Kletsen of niet kletsen?

Kletsen of niet kletsen?

Wat leer je je kind precies als je hem kletst of slaat voor een misdrijf? Leer je je kind niet te slaan onder welke omstandigheden dan ook? Of leer je niet te slaan tenzij hij veel groter is en er met ongestraft vandoor kan komen? Hoe contradictorisch is het om te zeggen dat je kind niemand anders mag slaan of kwetsen - maar dat jij hem mag kwetsen wanneer je denkt dat het passend is? Je toddler zal hier een morele les uit halen?

Voordat je je toddler of kleuter kletst, slaat, of klapt, onthoud dat jij de eerste en beste voorbeeldfunctie bent van passend gedrag. Het kletsen, slapen, of slaan van een ouder zal het kind waarschijnlijk niet leiden tot minder agressief gedrag, maar juist meer. Als je in plaats daarvan vriendelijkheid toont aan elk slachtoffer van het misgedrag van je kind en krachtige afkeuring toont tegenover je kind, dan is dat wat je kind uiteindelijk zal nabootsen (hoewel zeker niet meteen).

De American Academy of Pediatrics tegenstelt alle vormen van lichamelijke straf. Al te vaak wordt lichamelijke straf willekeurig en willekeurig toegepast. Kletsen - en zeker slapen - gebeurt meestal spontaan, in plaats van na een minuut of twee van rationele overweging. En omdat beide vaak in boosheid worden uitgeoefend, glijden kletsen en slapen te makkelijk over de grens naar strafrechtelijk lichamelijk misbruik. Om deze redenen kunnen we lichamelijke straf niet aanbevelen als disciplinaire maatregel.