• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Mishandeling: Wat kinderen moeten weten

De meeste volwassenen behandelen kinderen goed, maar sommige volwassenen maken kinderen kapot in plaats van hen te helpen. Een ander woord voor iemand kwetsen is "mishandeling."

Kindermishandeling (uitspraak: ah-BYOOS) kan alle soorten kinderen treffen, ongeacht waar ze wonen, hoeveel geld hun gezinnen hebben, hoe oud ze zijn, of met wie ze wonen. Een kind kan gemishandeld worden door een ouder, stiefouder, ander familielid, oppas, leraar, coach, of een ander kind.

Kindermishandeling kan overal gebeuren – thuis, op school, in de kinderopvang, bij een vriend, of zelfs in een kerk of ander godsdienstig gebouw.

Vertel direct aan iemand wat er gebeurt

Een kind dat gekwetst wordt, moet direct een vertrouwde volwassene vertellen. Wat de mishandler ook zegt, mishandeling is altijd fout – en een kind kan om hulp vragen en hulp krijgen op een paar manieren.

• Vertel een volwassene waar je vertrouwen in hebt. Wie? Je kunt iemand op school vertellen, zoals een schoolconsulent, schoolverpleegkundige, leraar, of coach. Of vertel de moeder of vader van een vriend, grote broer, of grote zus. Je kunt dit persoonlijk doen of per telefoon, of een briefje, e-mail, of brief schrijven. Dit kan moeilijk zijn omdat een kind banggemaakt kan zijn om stil te zwijgen. Maar het is belangrijk dat kinderen vertellen totdat een volwassene hulp krijgt en de mishandeling stopt.
  

Als je geen vertrouwde volwassene hebt om te gaan, bel of app dan iemand bij een hulplijn:

• Uit de Verenigde Staten en Canada, bel 1-800-4-A-CHILD. Op elk moment, dag of nacht, zijn er mensen om kinderen te helpen die gekwetst worden. Kinderen kunnen ook hun website bezoeken. 
• Als je niet in de VS of Canada bent, bezoek deze website om een kinderhulplijn te vinden.
  
• Als je in gevaar bent, bel 112 (in Nederland). Geef zeker informatie als je voornaam en adres, zodat ze je kunnen helpen.

Als je iemand anders kent die je denkt gemishandeld wordt, kun je helpen door het aan je ouder of een andere volwassene te vertellen, zoals een leraar of huisarts.

Hoe weet je of iets mishandeling is?

Er zijn een paar verschillende soorten mishandeling: 

• Het lichaam van een kind kwetsen heet lichamelijke mishandeling. Dit kan gebeuren door hard te slaan met een hand of een voorwerp zoals een riem, vooral als de slagen blauwe plekken of sneden achterlaten. Schudden, duwen, wurgen, pijnlijk grijpen, en trappen kunnen ook lichamelijke mishandeling zijn. Kinderen kwetsen is nooit oké. Vertel een vertrouwde volwassene als dit met je gebeurt.

• Aanraken van de privégewerven van een kind heet seksuele mishandeling. Je privégewerven zijn de delen bedekt door je badpak of onderbroek: borsten, vagina, en bil voor meisjes, en penis en bil voor jongens. Als een volwassene of een ander kind de privégewerven van een kind aanraakt of een kind vertelt om de hunne aan te raken, is dat fout. Wanneer dit gebeurt, kan de persoon zeggen dat dit aanraken een geheim is en niet te vertellen. Maar een kind hoeft dit geheim niet te bewaren. Vertel een vertrouwde volwassene, of meer dan één, totdat iemand je helpt.

• Een kind kwetsen met gemeine woorden of veel boosheid heet verbale of emotionele mishandeling. Dit kan gebeuren als iemand constant schreeuwt, het kind vreselijke namen noemt, of dreigt het kind weg te sturen of te laten adopteren. Het is normaal dat ouders ab en toe boos worden op hun kinderen. Maar als er te veel van de tijd geschreeuwd, gestraft, en gedreigd wordt, kunnen kinderen zich heel slecht over zichzelf gaan voelen. Het doet ook pijn als ze genegeerd worden, of geen liefde krijgen. Het is heel belangrijk om een vertrouwde volwassene te vertellen dat dit gebeurt.

• Kinderen niet geven wat ze nodig hebben om te leven heet verwaarlozing. Verwarloting (uitspraak: neh-GLEKT) gebeurt als kinderen in een huis wonen waar volwassenen hun de basisdingen niet geven die alle kinderen nodig hebben – zoals voedsel, schone kleren, een manier om elke dag naar school te komen, en een bed om in te slapen. Als ouders of verzorgers kinderen verwaarlozen, krijgen de kinderen misschien geen douches, slapen niet onder warme dekens, of krijgen geen check-ups of medicijnen als ze ze nodig hebben.

Het kan moeilijk zijn voor een kind om iemand te vertellen dat ze deze belangrijke dingen niet krijgen. Een ouder of verzorger kan problemen hebben zoals werkloosheid, gezinsproblemen, of problemen met alcohol of drugs. Maar wat de reden ook is, een kind moet het aan iemand vertellen. Dan kan het kind beginnen de dingen te krijgen die het nodig heeft en de ouder of verzorger kan ook hulp krijgen.

Het kost veel moed om over zo'n ding te praten, en soms duurt het even voordat je je sterk genoeg voelt om erover te praten. Dat is oké. Weet gewoon dat, op het einde, vertellen aan een veilige persoon het dapperste is wat een kind kan doen. Het kan heel goed voelen als een kind stappen zet om veilig en gelukkig te zijn en mishandeling te stoppen.