Verschil tussen enkelingkinderen en kinderen met broers/zussen

De verschillen tussen enkelingkinderen en kinderen met broers of zussen is een veelbesproken onderwerp waar de resultaten van onderzoek vaak conflicterend of moeilijk te kwantificeren zijn. Men gelooft dat kinderen met broers/zussen waarschijnlijker beter ontwikkelde sociale vaardigheden in de klas hebben, hoewel enkelingkinderen meer gevorderde cognitieve ontwikkeling in de vroege jaren tonen.

Sociale vaardigheden

Kinderen met broers/zussen tonen waarschijnlijker tekenen van verder ontwikkelde sociale vaardigheden bij schoolinstart, aangezien ze al gewend zijn om te interacteren met leeftijdsgenoten. Broers en zussen ervaren conflicten en bedenken manieren om ze zelf op te lossen, wat ze voorbereidt op interacties met andere leerlingen. De sociale voordelen van broers/zussen hebben zich echter getoond uit te evenen naarmate de individu ouder wordt, aangezien andere sociale activiteiten zoals sport en clubs enkelingkinderen de kans geven hun sociale vaardigheden te ontwikkelen.

Cognitieve ontwikkeling

Studies hebben gesuggereerd dat enkelingkinderen waarschijnlijker grotere cognitieve vaardigheden op jonge leeftijd hebben. Men gelooft dat deze resultaten voortkomen uit het feit dat het enkelingkind een meer intense concentratie van de hulpbronnen van de ouders ontvangt. Een enkelingkind kan bijvoorbeeld vaker voorgelezen worden of meer boeken krijgen omdat hij de tijd of cadeaus van zijn ouders niet met broers/zussen hoeft te delen. Ouders kunnen ook geneigder zijn om een enkelingkind aan te zetten om gunstige resultaten te behalen.

Egoïsme

Er wordt algemeen aangenomen dat enkelingkinderen meer verwend en egoïstisch zijn dan kinderen met broers/zussen, hoewel onderzoek deze claim tegenspreekt. Alfred Adler theorizeerde dat enkelingkinderen waarschijnlijker egoïstisch zijn omdat ze geen rivalen hebben voor de liefde van hun ouders. Toch was dit idee in de jaren 80 grotendeels verworpen door verder onderzoek.

Eenzaamheid

Het is een wijdverspreide gedachte dat enkelingkinderen geneigd zijn eenzamer te zijn zonder broers/zussen om mee te interacteren. Dit is duidelijker in omstandigheden waarin ouders over het algemeen afwezig zijn. In veel gevallen interageert het enkelingkind echter meer met zijn ouders, en kan zich zelfs comfortabeler voelen om te socialiseren met volwassenen dan kinderen met broers/zussen. Meestal overkomen enkelingkinderen eventuele sociale hiaten naarmate ze door school vorderen.