Verwacht het beste van je kind

Verwacht het beste van je kind

Neem aan dat je kind „goed” is

Ervan uitgaan dat je kind een „goed” kind is, maakt deel uit van je kind opstellen voor disciplinaire succes, en is een groot element van positieve discipline. Niemand wil „slecht” zijn, en elk mens wil goedkeuring.

Kinderen zijn net zo geneigd om aan je verwachtingen te voldoen als een heliumballon uit de hand van een kannetje zweeft. (Ze zullen ook zakken naar je verwachtingen als een gevallen Rolex op de oceaanbodem daalt.) Wat je verwacht, krijg je. Neem aan dat je een goed gedragen kind hebt, en je kind zal over het algemeen aan je verwachtingen voldoen. Als je negatief gedrag verwacht, garandeer ik dat dat is wat je krijgt.

Verhalen uit de Ouderzone

Alle kinderen worden gedreven door de behoefte aan goedkeuring — zo niet van hun ouders of school, dan van hun vrienden. Bobby kreeg alleen maar kritiek van zijn vader, en al zijn leraren beschouwen hem als een storende factor. Toch was Bobby voor zijn vrienden dappere, edele, en trouwe, en lieten ze hem dat weten. (Raad wie hij luisterde toen het moeilijk werd? Zeker, zijn vrienden in plaats van zijn ouders of leraren.)

Verhalen uit de Ouderzone

Ik ga ervan uit dat mijn dochter zich in supermarkten goed gedraagt, en meestal doet ze dat. Er zijn altijd foutjes — we praten over kinderen, en kinderen testen hun ouders. Net de andere dag moest ik Annie van de hoge plank tillen waar ze was geklommen met een pakje Skittles tussen haar tanden. Dit was totaal onacceptabel gedrag! (En ze was moe en boos op me omdat ik haar haastte.)

Hier zijn een paar manieren om ervoor te zorgen dat je ervan uitgaat dat jouw kind goed gedragen is:

  • Voordat je op avontuur gaat, presenteer geen lijst met negatieve gedragingen die je niet wilt dat het kind doet. Neem aan dat ze goed gedragen zal zijn.
  • Versterk de aanname van „goed” door hardop te noemen wat ze goed doet.
  • Verwar goed niet met perfectie. Een kind is kinderachtig, verwacht niets minder! Ze gedraagt zich passend als ze je aan de grenzen zet, experimenteert met opstand, berouw toont en je verrast met vriendelijkheid, liefelijkheid en verantwoordelijkheid, en dan plotseling weer wild wordt.
  • Neem aan, als ze zich slecht gedraagt, dat er een reden is voor haar gedrag. Is ze hongerig, moe, overstimuleerd, onbereid om met deze ervaring om te gaan? Probeert ze dit je te communiceren maar heeft moeite om dat in woorden te vatten?

Neem aan dat je kind reddingskrachtig is

Verwacht en vertrouw dat je kind capabel en reddingskrachtig is, en vermijd om voor het kind te doen wat ze zelf kan doen. Reken op haar excellentie — en laat haar je laten zien dat ze het kan. Kinderen voelen zich geweldig over zichzelf als ze kunnen. „Ik kan het, mama!” zal een kannetje aankondigen. „Ben ik oud genoeg om het te doen?” zou een ouder kind kunnen vragen. Als je te veel voor het kind doet, als je haar acties corrigeer, stuurt je haar het bericht dat ze ontoereikend is. De ouder die te veel „redt,” die haar kind niet laat proberen en falen, is oneerlijk tegenover de capaciteiten van het kind. Nee, dit betekent niet dat je een baby krijgt en het dan naar de wolven gooit zodra het kan lopen. Natuurlijk niet. Maar zelfs heel jonge kinderen kunnen beginnen vaardigheden op te bouwen om voor zichzelf te zorgen.

Hier zijn enkele tips voor het laten uitgroeien van een capabel kind:

  • In plaats van in te grijpen en over te nemen, check met hem. Vraag: „Hoe gaat het?” of „Wil je hulp?”
  • Laat hem het zelf uitzoeken, risico's nemen, het leven verkennen.
  • Moedig zijn groei aan, en bespreek zijn ideeën met hem.
  • Duw hem niet. Houd verwachtingen passend voor hem, en vier zijn successen.
  • Behandel hem niet patroniserend of verklein hem, zijn capaciteiten, of zijn prestaties.

Previous:

Next: