ADHD en liegen
Het is niet het liegen dat het probleem is bij de meeste kinderen met ADHD. Ze moeten specifieke vaardigheden leren.
Q Ik heb een 11-jarige zoon met ADD die me constant liegt. Hoe krijg ik hem om te stoppen? Het komt zo ver dat ik geen woord meer geloof wat hij zegt. Plus, ik voel me alsof ik hem dingen steeds herhaald moet vertellen, zelfs simpele dingen. Wat moet ik doen? Dank je.
A Kinderen liegen om veel redenen. Soms liegen ze om zichzelf belangrijker te voelen. Bijvoorbeeld, het kind dat zijn leraar of klasgenoot een onwaarschijnlijke vertelling vertelt over iets wat hij vermeend heeft gedaan, probeert misschien indrukwekkender over te komen. Een kind dat herhaaldelijk tegen zijn ouder liegt, probeert misschien op te dekken wat hij fout heeft gedaan.
Kinderen met ADHD doen impulsieve dingen en maken vaak fouten. Vaak is het makkelijker om een leugen te vertellen dan "te bekennen" wat ze deden. Kinderen zonder ADHD maken ook fouten, maar ze zijn geneigder de waarheid te vertellen om twee redenen. Een is dat ze niet zo frequent fouten maken. Ze zijn meestal succesvol en doen meestal het juiste, dus ze voelen niet de noodzaak hun fouten op te dekken door te liegen. De tweede reden waarom de meeste kinderen niet liegen is dat ze geloven hun ouders die zeggen "Nu zoon... als je ons gewoon de waarheid vertelt, gebeurt er niets slechts," of "Zelfs als er een straf is, het belangrijste is dat je de waarheid vertelt." Dus, ze bekennen en ondergaan de gevolgen, en dan is het voorbij.
Maar kinderen met ADHD komen vaker in de problemen dan andere kinderen, door hun impulsiviteit en slechte vermogen om de gevolgen van hun acties te voorspellen. Dit scenario herhaalt zich steeds weer: Ze messen op, hun ouders zeggen: "Vertel ons nu de waarheid," ze doen het, en worden gestraft - en dan messen ze weer op, bekennen, en worden weer gestraft. En zo verder.
Het creatieve kind met ADHD leert snel dat hij de cyclus af en toe kan doorbreken door een leugentje in te werpen. Wie wil de straf niet vermijden? Echter, de ouder (en leerkrachten) zijn al een tijdje bezig en zien door deze onwaarheid heen, en WHAM! Het kind wordt weer gestraft. Dus, wat doet hij? Volgende keer vertelt hij een grotere leugen in de hoop dat ze hem deze keer geloven. En hij erkent NOOIT dat hij de schuld is; het is altijd iemand anders die het deed of hem ertegen zijn wil dwong. Zie je hoe het zit?
De manier om deze cyclus te doorbreken is om je zoon iets te geven dat je weet dat hij kan en zal doen (zorg voor een huisdier, een tuin aanleggen, de auto wassen, etc.) En dan loof hem uit de hand. Focus op de positieven en bouw zijn zelfbeeld op. Dit zal hem helpen zich beter over zichzelf te voelen. Als hij een leugen vertelt, zeg gewoon tegen hem: "Wat je zegt klopt niet met de feiten (of wat ik zag). Ik begrijp dat je misschien niet de waarheid wilt vertellen omdat je niet expres wou fout gaan, maar het feit is dat je het wel deed. Wat had je anders kunnen doen om deze situatie te vermijden?"
Kinderen met ADHD moeten vaardigheden leren die hen laten navigeren door een verwarrende omgeving, zodat ze minder fouten maken. Op die manier hoeven ze niet te liegen als ze er wel maken. Wat je ook doet, begin niet je zoon een leugenaar te noemen. Label de leugen als een leugen, maar label je zoon niet als een leugenaar; voor deze kinderen is er een verschil.
Ouders maken kinderen tot leugenaars door ze steeds in de leugen te vangen en ze te straffen zonder hun de lessen te geven die ze nodig hebben om het goed te doen. Zet je zoon in een situatie die vergelijkbaar is met die welke de noodzaak tot liegen creëerde, en vraag hem hoe hij het deze keer zou aanpakken. (Bijvoorbeeld, huiswerk op tijd doen.) Als hij geen strategie kan bedenken, geef hem er een. Coach en begeleid hem naar succes. Loof hem dan voor het nadenken over het probleem en het gebruiken van zijn brein om het op te lossen. Wijs erop dat hij nu de waarheid kan vertellen en er trots op kan zijn.
Dit is een uitdagende taak. Je hebt misschien hulp nodig. Vraag een psycholoog of de schoolbegeleider om met je te werken aan een plan om deze ongelukkige cyclus te doorbreken. Een scoutingleider of een andere volwassene kan helpen door je zoon te vertrouwen iets goed te doen (en hem te coachen om het te doen) en dan te kijken hoe de jongen naar succes beweegt. Dan kunnen jullie allemaal de boodschap sturen: "We vertrouwden je en je kwam echt door," in plaats van "We vertrouwden je en je sloeg het WEER mis!" Onthoud: Het is niet het liegen dat het probleem is bij de meeste van deze kinderen; het is het zelfbeeld en de gedragskenmerken die de situatie creëren waar een leugen als de enige uitweg lijkt. Kinderen als je zoon moeten geleerd worden dat, het komt niet van nature bij hen.
-
De alarmerende impact die de pandemie heeft gehad op de carrière van vrouwen kan niet genoeg benadrukt worden. In 2021 overwog een op de drie vrouwen een stap terug te zetten in hun carrière of het arbeidsproces volledig te verlaten vorig jaar, volge
-
Het is niet ongebruikelijk voor volwassenen om te kiezen voor crashdieëten om gewicht te verliezen voor een speciale gelegenheid. Hoewel niemand verwacht dat crashdieëten op de lange termijn werken, zijn ze ijverig om bijna alles te proberen om die s
-
Elke ouder die s nachts wakker is gebleven met een windende baby zal je vertellen: Het is niet leuk. Het huilen, het wriggelen, het rode gezichtje – het breekt je hart (en ja, een beetje vervelend ook!) Maar neem troost uit het feit dat babywinden o





