• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe weet je of je kind in de problemen zit?

Hoe weet je of je kind in de problemen zit?

Pagina 1

Soms is de probleem duidelijk. Het leven van je kind is een ramp, en zo is je huishouding ook. Spanning, ruzies, leugens en bedrog, rommel – zowel fysiek als metaforisch. Je kind is onverbeterlijk, depressief of manisch, hongerigt zichzelf of snijt zich met lelijke zwarte tatoeages. Of ze komt thuiskwal met een blauwe oog, en je vindt zwangerschapstesten in de badkamerprullenbak. Misschien zijn het haar cijfers – die in één semester van voldoendes naar onvoldoendes zakken. Of je vreesdt het telefoneren, bang dat het de politie is – vandalisme, weer eens. Je vreesdt voor haar, je blaamt jezelf (en een deel van je haat haar ervoor dat ze al dit over je brengt). Wat jou betreft, je hebt wekenlang nauwelijks geslapen.

Oké, greep je vast, je kind zit in de problemen. Hoewel er misschien geen snelle oplossingen zijn, wel zijn er aanpakken. En natuurlijk is de eerste aanpak om te realiseren dat er een probleem is, en dat je er bovenop zit.

Gedraag je!

Het is gezegd dat het moeilijkste deel van verandering maken is het besef dat er verandering nodig is.

Goed idee!

Schoolbetrokkenheid is een uitstekende manier om een oogje te houden op het welzijn van je kind. Leraren reageren op kinderen wier ouders betrokken zijn. Als leraren weten dat je een betrokken ouder bent, zullen ze meer aandacht besteeden aan je kind, en kunnen ze je vertellen als er iets mis is. Verlies je niet op die overbelaste leraren om je te bellen. Bel ze zelf!

Goed idee!

Een plotselinge stijging in cijfers rechtvaardigt ook een "Wat is er aan de hand?" – hoewel het meestal geen probleem betekent.

Wanneer de lucht bewolkt is

Soms is het niet zo duidelijk dat je kind problemen heeft. "De aanwijzingen waren er, als ik maar had gekeken!" roept de moeder van de jeugddelinquent. Het is niet altijd waar dat je van tevoren kunt zien wanneer een kind in grote problemen komt (en het is oneerlijk jezelf daarna te vellen –). Maar er zijn vaak aanwijzingen dat niet alles goed gaat. Aanwijzing nummer een: Kijk naar veranderingen in gedrag. Hoe ouder je kind wordt, hoe dichter je moet kijken naar tekenen van ernstige problemen, depressie, of zelfdestructief gedrag (vooral in de puberteit).

Veranderingen op school

De meeste kinderen vinden een ritme op school en glijden erdoorheen; heel goed presteren, prima uit de voeten, of gewoon halen. Een verandering in het patroon van je kind rechtvaardigt een "Wat is er aan de hand?" Is hij plotseling veel van school afwezig? Blijft hij thuis, of spaart hij les? En wat met zijn cijfers? Zijn ze gedaald? Het kan zijn dat er iets vreselijks op school zelf gaande is (wat een bezoek of een telefoontje betekent) of het kan een reactie zijn op andere dingen die in zijn leven spelen. Op welke manier dan ook, je moet eronderzoeken.

Veranderingen in vrienden

Met een andere groep uithangen? Of misschien is ze gegaan van met een groep uithangen naar slechts één vriend, een nieuwe vriend waar ze te dicht bij lijkt, of helemaal geen vrienden. Spring niet te snel tot conclusies. Adolescentie doet rare dingen met kinderen. Bijna alle kinderen spelen met identiteit en leeftijdsgroepen en als de rest van haar leven prima lijkt – ze zit nog in het toneelclubje en haalt goede cijfers – is er waarschijnlijk weinig om je zorgen te maken. Als haar oude vrienden haar niet meer in de buurt willen, haar gedrag "afwijkend" is, en school niet meer lukt, check het dan uit. Er kan probleem aan het koken zijn.

Pagina 2

Veranderingen in gedrag thuis

Je kent je kind, en als je even stilstaat om echt naar hem te kijken, zul je waarschijnlijk een gevoel krijgen dat iets niet klopt. Je weet misschien niet wat hem stoort – dat is een heel ander onderwerp. Hoe behandelt hij jou? (Als hij een puber is, behandelt hij je misschien vreselijk; dat is vaak gebruikelijk.) Als zijn gewicht, eetlust, of persoonlijke hygiëne drastisch is veranderd, als hij frantisch gaat sporten of al zijn tijd luistert naar death metal en de muren van zijn kamer zwart schildert, als de spanningen tussen jullie onhoudbaar zijn, kan er hier problemen zijn, en je gezin kan extra hulp nodig hebben.

Goed idee!

Je hebt buitenste hulp nodig bij je opvoeding wanneer de gezondheid of veiligheid van iemand in het gezin bedreigd wordt, en je machteloos bent om er iets aan te doen.

Goed idee!

De boosheid, angst, en wanhoop van tieners – en het gedrag dat ze uiten in hun pijn – is het donkerste deel van de puberteit voor ouders ook. We willen dat onze kinderen gelukkig en gezond zijn, en het is ontzettend vervelend als ze dat niet zijn. Als het leven nu heel zwaar is voor je kind, heb jij ook steun nodig en verdien je die.

Wat je wel en niet kunt doen

Positieve opvoeding betekent volharden in het tonen van je zorg, betrokkenheid, en positieve versterking, zelfs als je kind je vreselijk behandelt. Vaak ziet een kind (zelfs een ouder kind) zijn ouders als een buitenste uitbreiding van zichzelf. Hoe slechter hij zich voelt over zichzelf (en hoe meer problemen hij heeft), hoe slechter hij je zal behandelen. Ja, je verdient om met zorg, respect, en betrokkenheid behandeld te worden. Zelfs terwijl je protesteert tegen de manier waarop hij met je praat, blijf je kind behandelen zoals jij zelf behandelt wilt worden. Geloof me, hij hoort de zorg in je stem, en het telt. Een kind een gevoel van zijn eigen krachten geven helpt hem om zijn lichaam te respecteren, voor zichzelf te zorgen, en zich voldoende zelfverzekerd te voelen om groepsdruk te weerstaan.

Veel problemen die kinderen hebben, kunnen binnen het gezin opgelost worden, of door de hulp in te roepen van leraren, coaches, en andere belangrijke volwassenen in het leven van je kind. Soms zijn problemen groter dan dat. Wanneer ga je om buitenste hulp? De algemene regel is dat je hulp nodig hebt wanneer de gezondheid of veiligheid (van iedereen) bedreigd wordt, en je machteloos bent om er iets aan te doen. Het moeilijkste is de situatie te beoordelen om te achterhalen of je machteloos bent. Eenmaal als je besluit hulp te zoeken voor de situatie van je kind, zul je ontdekken dat er veel hulpmiddelen beschikbaar zijn.