Vijfjarige Dreigt met Zelfmoord: Wat Te Doen?

Vraag: De schoolbegeleider van mijn eersteklasser belde me net om me te informeren dat mijn zoon zichzelf moord had gedreigd. Dit gebeurde in de klas. De begeleider sprak met hem tijdens de lunch en vroeg hoe hij zich voelde, enz. Hij was boos en gefrustreerd. Hij zei tegen de begeleider dat hij inderdaad wist hoe, want "Mijn papa heeft een jachtgeweer, en ik weet waar het is." Je kunt je voorstellen dat ik naast me ben. En nee, hij kan niet aan het geweer. Hij heeft vaak gezegd dat hij wou dat hij dood was en zelfs gezegd dat hij zich zou doden, maar altijd op een moment dat hij of boos op me is of aandacht nodig heeft. Ik wil graag weten wat ik moet doen. Dit is een vijfjarige! Ik geloof dat aandacht het sleutelwoord is hier, maar hoe kan ik zeker weten?

Antwoord: Natuurlijk wil geen ouder de dreigen van een jong kind om zichzelf te doden toeschrijven aan pogingen om aandacht te krijgen als deze doodswensen de ideatie van een diep depressieve, bang of emotioneel overvelde kind suggereren. Hij weet dat hij de onverdeelde aandacht van volwassenen kan krijgen met deze zelfmoordsdreigingen en hij zal ze waarschijnlijk blijven gebruiken als ze hem geven wat hij wil.

Je zoon zou een professionele therapeut moeten zien zodat hij een forum heeft om te zeggen wat hem zo boos, gefrustreerd en verwaarloosd maakt dat hij zich gedwongen voelt te zeggen dat hij dood wil zijn. Ik ben er zeker van dat het voor jou, je man, en eventuele andere familieleden en vrienden duidelijk is dat je zoon nooit toegang mag hebben tot vuurwapens. We neigen ertoe te denken dat jonge kinderen geen ernstige depressie en/of angst kunnen voelen, maar ze kunnen. Je zoon moet leren om met zijn boosheid en frustratie op meer positieve manieren om te gaan, vanuit een positie van optimisme. Deze klassenverklaring suggereert dat hij op zoek is naar hulp met enkele emoties die hem overweldigen.

Ik zou ook inventaris maken van eventuele grote gebeurtenissen die in het gezin hebben plaatsgevonden (bijv. overlijden van een familielid) die hem meer in wanhoop kunnen hebben gebracht. Haal de ervaren professionele hulp die hij nodig heeft en zorg ervoor dat deze gezinssystemische therapeut jou in het therapeutische proces betrekt. Pak dit aan als een gezinsprobleem, niet als de moeilijkheid van je zoon.

Previous:

Next: