• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

4 Stappen Om Je Kind Emotionele Controle Te Leren

Emotionele controle kan een beetje lijken op een shootout in het Wilde Westen, vooral waar uitbarstingen, Zusammenbrüche en wutanvallen betrokken zijn.

Stel je een rustig westers dorpje voor. De dorpelingen zijn bezig met hun dagelijkse zaken. Kinderen spelen buiten de school. Boeren halen voorraden. De diligencebestuurder laadt koffers. Een paar wolkjes zweven in de heldere lucht.

Maar dan roept iemand: "De Daltons komen!" Plot verandert de sfeer in het dorp. De Daltons. Hun reputatie gaat hen voor. Mensen schuilen naar veiligheid. Winkeliers sluiten hun deuren en kijken door de gordijnen.

Dat lijkt een scène uit een oude zwart-wit film, maar er speelt zich elk dag iets soortgelijks af in gezinnen over de hele wereld. Als een kind boos, angstig of bang wordt – en reageert op negatieve of zelfs destructieve manieren – kan het alsof een totaal ander persoon is aangekomen. En ouders kunnen niet weg voor deze onwelkome gasten.

Je Kinderen Helpen Met Emotionele Controle

Meeste kinderen leren nog hun emoties te controleren, en soms voelen uitdagende momenten overweldigend. Ze vinden hun voetbalschoenen niet. Nergens. Ze mogen niet zo lang gamen als ze willen. Ze worden boos over iets dat op school gebeurde en gaan in een wut-aanval.

Gelukkig zijn je kinderen niet machteloos aan de wims van hun innerlijke Dalton. Met jouw begeleiding en oefening kunnen ze emotionele controle leren. Dit kan de frequentie van uitbarstingen, Zusammenbrüche en wutanvallen minimaliseren. Hier zijn vier stappen om je kinderen te helpen de boventoon te regainen als intense dreigen uit de hand te lopen.

1. Herken De Onderliggende Emoties

Onze kinderen hun emoties zijn soms als een prettige soundtrack bij een prachtige dag. Andere keren zijn ze een tsunami die kinderen overmeestert en hun denkvermogen kortsluit. Wanneer dat gebeurt, eindigen ze vaak gefrustreerd, boos dingen zeggend en doend die de situatie alleen verergeren. Uitbarstingen, Zusammenbrüche en wutanvallen kunnen patronen worden en uit de hand lopen als emotionele controle niet geleerd wordt.

De eerste stap in het leren van emotionele controle is onze kinderen helpen de bron van deze emoties te herkennen, om ze een naam te geven. Zijn ze verdrietig over een opmerking van een vriend? Bang voor een situatie op school? Ongerust over een komende uitdaging? Er zijn mate van intensiteit voor deze gevoelens, en het helpt om je kinderen te leren woorden te gebruiken die precies communiceren wat ze ervaren.

Hier zijn drie negatieve-gevoel-categorieën met termen om hun intensiteit te beschrijven van laag naar hoog:

• Verdrietig: teleurgesteld, gediscourageerd, neer, verdrietig, depressief
• Ongerust: schuchterig, bezorgd, zenuwachtig, overweldigd, bang
• Boos: geïrriteerd, gefrustreerd, boos, woedend, furieus

Deel deze categorieën met je kinderen. Je kunt andere beschrijvende woorden gebruiken of de woorden in een iets andere volgorde plaatsen, wat voor jullie gezin werkt. Het belang is om je kinderen te helpen bewust te worden van hun gevoelens, een vocabulaire te ontwikkelen om die gevoelens helder en accuraat te communiceren. Moedig je kinderen aan om specifieke woorden voor hun gevoelens te gebruiken en de situatie die ze benauwd duidelijk te beschrijven en te definiëren. Het identificeren van wat emotionele turbulentie veroorzaakt is de eerste stap om ze te helpen een gezonde reactie te geven.

2. Leid Naar Een Positieve Reactie

Eenmaal je kinderen bewust zijn van hun gevoelens en ze een naam kunnen geven, hebben ze de kracht om die gevoelens in een gezonde richting te sturen. Sterke gehoelens hoeven niet te leiden tot ongezonde of onproductieve woorden en daden, zoals wutanvallen of Zusammenbrüche die kinderen later spijt betuigen. Alternatieven voor het reageren op sterke gevoelens kunnen onze kinderen helpen hun emoties beter te controleren.

De volgende opties staan kinderen toe hun gevoelens op gezonde wijze te verwerken:

• Praten met ouders, broers/zussen, vrienden, leraren, schoolconsulenten.
• Neerliggen en de ogen dichtknijpen of een pauze nemen in een rustige plek (zoals hun kamer of een comfortabele bank).
• God vragen hen te helpen kalm te worden, en dan nadenken over een favoriete of relevante Bijbeltekst.
• Een ontspannende activiteit doen (kleur, een bal gooien, bouwen met LEGO, lezen, spelen met een huisdier).

Het doel is om de golf van emoties te onderbreken door de locatie te veranderen of te focussen op een positieve of zelfs neutrale activiteit. (Let op: deze alternatieve reacties zullen het probleem niet verergeren.)

Als je kinderen niet klaar zijn om productief met een ander te praten, kunnen ze ten minste de moeite doen om kalm te worden. Soms is het nemen van diepe, langzame ademen genoeg om een negatieve reactie te verhinderen. Zodra ze hun emoties hebben laten rusten, kunnen ze de volgende stap nemen.

3. Heroverweeg De Moeilijke Situatie

Dit is de sleutelstap in het proces. Emoties zijn niet alleen het product van situaties, maar van hoe je kinderen die situaties percipiëren. Hersenen zijn snelwerkende verwerkingsmachines, dus het is mogelijk dat onnauwkeurige of onvolledige gedachten aan je kinderen voorbijglijden en hun emoties negatief beïnvloeden. Valse percepties leiden zelden tot positieve emoties.

We willen altijd dat onze kinderen dingen denken die waar zijn. Ze hebben aanvankelijk hulp nodig om te leren heroverwegen, maar ze kunnen uiteindelijk leren dit zelfstandiger te doen. Eenmaal je kind kalm is, begeleid hem in het heroverwegen van de situatie die hem stressvol vindt. Er zijn twee delen aan dit proces.

1. Identificeer Je Gedachten

Dit betekent dat kinderen precies aangeven wat ze denken en hoe ze een situatie bekijken. Je kind kan denken: Ik ben de slechtste speler van het team; ik ben lelijk; ik heb de laagste score voor wiskunde; ik zal het nooit op tijd halen, of andere scheve gedachten. Help je kind deze gedachten te identificeren en hardop uit te spreken in plaats van door een wut-aanval of Zusammenbruch.

2. Onderzoek Je Gedachten

Als iets waar is, zal er voldoende bewijs zijn om het te ondersteunen. Valse percepties hebben weinig ondersteuning. Een sleutel is om je kinderen te helpen extreme woorden te herkennen, die zelden gebaseerd zijn op waarheid. "Ik ben altijd ___." "Ik ben nooit ____." "Ik ben de slechtste in ____."

Hier zijn vragen om je kinderen te helpen hun gedachten te onderzoeken:

• Is er bewijs dat dit waar is?
• Wat zijn basisfeiten over dit onderwerp?
• Gaan andere kinderen ooit door iets dergelijks?
• Zijn je verwachtingen realistisch?
• Is het mogelijk dat deze situatie ooit verandert of verbetert?
• Welke stappen kun je nemen om dit te veranderen of te verbeteren?

4. Oefen Emotionele Zelfcontrole

Vertel je kinderen dat iedereen sterke emoties ervaart. Het is belangrijk om te leren ze op een slimme, respectvolle manier te hanteren. Net als het oefenen van rekensommen, sport of een muziekinstrument om vaardigheden te verbeteren, kunnen je kinderen ook een goed plan oefenen voor het omgaan met sterke emoties. Zo kun je het proces van emotionele controle aanpassen voor je kinderen:

Herken

Bespreek met je kinderen een paar basis gevoelscategorieën (blij, verdrietig, ongerust, boos) en laat ze enkele gevoelswoorden in dezelfde categorie geven, met identificatie welke meer of minder intens zijn.

Leid

Maak nu samen een lijst van gezonde manieren om kalm te worden als emoties onze hersenen overstroomen. Reflecteer op deze lijst, en laat je kinderen kiezen welke ideeën ze denken dat het beste voor hen werken. Brainstorm samen de logistiek van hoe je kinderen deze ideeën zullen gebruiken wanneer ze zich overweldigd of benauwd voelen, waar ze heen moeten, met wie ze kunnen praten, enz. Bespreek dan hoe deze ideeën hen helpen beter te reageren op sterke emoties.

Heroverweeg

Laat je kinderen moeilijke situaties bedenken (zoals een sportwedstrijd verliezen of slecht scoren op een toets) en vervolgens manieren van denken over die omstandigheden identificeren die klinken alsof ze waar of niet waar zijn. Als het waar is, vraag je kinderen uit te leggen waarom ze geloven dat het waar is. Als het niet waar is, moedig ze aan te zeggen waarom die gedachte niet waar klinkt. Hier is een voorbeeld:

Situatie: Ik verget mijn huiswerk in te leveren, dus is het nu laat. Dit gebeurt zelden, maar dit was een grote en belangrijke opdracht.

Valse Gedachten: Mijn leerkracht denkt dat ik lui ben. Deze late inlevering zal mijn cijfer ruineren. Iedereen leverde het op tijd in. Ik zou nooit dingen laat mogen inleveren. Nu kan ik geen A halen voor de les.

Wahre Gedachten: Iedereen maakt fouten. Het was een ongeluk. Ik kan het morgen inleveren. Mijn leerkracht weet dat ik een goede leerling ben. Een late inlevering zal mijn cijfer niet echt schaden.

Naarmate je kinderen leren herkennen, leiden en heroverwegen hun reacties op moeilijke situaties, zullen ze beter in staat zijn hun emoties te hanteren en wijs beslissingen te nemen die een rijpende en godvruchtige karakter weerspiegelen.