Morele ontwikkeling in vroege kindertijd

Veel theorieën over vroege kinderontwikkeling richten zich op de cognitieve en gedragselementen die morele groei bij kinderen beïnvloeden. Sommige theorieën overwegen wel de sociale en emotionele factoren die bijdragen aan het ontwikkelen van morele agentie bij kinderen, inclusief de capaciteit voor zelfcontrole en sociale betrokkenheid.

Geaccepteerde praktijken

Sigmund Freud stelde voor dat tijdens vroege kindertijd, kinderen dezelfde morele praktijken aannemen als hun gelijke-seks ouder. Vervolgens, argumenteerde hij, proberen kinderen deze praktijken te observeren en ervaren gevoelens van schuld - of naar binnen gekeerde vijandigheid - wanneer ze dit niet doen.

Vaste standaarden

Jean Piaget concludeerde dat tijdens de vroegste jaren van de kindertijd, kinderen regels en gerechtigheid zien als vaste of permanente eigenschappen van de wereld. Kinderen verwachten daarom dat straff onvermijdelijk volgt wanneer ze een regel breken.

Externe beloningen

Op dezelfde manier theoriseerde Lawrence Kohlberg dat kinderen geen geïinternaliseerde morele waarden hebben, maar dat ze moreel redeneren op basis van begrepen straffen en beloningen voor gedrag. Kohlberg concludeerde dat op dit stadium kinderen gehoorzamen omdat ze ertoe gezegd worden.

Prosociaal gedrag

Morealiteit ontwikkelt zich in vroege kindertijd, stelde William Damon voor, door het aanmoedigen van prosociaal gedrag door zowel leeftijdgenoten als ouders. Gevoelens van empathie en aanmoediging van anderen, concludeerde Damon, vormgeven de morele ontwikkeling van vroege kindertijd.

Globale empathie

Martin Hoffman theoriseerde eveneens dat kinderen een aangeboren "globale empathie" hebben die hun morele ontwikkeling ondersteunt. Door deze innate empathie, stelde Hoffman, leren kinderen om te overwegen wat de gevoelens van anderen zouden kunnen zijn en hoe hun acties die gevoelens kunnen beïnvloeden.