je kind naar time-out ging voor het weigeren om iets te doen, dan moet hij de taak doen wanneer hij uit time-out komt. Als je zoon naar time-out ging voor het weigeren de tafel te dekken, moet hij de tafel dekken wanneer hij eruit komt. Als hij weigert, stuur hem terug naar time-out. Time-out doen is geen ruil voor tafel dekken. Laat zijn weigering de tafel te dekken het avondeten niet vertragen; dat zou hem macht geven. Als je verdenkt dat je zoon niet zal meewerken, vraag hem de tafel een uur voor het avondeten te dekken. Dit geeft hem genoeg kansen om de tafel te dekken. Een heel uur in time-out doorbrengen (vijf minuten per keer) kan hem aanmoedigen medewerkender te zijn.

Hier is een waarschuwing over time-out en klussen. Huishoudelijke taken leren kinderen verantwoordelijkheid. Taken geven kinderen de kans om iets te bereiken en trots te zijn. Ik heb ouders gekend die verwachten dat hun kinderen elke dag uren huishoudwerk doen. Kinderen verachten werken als het lastig wordt. Kinderen hebben verantwoordelijkheden, maar ze moeten ook kinderen zijn. Ze mogen niet uren per dag huishoudwerk doen. Gebruik time-outs niet om je kinderen tot dienaren te maken.

Je kunt niet winnen als je niet score bijhoudt

Houd een registratie of diagram van de time-outs van je kind. Diagrammen helpen je consistent te zijn. Het is makkelijk om consistent te zijn met een nieuw idee, net zo makkelijk als drie dagen dieet houden. Naarmate de nieuwsgierigheid afneemt, worden we lui. Diagrammen dwingen je consistent te zijn. Het diagram zal tonen dat je kind steeds minder in time-out gaat. Naar het diagram kijken zal jou en je kind laten voelen dat je succesvol bent, en succesvol voelen houdt jullie allebei gemotiveerd. Jullie bereiken jullie doel. Download het Time-out Diagram hier.

Tel het aantal time-outs per dag of per week. Als het aantal time-outs daalt, werkt het systeem prima. Wees niet gediscourageerd als het diagram van je kind niet snel verbetering toont; sommige kinderen hebben meer tijd nodig. Sommige kinderen zijn volhardend en weerstaan verandering. Sommige kinderen hebben een paar goede dagen en dan een paar slechte dagen. Sommige kinderen kunnen erger misgedragen in het begin. Ze willen dat je denkt dat wat je ook probeert, het niet zal werken. Ze denken: "Ik zal je laten zien."

Diagrammen zijn belangrijk omdat de verbeteringssnelheid verschilt per kind. Sommige kinderen verbeteren dramatisch in minder dan een week. Als dit bij je kind gebeurt, zul je geloven dat time-out goed werkt. Sommige kinderen zijn meer volhardend in hun misgedrag. Verbetering is veel langzamer en moeilijker dagelijks te zien. Het kan enkele weken duren voordat je significante verbetering ziet. Je zult geneigd zijn om te stoppen met time-out en het toe te voegen aan de "We hebben alles geprobeerd" lijst. Je kind gemiddeld misschien vier time-outs per dag de eerste week. Aan het einde van twee weken gemiddeld misschien drie time-outs per dag. Dit is een kleine verbetering. Een diagram toont kleine verbeteringen. Een diagram houdt je ervan af gediscourageerd te worden als grote verbeteringen niet direct optreden. Er zullen dagen zijn dat je alle aanmoediging nodig hebt die je kunt krijgen.

Veel dagen kunnen voorbijgaan zonder time-outs. Dan zullen er binnen een paar dagen meerdere time-outs plaatsvinden. Sommige kinderen testen meer dan andere. Elke keer in een tijdje zal je kind je testen om te zien of er iets veranderd is. Hij heeft verzekering nodig dat je nog steeds bedoelt wat je zegt. Diagrammen laten je weten of dit bij je kind gebeurt.

Soms nemen time-outs toe omdat je slechte dagen hebt. Misschien heb je je kinderen wat meer misgedrag laten doorlopen dan gewoonlijk. Je was niet zo consistent als je moest zijn. Misschien is je focus negatief. Je bent vergeten om naar goed gedrag te kijken.

"Ga maar, ik vind time-out leuk"

Wat als je kind zegt: "Ga maar. Ik vind time-out leuk. Het geeft me de kans om even weg te komen van de rest van dit gekke gezin voor een paar minuten"? Veel slimme kinderen maken dergelijke uitspraken. Het kan waar zijn - tenminste het deel over een pauze van de rest van het gezin - maar negeer deze opmerkingen volledig. Dit zal niet makkelijk zijn. Begin niet met preken en moraliseren. Reageer niet met: "Er moet iets mis zijn met je als je time-out leuk vindt." Dit zal je kind alleen overtuigen dat jouw knop wordt ingedrukt. Laat je niet vangen in het geloven van alles wat je kind zegt. Als je time-out wilt evalueren, vraag je kind niet. Kijk naar het time-out diagram.

Wat als er geen verbetering is?

Het betekent alleen dat er nog geen verbetering is. Voor de meeste ouders is de reden dat time-out niet werkt dat ze te ongeduldig zijn. We willen snellere resultaten voor ons harde werk. Kinderen leren volhardender te zijn dan hun ouders. Kinderen weten dat als ze lang genoeg koppig zijn, mam en pap opgeven, net als alle andere keren.

Houd diagrammen bij van time-outs voor verschillende weken. Bij sommige kinderen is een kleine verbetering alles wat je aanvankelijk krijgt. Stel jezelf deze vragen:

  • Ben ik consistent? Volg ik elke keer door wanneer het prioriteitsmisgedrag voorkomt? Je kunt niet een paar keer overslaan. Als je alleen doorzet als je er zin in hebt, maak je het probleem erger. Je leert je kind dat negatief volharden zich uitbetaalt.
  • Word ik boos als ik time-out gebruik? Sommige kinderen willen dat je boos wordt. Dit is hun doel. Ze zullen graag verschillende time-outs doen zolang ze je knop elke keer kunnen indrukken. Je boos maken kan een grotere beloning zijn dan elk bedrag time-out. Met andere woorden, de straf van time-out wordt opgeweegd door de beloning van je boosheid.
  • Geef ik mijn kind te veel aandacht wanneer ik time-out gebruik? Ga niet in op lange discussies en uitleg. Laat time-outs je niet van andere kinderen of verantwoordelijkheden weghalen voor lange gesprekken. Vijf minuten in time-out is een goede ruil voor een beetje individuele aandacht van mam of pap. Als time-out meer als een spel dan een straf lijkt, geef je te veel aandacht.
  • Vergeet ik positief te zijn over goed gedrag? Je kunt time-out niet alleen gebruiken en verwachten dat het werkt. Gebruik time-outs als onderdeel van een totaal plan. Besteed meer energie aan het positieve dan het negatieve. Als je je alleen richt op misgedrag, zal time-out niet zo effectief zijn.

Een ouder vertelde me onlangs dat time-out haar hele gezin veranderde. Jaar lang zouden zij en haar man schreeuwen en klappen geven. De kinderen zouden terugschreeuwen. Haar zevenjarige zoon vat het het beste samen: "Ik vind time-out leuk, mam. Het is beter dan wat we vroeger deden."

Time-out is een milde vorm van straf die werkt. Gebruik time-out met vastberadenheid en planning, en regel het van tevoren. Dit leert je kinderen hoe ze de gevolgen van hun gedrag kunnen voorspellen en betere beslissingen nemen. Gebruik time-out consistent, elke keer dat het prioriteitsmisgedrag voorkomt. Wees kalm en in controle van de situatie wanneer je time-out gebruikt. Als je boos wordt, gebruik je time-out onjuist.

Previous:

Next: