• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je stopt met je kinderen slaan

Er is niets erger dan je kind pijn zien doen, behalve die pijn zelf veroorzaken. Ouder zijn is de moeilijkste job ter Geen ouder wil zijn kind slaan, maar stress van werk, geldtekort en schreiende kinderen kan een ouder over de rand brengen. Stress is nooit een excuus voor mishandeling en er is hulp om te stoppen met slaan.

Instructies

1. Kijk naar waarschuwingssignalen dat je over de rand bent. Harder praten, schreeuwen, negatieve gedachten, spieren aanspannen = signaal om te stoppen voor de klap.

2. Verlaat de kamer. Als een baby niet stopt met huilen en veilig is: leg in bedje, sluit deur. Zelf huilen laten slapen kwaadt niet, maar vasthouden tot je uitkomt en slaat, wel.

3. Zoek een steungroep of vertel een vriend(in). Je voelt je misschien de ergste ouder en schamt je, maar stilzwijgen verergert het en je kunt je kind ernstig kwetsen of doden. Veel ouders voelen zich soms geneigd te slaan. Bel de steun als je merkt dat je de controle verliest; vraag hen je te kalmeren of op de kinderen te passen.

4. Zoek medische hulp bij ernstige depressie. Postpartale depressie is echt en mag niet genegeerd worden. Veel mensen hebben een chemische onbalans en hebben medicatie nodig. Medicatie voor depressie is niet anders dan voor hoge bloeddruk of hartklachten.

5. Denk na voordat je handelt. Herinner je de gevolgen van slaan en hoe slecht je je voelt als je explodert. Enkele seconden diep inademen en je vertellen dat deze stress voorbijgaat, kan helpen. Vraag kinderen naar hun kamer, ga naar buiten of sluit je in je kamer tot je kalm bent.

6. Zoek counseling. Onderliggende boosheid over scheiding, partner, werk of jeugdmishandeling kan je laten uitkijken op je kinderen. Een professionele counselor helpt de bron te vinden en manieren om boosheid te hanteren of te genezen.

7. Neem het leven minder serieus en vind tijd om te lachen en je kinderen te genieten. Naar het park, kietelen op de vloer. Herinner je: ze zijn kinderen, ze rommelen, storen, luisteren niet altijd. Maar jij was ook een kind en je ouders deden dit alles mee en hielden van je.