• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Schrikkend: aantal kinderen gedood door wapens stijgt weer

Jaarlijks sterven bijna 1.300 kinderen en worden 5.790 behandeld voor kogelwonden, volgens een nieuw onderzoek, "Childhood Firearm Injuries in the United States," gepubliceerd in de juli-2017-uitgave van Pediatrics. Dit maakt wapengerelateerde doden de derde doodsoorzaak onder Amerikaanse kinderen van 1 tot 17 jaar, en de tweede oorzaak van ongevallen met dodelijke afloop, na autongongens. Hoewel de sterftecijfers van wapenverwondingen bij kinderen in deze leeftijdsgroep geleidelijk daalden van 2006 tot 2013, zijn ze de afgelopen twee jaar weer gestegen en maakten ze 10 procent van alle kinderdooden uit in 2014 en 2015.

"Wapenverwondingen zijn een al te veelvoorkomende doodsoorzaak voor kinderen en jongeren in de VS," schreef Eliot W. Nelson, M.D., in een commentaar op de studie, "Confronting the Firearm Injury Plague," ook gepubliceerd in de juli-2017-uitgave van Pediatrics. "Een nog somberder beeld ontstaat als we de leeftijd uitbreiden tot 19 jaar, omdat de wapengevalsijfers in de late adolescentie steil stijgen: onder kinderen en jongeren van 1 tot 19 jaar maakten wapenverwondingen meer dan 14 procent van alle doden uit in 2015. Dus meer dan 1 op de 7 kinderen in deze leeftijd die van welke oorzaak ook stierven, stierf door een kogelwond."

In de studie analyseerden onderzoekers recente data van het National Vital Statistics System, National Electronic Injury Surveillance System en het National Violent Death Reporting System. Van de bijna 1.300 kinderen die jaarlijks in de VS sterven aan een wapenverwonding (1,8 per 100.000 kinderen), waren 53 procent moorden, 38 procent zelfmoorden, 6 procent ongelukkige wapendoden en 3 procent andere intenties. "We hebben demografische kenmerken, trends in de tijd, staatspatronen en de omstandigheden rond kinderwapendoden onderzocht," zegt studieauteur Katherine Fowler, Ph.D., gedragswetenschapper bij de Centers for Disease Control and Prevention (CDC). "Het begrijpen van deze patronen helpt ons te bepalen hoe we ze het beste kunnen voorkomen. Het waarborgen dat alle kinderen veilige, stabiele, voedende relaties en omgevingen hebben, blijft een van onze belangrijkste prioriteiten."

Jongens maken 82 procent uit van alle kinderwapendoden, en zwarte kinderen hebben de hoogste wapensterftecijfers door veel hogere moordcijfers (4,1 per 100.000) — 10 keer hoger dan bij niet-Hispanische witte en Aziatisch/Pacifische eilanderkinderen. De hoogste wapenzelfmoordcijfers zijn daarentegen bij niet-Hispanische Amerikaans-Indianen/Alaska-originele en niet-Hispanische witte kinderen (2,2 per 100.000), vier tot vijf keer hoger dan andere groepen. Wapenzelfmoorden onder kinderen stegen met een significante en schokkende 60 procent sinds 2007.

"Kinderwapenschade is vaker dan ouders misschien denken," zegt dr. Fowler. "Deze verwondingen zijn voorkombaar. Er zijn veel stappen die ouders en andere volwassenen kunnen nemen om kinderen veilig te houden tegen wapengewalt en moord, zelfmoordgedrag en ongelukkige wapenverwondingen."

Om wapenverwondingen en -doden bij kinderen te voorkomen, adviseert de American Academy of Pediatrics (AAP) ouders om buren, vrienden en familie te vragen of ze een wapen bezitten voordat uw kind hun huis bezoekt. Als ze er een hebben, houd uw kind weg uit huizen waar wapens zijn of waar wapens niet veilig opgeslagen zijn. De AAP adviseert ook ten zeerste dat de beste preventieve maatregel is om geen wapen te bezitten. Als er een wapen in het huis is, moet het opgesloten, ongeladen, met munitie apart opgesloten worden bewaard.

"Ouders moeten oppassen op signalen dat hun kind risico loopt op geweld of zelfmoord, zoals veranderingen in gedrag, tekenen van depressie of angst," zegt dr. Fowler. "Ouders moeten zich bewust zijn van levensstressoren die hun kinderen kunnen ervaren, zoals problemen op school, met vrienden of een recente crisis. Als een kind waarschuwingssignalen vertoont, moeten ouders met hun kind praten en hulp zoeken bij anderen zoals leerkrachten, een kinderarts of geestelijke voor oplossingen."