• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je de effecten van pesten beoordeelt

In 2011 rapporteerden 5,9 procent van de middelbarescholieren niet naar school te gaan omdat ze zich onveilig voelden, volgens de Youth Risk Behavior Survey van de Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention. Als je kind slachtoffer is van enig type pesten - inclusief verbale beledigingen, fysiek misbruik, opzettelijke sociale isolatie of cyberpesten - is het beoordelen van de effecten een sleutelonderdeel van het oplossen van het probleem. Hoewel sommige effecten van pesten duidelijk zijn, zoals fysieke tekens, kunnen anderen meer subtiele of inwaartse tekens omvatten die zelfs voor de scherpste ouder moeilijk te zien zijn.

Instructies

1. Vraag je kind in het privé wat er op school aan de hand is. Praat met haar over wat je verdenkt - het pesten - weg van andere kinderen die wel of niet een rol spelen in pesterij, omdat ze kunnen beïnvloeden wat ze zal zeggen.

2. Scan je kind op zichtbare blessures, zoals blauwe plekken of sneden. Vraag je kind hoe hij de blessures opgelopen heeft. Weeg het uiterlijk van de blessures af tegen wat hij zegst om te beslissen of hij je de waarheid vertelt, zoek naar krappe verklaringen. Als je kind je vertelt dat hij een blauw oog heeft gekregen door tegen een deurklink te vallen op school, vraag je jezelf of dit een realistisch scenario is.

3. Noteer onverklaarbare fysieke klachten zoals constante hoofdpijn of maagpijn. Breng je kind naar de kinderarts om te beoordelen of deze gezondheidsproblemen een medische oorzaak hebben of onderdeel zijn van de psychologische stress van pesten.

4. Blijf op de hoogte van het schoolwerk van je kind. Zoek naar drastische veranderingen in cijfers die verder gaan dan simpelweg slecht presteren op één toets, wat kan wijzen op een groot effect van pesten.

5. Observeer je kind nauwkeurig op zelfdestructief gedrag, zoals zichzelf kwetsen, illegale middelen gebruiken of praten over weglopen van huis. Neem direct contact op met een professional, zoals een kinderarts of psychologisch expert, als je merkt dat je kind zich op enige manier kwetst.