Geheugenontwikkeling in de vroege kinderjaren

Eén van de best bestudeerde aspecten van informatieverwerking is geheugenontwikkeling. Onderzoekers hebben veel theorieën, maar het netwerkmodel is meest gebruikt.

Netwerkmodel

Het netwerkmodel ziet geheugen als netwerk van conceptknooppunten verbonden door links van variabele sterkte. Linksterkte hangt af van associatiegraad tussen knooppunten. Geheugen verdeeld in werkgeheugen (actief gebruikte info) en langdurig geheugen (permanente opslag herinneringen/kennis).

Baby's

Baby's kunnen langdurige herinneringen vormen: herkennen van mensen, objecten, gebeurtenissen. Toch onthouden de meeste geen vroege ervaringen - infantiele amnesie, toegeschreven aan encodering, opslag, ophaaldeficiënten. Baby mist mentale rijpheid om info te verwerken voor correcte encoding/labelling, wat opslag met relevante info en ophaling mogelijk maakt.

Informatieverwerking

Naarmate kinderen rijper worden, verwerken ze nieuwe info beter. Makkelijker connecties leggen tussen concepten, nieuwe ideeën koppelen aan voorgaande kennis. Verbetert encoding, opslag, ophaling.

Aandacht

Aandacht verbetert met rijping. Vermogen om focus te richten op info/prikkels ontstaat door zelfcontrole en zelfregulatie. Belangrijk: meer info verwerken = betere encoding en opslag kennis.

Episodisch en semantisch geheugen

Eerste herinneringen zijn episodisch: gebeurtenissen in dagelijks leven. Pas later ontwikkelen kinderen semantisch geheugen: woorden en concepten. Semantisch geheugen vereist representatieve denkprocessen, later verworven dan concrete processen voor episodisch geheugen.

Previous:

Next: