Je toddler disciplineren: Rem de agressie
Je toddler disciplineren: Rem de agressie
Het geweld van je toddler eist altijd een direct antwoord. Negeer nooit daden van agressie door je toddler (of door andere toddlers die misschien op bezoek zijn voor een playdate). Geweld kan niet gecondoneerd worden. Als je het negeert, zal je kind denken dat het oké is. Reageer dus snel en duidelijk op slaan, trappen, krassen, haar uittrekken, prikken, duwen, bijten, en dingen gooien.
Wanneer je toddler een ander kind kwetst, ga naar het andere kind en bied comfort eerst, nog voordat je je eigen kind disciplineert. Geweld corrigeren is niet simpelweg een kwestie van je kind disciplineren en haar goed van fout leren. Het is ook een kans om empathisch, zorgzaam, en compassievol gedrag te modelleren richting anderen. Zorg er dus voor dat je toddler ziet hoe je comfort biedt aan het slachtoffer. In de tijd zal ze beginnen je gedrag na te bootsen.
Terwijl je comfort biedt aan het gewonde kind, stel duidelijk aan je eigen toddler dat het kwetsen van een ander persoon niet toegestaan is. Toon je kind de beetsporen of krassen of blauwe plekken op het kind dat ze slachtoffer maakte. Wijs op de tranen van het gewonde kind en vertel je toddler wat ze betekenen: dat je kind de ander heeft gekwetst. Ten slotte, verbied het specifieke gewelddadige gedrag van je kind: "Niet bijten - ooit!" of "Slaan is nooit toegestaan!"
Terwijl je je initiële aandacht vestigt op het geslachtoffer, laat niet te veel tijd verstrijken voordat je je kind disciplineert. Een time-out moet automatisch zijn in gevallen van gewelddadig gedrag. Maar als je te lang wacht voordat je de time-out start, zal je toddler moeite hebben een verbinding te leggen tussen het onacceptabele gedrag en de straf.
Tijdens de tweede helft van het derde jaar, of eerder als je kind er klaar voor lijkt, kun je je toddler misschien inzetten om voor haar slachtoffer te zorgen. Voor of na haar time-out, moet je kind tegen de andere toddler zeggen: "Het spijt me." Moedig je kind aan om ook comfort te bieden: misschien door de gewonde plek te kussen of een pleister te halen.
Hoewel je kind misschien niet elk woord begrijpt dat je zegt, zal ze uit je toon en gezichtsuitdrukking weten dat ze niet had moeten doen wat ze deed. Spreek scherp en stern, maar probeer te schreeuwen te vermijden, wat je kind alleen maar zal verschrikken (en ook het gewonde kind dat je probeert te troosten kan verscheuren). Nadat je begint te schreeuwen naar je kind, zal haar emotionele reactie op je boosheid waarschijnlijk elk verder bericht dat je wilt communiceren blokkeren.
Als een kind bijt, slaat, of trapt terwijl je het disciplineert, zet hem dan direct, zacht, en ferm in de time-out stoel. (Hoe verleidelijk het ook is, gooi hem niet neer in de stoel.) Zeg: "Niet trappen!" en start de time-out direct. Als je je eigen boosheid eerst onder controle moet krijgen voordat je eerlijk met het misgedrag van je kind kunt omgaan, loop dan voor een minuut of twee weg.
Previous:Huisregels en je vierjarige
-
Waarom huilen geen fout is In onze samenleving voelen ouders en verzorgers vaak de druk om een huilend kind direct te kalmeren. Huilen wordt snel geassocieerd met „iets misdoen” of „niet goed genoeg zijn”. Toch is huilen een natuurlijke, gezonde man
-
De Metamorfose van de MonarchMonarchen bereiken seksuele rijpheid in de lente en beginnen te paren langs hun terugtrekroute vanuit Mexico. De volwassen monarchen die de reis naar Mexico maakten in de herfst, maken het niet helemaal terug naar de VS.
-
Zoals veel oppassen weten, is het weekendoppas zijn een beetje als gastverschijning in een langlopende show: je komt, glimlacht, doet je best… en je hoopt dat iedereen je leuk vindt. Meer dan alles hoop je een positieve – al is het kleine – indruk te





