• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Angst voor het toilet

V Ik ben moeder van vijf kinderen in de leeftijd van 23 tot 6 jaar, vier jongens en een meisje.

Mijn probleem is met mijn jongste jongen van 6 jaar en zindelijkheidstraining. Op driejarige leeftijd leerde hij op tijd naar het toilet. Maar als het tijd was om naar de wc te gaan, besloot hij altijd om NIET naar het toilet te gaan. Hij zegt dat hij bang is om op het toilet te zitten; hij kan erin vallen.

Ik heb lange gesprekken gehad met mijn kinderarts en een gezinstherapeut. Geen resultaten. We hebben alles gedaan - beloningen, discussies en lezen in de badkamer met hem. Al zijn broers en zussen hebben ook geholpen met beloningen en cadeaus voor het gebruik van het toilet, enz. Hij weigert nog steeds de badkamer te gebruiken en zal wachten tot hij/wij thuiskomt om de hoek te gebruiken of in zijn broek te gaan.

Hij is een heel slim kind en doet het goed op school, maar hij zal deze slechte gewoonte niet stoppen.

Wat kunnen we nog meer doen????

A Helaas, zoals artsen u ongetwijfeld hebben verteld, vecht uw zoon tegen de natuurlijke sensatie om zijn darmen te ledigen. Hij loopt wel het risico van invloed op de ontlasting en hij heeft zeker een significante negatieve reactie op het zitten op het toilet.

Ik vraag me af of iemand heeft nagedacht over de "voordelen" die hij ontleent aan dit onvolwassen gedrag. Het lijkt erop dat hij voor dit gedrag te veel aandacht heeft gekregen (en misschien nog steeds krijgt) van zijn hele familie. Hij krijgt beloningen, cadeautjes, speciale discussies en lezingen. Hij kan er bewust of onbewust voor gekozen hebben om bij dit gedrag te blijven en deze speciale status in het gezin te behouden, zelfs met het risico belachelijk gemaakt te worden en persoonlijk ongemak te veroorzaken.

Ik vraag me af wat er zou gebeuren als je hem zou erkennen dat dit zijn beslissing was en je hem niet meer zou proberen aan te moedigen om naar het toilet te gaan. Als dit gepaard zou gaan met het negeren van dit gedrag en de verwachting dat hij zijn luier en zijn lichaam opruimt nadat hij zijn bm heeft gemaakt, zou er een dramatische verandering zijn in de "dans" van de bm. Hij zou ook ontdekken dat dit gedrag niet de kracht heeft om hem al deze aandacht te krijgen. Zolang je dokters niet zien dat dit hem fysiek in gevaar brengt, is het het proberen waard. Hij lijkt niet in staat en/of niet bereid om zijn gedrag te veranderen, dus je moet je deel van de "dans" veranderen.

Ik zou ook een potje naast het toilet zetten en terloops verwijzen naar de aanwezigheid ervan, om aan te geven dat hij het potje, het toilet of zijn luier kan gebruiken. Vraag hem ook om u te laten weten wanneer hij besluit naar het toilet te gaan. Misschien kun je hem laten zien dat hij de "voordelen" van zijn bm-gedrag kan krijgen zonder zijn luierroutine te hoeven uitvoeren.